Ο Sadiq Ali, δημιουργός της παράστασης “Tell Me”, αναφέρει ότι το 2025 θα έπρεπε να είχε πεθάνει από επιπλοκές σχετιζόμενες με τον HIV, αν δεν υπήρχαν οι ιατρικές πρόοδοι. Αντί αυτού, τον βλέπουμε σήμερα, μυώδη και δυναμικό, να αιωρείται επιβλητικά στον αέρα, με τους κοιλιακούς του να αστράφτουν.
Ο Ali διαπρέπει και ως καλλιτέχνης. Η προηγούμενη δουλειά του, “The Chosen Haram”, έλαβε πέντε αστέρια από κριτικούς, ενώ μόλις λάνσαρε επίσημα τη δική του εταιρεία τσίρκου/θεάτρου. Το νέο έργο, “Tell Me”, επικεντρώνεται σε μια γυναίκα με διάγνωση HIV, μια κατάσταση που εξακολουθεί να στιγματίζεται και να παρεξηγείται, ιδίως εκτός της κοινότητας LGBTQ+. Παρόλο που το θέμα είναι προσωπικό για τον Ali, δεν θέτει τον εαυτό του στο επίκεντρο. Η πρωταγωνίστρια είναι η Phoebe Knight, πλαισιωμένη από τους Ali και Jonah Russell. Μαζί, με ένα έξυπνο σκηνικό από μεταλλικούς κύβους που λειτουργούν ως στύλοι και τραπέζια για αναρρίχηση και αιώρα, πλάθουν μια συνεκτική ιστορία και προκαλούν έντονα συναισθήματα.
Σε αντίθεση με το παρόν, η παράσταση μας μεταφέρει πίσω στη δεκαετία του 1980, με τον ήχο των synthesizers, στην πυρετώδη ατμόσφαιρα φόβου και ντροπής, καθώς ο HIV γινόταν ο νούμερο ένα δημόσιος εχθρός και τα άτομα με διάγνωση περιθωριοποιούνταν από φίλους και οικογένεια. Το έργο αρχικά δημιουργήθηκε για εξωτερικό χώρο (έκανε πρεμιέρα στο Norfolk and Norwich festival πέρυσι), αλλά η παρουσίασή του σε κλειστό θέατρο επιτρέπει μια πιο σκοτεινή ατμόσφαιρα, τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά.
Η φιλία, η διασκέδαση, η νυχτερινή ζωή και το σεξ ξεδιπλώνονται μέσα από την κίνηση στο πάτωμα και την κάθετη κίνηση στους στύλους, μέχρι οι χαρακτήρες να αντιμετωπίσουν τους δαίμονές τους – σχεδόν κατά λέξη. Ο Ali εμφανίζεται ντυμένος με κέρατα και πλατφόρμες PVC χωρίς τακούνι. Το πρώτο μέρος της παράστασης είναι ευφυές και κοφτό ως προς τις θεατρικές επιλογές, με την αρμονική χρήση μουσικής, ήχου, σκηνικού, κειμένου και χορού να αποδίδει με δεξιοτεχνία ό,τι συμβαίνει. Μόλις βυθιζόμαστε σε πιο σκοτεινά εδάφη με τη δαιμονική φιγούρα του μινώταυρου, η ένταση “πλαταλιάζει” για λίγο.
Το “Tell Me” δεν είναι τελικά μια ιστορία θριάμβου ή υπέρβασης, αλλά μια ιστορία αγάπης, υποστήριξης και αποδοχής, με μερικές συγκινητικές, προσωπικές στιγμές. Είναι επίσης ένα άρτια δομημένο θεατρικό έργο, και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα ακούσουμε πολλά ακόμη από τον Ali στο μέλλον.
Η παράσταση παρουσιάζεται στο Pavilion Theatre, Worthing, στις 6 Φεβρουαρίου, και στο Edinburgh Studio theatre, 9-10 Φεβρουαρίου.
