Μέσα από τα πλάνα μιας κηδείας μιας γυναίκας διοικητή στρατού, η σκηνοθέτις Maryam Ebrahimi παρατηρεί κάτι πρωτόγνωρο για τη Μέση Ανατολή: γυναίκες να μεταφέρουν το φέρετρο μιας αδελφής τους. Καθώς κινούνται μέσα στο πλήθος, η ίδια δηλώνει πως η αδελφοσύνη τους είναι εντυπωσιακή. Η Maryam Ebrahimi αναφέρεται στις γυναίκες της Rojava, της αυτόνομης περιοχής υπό κουρδική ηγεσία στη βόρεια Συρία. Στο νεκροταφείο, οι γυναίκες σκάβουν το χώμα με τα γυμνά τους χέρια, μια παράδοση που αποτελεί την ύστατη πράξη αλληλεγγύης προς την πεσούσα συντρόφισσά τους.

Το ντοκιμαντέρ εστιάζει σε ένα σπίτι φιλοξενίας για τραυματίες βετεράνους της Rojava, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι επιζώντες του πολέμου κατά του Ισλαμικού Κράτους (IS). Ένας από τους άνδρες που διαμένουν εκεί είναι ο Fadakhar, ο οποίος έχει υποστεί ακρωτηριασμό και στα δύο πόδια, ενώ υποφέρει από «πόνους φάντασμα». Ωστόσο, η κάμερα της Maryam Ebrahimi στρέφεται κυρίως στις γυναίκες βετεράνους, οι οποίες πριν από μία δεκαετία έγιναν παγκόσμια είδηση για το θάρρος τους στο πεδίο της μάχης.

Επικεφαλής του σπιτιού είναι μια Κούρδισσα από το Ιράν, η Sorkhin, η οποία είναι διάσημη στη Rojava επειδή έσωσε γυναίκες και κορίτσια Yazidi που κρατούνταν ως σκλάβες από το IS. Η ίδια δηλώνει πως η αποστολή της ήταν πάντα ξεκάθαρη: «Όλα όσα έχω κάνει είναι για τις γυναίκες… Θέλω οι γυναίκες να ζουν ως ανθρώπινα όντα». Παράλληλα, ζει σε μια συνεχή κατάσταση εγρήγορσης, καθώς αποτελεί στόχο για τα drones που αποστέλλει η Τουρκία. Μια άλλη ένοικος είναι η Zarin, μια έμπειρη ελεύθερη σκοπευτής που υπηρετούσε υπό τις διαταγές της Sorkhin και τραυματίστηκε στο κεφάλι. Παρά το γεγονός ότι ο τραυματισμός της έχει στερήσει σε μεγάλο βαθμό την ομιλία, η ίδια δηλώνει χαμογελώντας μπροστά στην κάμερα: «Τραυματίστηκα για τη δημοκρατία».

Το ντοκιμαντέρ «The Phantom Pain of Rojava» προβάλλεται στο Bertha DocHouse, στο Λονδίνο, από τις 31 Ιουλίου.