Οι αντιδράσεις στο φινάλε του Stranger Things είναι διχασμένες. Ενώ οι φανατικοί θαυμαστές βρέθηκαν σε δάκρυα, άλλοι σχολίασαν έντονα τις τρύπες στο σενάριο που άφησε πίσω του το επεισόδιο. Η αντίδραση απέναντι στο φινάλε, όπως και σε ολόκληρη τη σειρά, εξαρτήθηκε από την αρχική αντίληψη για αυτήν.
Παρά τις πιθανές ενστάσεις για το φινάλε, η προσέγγιση των δημιουργών φαίνεται να είναι η καλύτερη δυνατή για το τέλος μιας σειράς. Δεν υπήρξε κάποια ξαφνική αλλαγή τόνου, ούτε κάποια διδακτική ιστορία, ούτε κάποια πλοκή του τύπου “ήταν όλα όνειρο”, ούτε κάποιο αιματηρό τέλος. Το Stranger Things πέθανε όπως έζησε: με θέαμα, συναίσθημα, μια δυσκίνητη μυθολογία και υπερβολικά πολλούς χαρακτήρες.
Η σειρά κατάφερε να ισορροπήσει. Δεν θα γίνει το ίδιο αγαπητό όσο το Breaking Bad, ούτε θα συζητηθεί όσο οι Sopranos. Ωστόσο, απέφυγε τα λάθη που κατέστρεψαν σειρές όπως το Dexter και το Game of Thrones.
Αναδρομικά, η σειρά πέτυχε δύο πράγματα εξαιρετικά. Πρώτον, περιόρισε την απίστευτη έκταση που χαρακτήριζε τα προηγούμενα επεισόδια, με αμέτρητους χαρακτήρες να διασκορπίζονται σε άπειρες τοποθεσίες, διαστάσεις και ονειρικά τοπία. Η πλοκή ήταν τόσο φουσκωμένη που κανείς δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, καθώς έπρεπε συνεχώς να υπενθυμίζουν ο ένας στον άλλον πού βρίσκονταν και γιατί.
Αυτό οδήγησε σε πιο καθαρή αφήγηση. Ήταν μια ομάδα χαρακτήρων εναντίον ενός τεράστιου καβουριού, και το καβούρι έχασε. Όλοι είχαν τη στιγμή τους, ιδιαίτερα η Winona Ryder, η οποία κατάφερε να κόψει το κεφάλι του Vecna, αφού για μισή δεκαετία πληρωνόταν για να στέκεται στο παρασκήνιο και να μοιάζει μπερδεμένη. Η τελική μάχη ήταν εντυπωσιακή και ένιωθε κατάλληλα γεμάτη ένταση. Οι θαυμαστές που παρακολούθησαν το Stranger Things να γεμίζει με περιττά στοιχεία τα τελευταία δέκα χρόνια, σίγουρα ένιωσαν ικανοποιημένοι.
Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο ήταν η ανάμνηση ότι αυτή η σειρά αφορούσε αρχικά παιδιά. Το φινάλε περιλάμβανε αναδρομές στους ηθοποιούς πριν από την εφηβεία – μια έξυπνη κίνηση. Από τότε που έκανε πρεμιέρα το Stranger Things, παρακολουθήσαμε τους νεαρούς ηθοποιούς να μεγαλώνουν, τόσο σωματικά όσο και σε φήμη. Το να βλέπεις στιγμές τους μικρούς και αθώους, άμαθεις για το τσουνάμι της παγκόσμιας φήμης που τους περίμενε, ήταν αναμφίβολα πολύ συγκινητικό. Επιπλέον, η χρονική μετάβαση 18 μηνών στο τέλος έδωσε την ευκαιρία σε όλους να παίξουν ρόλους πιο κοντά στην ηλικία τους. Μπορεί κανείς μόνο να φανταστεί τα δάκρυα ανακούφισης που πρέπει να έχυσε ο Caleb McLaughlin, γνωρίζοντας ότι δεν θα χρειαζόταν να φορέσει αυτή την περούκα για μερικές σκηνές.
Ωστόσο, ποια ήταν η πιο αξιομνημόνευτη στιγμή του φινάλε; Πιθανότατα η στιγμή που κοίταξα το ρολόι και συνειδητοποίησα ότι απέμεναν ακόμα 30 λεπτά.
Μέχρι εκείνο το σημείο, είχαμε ήδη μπει βαθιά στην αποχαιρετιστήρια σκηνή, με κάθε χαρακτήρα να παίρνει τον δικό του επιμνημόσυνο αποχαιρετισμό. Ο Steve έγινε δάσκαλος. Ο Dustin ήταν αρκετά ενοχλητικός κατά την αποφοίτησή του. Η Erica βελτίωσε τις δεξιότητές της στην κατασκευή βομβών. Η Joyce και ο Hopper αρραβωνιάστηκαν. Ο στρατός αποχώρησε ευγενικά και δεν ενόχλησε ποτέ ξανά κανέναν. Και η Eleven είτε πέθανε είτε όχι, ανάλογα με την προσωπική σας προτίμηση.
Συνέχιζε και συνεχιζόταν, τα τέλη συσσωρεύονταν το ένα πάνω στο άλλο τόσο επιδεικτικά που η ουσία του επεισοδίου έγινε μακρινή ανάμνηση. Έκανε την τελευταία ταινία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών να μοιάζει με μοντέλο αυτοσυγκράτησης. Υπήρχαν τόσα πολλά τέλη σε αυτό το επεισόδιο, που για λίγο σκέφτηκα να προτείνω μια κατάταξή τους, προτού συνειδητοποιήσω ότι αυτό θα απαιτούσε να τα ξαναδώ όλα, και ειλικρινά, ποιος έχει τον χρόνο;
Όμως, όσο κουραστικό κι αν ήταν, για τους αφοσιωμένους θαυμαστές, φάνηκε να το αξίζουν. Άλλωστε, αυτό το φινάλε ήταν για αυτούς: τα εκατομμύρια που αγκάλιασαν αυτό το παράξενο μικρό μπέρδεμα με αναφορές στη δεκαετία του ’80, αρχικά σχεδιασμένο ως σειρά ενός επεισοδίου, και το ανέπτυξαν σε ένα τέτοιο τέρας που τα νέα επεισόδια κυριολεκτικά έσπασαν το Netflix.
Λοιπόν, το Stranger Things κατάφερε να προσγειωθεί επιτυχώς; Λοιπόν, όχι, γιατί στο ευρύτερο πλαίσιο, αυτό δεν θεωρείται καν προσγείωση. Βρισκόμαστε στο 2026, και το μεγαλύτερο έγκλημα που μπορεί να διαπράξει μια εταιρεία ψυχαγωγίας είναι να αφήσει ένα καθιερωμένο franchise να πεθάνει. Οι Duffers έχουν επιβεβαιώσει ότι εργάζονται ήδη σε ένα spin-off του Stranger Things και, αν αυτό αργεί, μια σειρά κινουμένων σχεδίων (Stranger Things: Tales from ’85) θα κυκλοφορήσει φέτος. Με απλά λόγια, εγκαταλείψτε την ιδέα ότι το Stranger Things τελειώνει. Όσο υπάρχει κέρδος, δεν θα επιτραπεί να συμβεί αυτό.
