Όταν ο Μάρκος Σίμονς έκανε τα πρώτα του βήματα στον κόσμο της κωμωδίας, η επιθυμία του να μάθει τα πάντα ταυτόχρονα τον οδήγησε στην αναζήτηση όσων περισσότερων DVD και βίντεο stand-up κωμικών μπορούσε. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που του τράβηξαν την προσοχή, ξεχώρισαν όσοι ακολουθούσαν μια πιο αντισυμβατική προσέγγιση. Ο Στιούαρτ Λι θεωρείται μια βασική επιρροή, με την παράστασή του “41st Best Standup Ever” να του αποκαλύπτει ότι στο βάθρο της σκηνής μπορεί κανείς να κάνει τα πάντα. Επιπλέον, καλλιτέχνες όπως ο Ροντ Γκίλμπερτ, ο Λι Μακ και ο Νόελ Φίλντινγκ, στα πρώτα τους βήματα πριν την καθιέρωση, άφησαν βαθιά εντύπωση στον Σίμονς.
Το δικό του στυλ κωμωδίας ο Σίμονς το περιγράφει ως “one-liners”. Αυτός είναι ένας “τεχνίτης του αστείου”, ένας “gagsmith”. Η διαδικασία συγγραφής νέου υλικού βασίζεται στην ικανότητά του να εντοπίζει παιχνίδια με τις λέξεις στην καθημερινότητα. Μια συζήτηση με έναν φίλο, όπου ειπώθηκε η φράση “Αλλάζω τον κωδικό μου στο Facebook πότε-πότε”, οδήγησε τον Σίμονς στην παρατήρηση του λογοπαίγνιου με τη λέξη “πότε-πότε”. Αυτές οι ιδέες καταγράφονται, και όταν συγκεντρωθούν περίπου δέκα, ο κωμικός κάθεται για να τελειοποιήσει τα αστεία.
Ανακαλώντας μια εξαιρετικά κακή, αλλά πλέον αστεία, εμφάνιση, ο Σίμονς θυμάται μια βραδιά στο Coventry Showcase Cinema. Το περιβάλλον, με τους θεατές σε άνετες καρέκλες, αποδείχθηκε ακατάλληλο για κωμωδία. Η εμφάνισή του πήγε στραβά από την αρχή, με έναν θαμώνα να τον ενημερώνει κάθε τόσο για κάποιον θεατή που έφευγε. Παρόλα αυτά, παρόλο που πίστευε ότι δεν θα ξανακάνει ποτέ αυτό το “gig”, προσκλήθηκε ξανά την επόμενη εβδομάδα.
Στις πιο ξεχωριστές στιγμές της καριέρας του, ο Σίμονς αναφέρει την πρώτη του εμφάνιση στο φεστιβάλ Glastonbury, μπροστά σε ένα κατάμεστο αντίσκηνο χιλίων ατόμων. Η εμφάνισή του πριν τον Josh Widdicombe προσέλκυσε ένα τεράστιο κοινό. Επίσης, η πρώτη του περιοδεία, όπου οι θεατές είχαν έρθει συγκεκριμένα για να τον δουν, ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία. Πρόσφατα, στην παράσταση στο Nottingham Playhouse, ο Σίμονς ένιωσε να βγαίνει λίγο από τον εαυτό του, συνειδητοποιώντας την τύχη του να υπάρχουν 700 άνθρωποι εκεί για την παράστασή του.
Η τρέχουσα παράστασή του, “Jest to Impress”, απευθύνεται σε όσους αγαπούν τα αστεία, τα one-liners, τα gags και τα παιχνίδια με τις λέξεις. Σε αντίθεση με άλλους κωμικούς που εστιάζουν σε κοινωνικά ζητήματα, ο Σίμονς προσφέρει μια ώρα διαφυγής, όπου το κοινό μπορεί να ξεχάσει τα προβλήματα του κόσμου, να απολαύσει την αφέλεια και να γελάσει απλώς για τη χαρά του γέλιου.
Στο podcast του, ο Σίμονς συζητάει αστεία που δεν λειτούργησαν. Ένα παράδειγμα είναι ένα αστείο που, παρότι τεχνικά σωστό, δεν λειτούργησε για το κοινό: “Έκανα τη βόλτα μου με το αυτοκίνητο, άνοιξα το ραδιόφωνο, άρχισα να ακούω Magic, το οποίο ήταν χάλια γιατί είναι μια μάλλον οπτική τέχνη.” Συχνά, το κοινό δυσκολευόταν να κατανοήσει την αστεία πτυχή, ειδικά όταν το “Magic” αναφερόταν στο Magic FM, που ήταν περισσότερο επικεντρωμένο στο Λονδίνο. Όταν ο Σίμονς ταξιδεύει στη χώρα, οι ακροατές συσχετίζουν το “Magic” με μαγικά τρικ και ξόρκια. Αυτό το αστείο, αν και αρέσει στον ίδιο, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σταθερά.
Ο Μάρκος Σίμονς κέρδισε το “Dave’s Joke of the Fringe” το 2024, λίγο πριν την κατάργησή του. Θεωρεί ότι τέτοιου είδους βραβεία είναι εξαιρετικά για αυτό που αντιπροσωπεύουν, καθώς αποτελούν μια γιορτή της τέχνης της συγγραφής αστείων. Είναι ευχάριστο για τους ανθρώπους να διαβάζουν, να λένε και να σχολιάζουν αστεία. Για έναν κωμικό που βασίζεται στα one-liners, αυτό το βραβείο είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς αναδεικνύει την δουλειά του. Η κατάργησή του είναι λυπηρή, αλλά ο Σίμονς απολαμβάνει την ιδέα του να είναι ο “αήττητος πρωταθλητής”.
Η περιοδεία του Μάρκου Σίμονς, “Jest to Impress”, συνεχίζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία έως τις 28 Νοεμβρίου.
