Ο Λίο Σέιερ, ο “μικρόσωμος ποπ σταρ με την πυκνή κόμη σγουρών μαλλιών”, στα 77 του χρόνια, συνεχίζει να σκορπίζει ιστορίες, αναπολώντας συνεργασίες με θρύλους όπως ο Μοχάμεντ Άλι, ο Κιθ Μουν, και ο Έλβις Πρίσλεϊ. Ζώντας πλέον στην Αυστραλία, ο Σέιερ, μιλώντας μέσω βίντεο, μοιράζεται στιγμές από μια καριέρα γεμάτη μουσικές επιτυχίες, αλλά και απρόσμενες προκλήσεις.
Στη δεκαετία του ’70, ο Σέιερ ξεχώρισε για την εκρηκτική του ενέργεια. Η πρώτη του εμφάνιση στο “Top of the Pops” με το τραγούδι “The Show Must Go On” παρουσίασε μια ιδιαίτερη εμφάνιση με κοστούμι pierrot. Ωστόσο, αυτή η εμφάνιση δεν είναι πλέον διαθέσιμη, καθώς ο παιδόφιλος παρουσιαστής Jimmy Savile έπαιξε τόσο σημαντικό ρόλο, που το βίντεο εξαφανίστηκε. “Ήταν ανατριχιαστικός,” δηλώνει ο Σέιερ, “δεν κατέβαινε από τη σκηνή, γι’ αυτό δεν μπορούν ποτέ να δείξουν την πρώτη μου εμφάνιση. Είμαι σίγουρος ότι με ποθούσε.”
Η κορυφή της καριέρας του Σέιερ ήρθε στα μέσα της δεκαετίας του ’70. Το 1976 και το 1977, κατέκτησε δύο συνεχόμενες πρώτες θέσεις στα αμερικανικά charts με τα σινγκλ “You Make Me Feel Like Dancing” και “When I Need You”. Το “You Make Me Feel Like Dancing”, ένα μείγμα pop, disco και R&B, θα μπορούσε να θεωρηθεί ο ύμνος της δεκαετίας του ’70, ενώ το “When I Need You” αποτελεί μια “110% schmaltz” μπαλάντα. Με επιτυχίες όπως “Moonlighting”, “Tall Long Glasses”, “Thunder In My Heart”, “One Man Band” και “Orchard Road”, ο Σέιερ αποδεικνύει την ικανότητά του ως στιχουργός, έχοντας ως ήρωα τον Bob Dylan.
Ο καλλιτέχνης, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Gerard Sayer, υιοθέτησε το “Leo” ως καλλιτεχνικό, εμπνευσμένο από το λιοντάρι (lion). Μετακόμισε στο Λονδίνο τη δεκαετία του ’60, εργαζόμενος ως γραφίστας, σχεδιάζοντας εξώφυλλα άλμπουμ (όπως το “Catch a Fire” του Bob Marley), γράφοντας κείμενα και δημιουργώντας γραμματοσειρές. Ως δεξιοτέχνης στην αρμόνικα, εμφανιζόταν δίπλα σε θρύλους της folk μουσικής όπως οι Donovan και Bert Jansch.
Η συνεργασία του με τον Adam Faith, γνωστό ποπ σταρ και μάνατζερ, τον ανέδειξε, αλλά παραλίγο να τον καταστρέψει οικονομικά. “Ο Adam ήταν ένας απίστευτος μέντορας,” δηλώνει ο Σέιερ, “αν και δεν μπορώ να του συγχωρήσω όσα έκανε αργότερα. Στην αρχή, ήξερε τους πάντες και άνοιγε πόρτες. Θαυμάστηκε από θρύλους όπως οι Beatles και οι Rolling Stones.”
Ο Σέιερ, στα πρώτα του 20, και ήδη παντρεμένος με την πρώτη του σύζυγο, Janice, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Faith, ο οποίος του ζήτησε να υπογράψει πληρεξούσιο, δίνοντάς του ουσιαστικά τον έλεγχο των οικονομικών του. “Ήταν πολύ γκάνγκστερ,” θυμάται ο Σέιερ, ο οποίος αργότερα συνειδητοποίησε ότι είχε εξαπατηθεί. Παρά τις αναφορές, δεν πούλησε το σπίτι του για 2 εκατομμύρια λίρες, απλώς δεν μπόρεσε ποτέ να το αγοράσει, καθώς του είπαν ότι είχε ξοδέψει όλα τα χρήματά του.
Η αποκάλυψη της απάτης έγινε όταν ο δικηγόρος του, Oscar Beuselinck, ήρθε σε επαφή με τον Adam Faith. Ο Sayer είχε υπογράψει ανανέωση συμβολαίου με την Chrysalis Records, χωρίς να διαβάσει τους όρους, οι οποίοι προέβλεπαν πληρωμή 650.000 λιρών για την ανανέωση, ποσό που κατέληξε στους μάνατζέρ του αντί για τον ίδιο. Η υπόθεση διακανονίστηκε εξωδικαστικά για 650.000 λίρες.
Ο Σέιερ, παρότι ήταν από τους παρευρισκόμενους στην κηδεία του Adam Faith το 2003, οι σχέσεις τους δεν είχαν αποκατασταθεί. Η καριέρα του Σέιερ είχε πέσει σε δυσμένεια, χωρίς επιτυχία μετά το 1983. Σε μια σύσκεψη με τον ατζέντη Colin Berlin, του προτάθηκε να συμμετάσχει σε μιούζικαλ για να αναβιώσει την καριέρα του, πρόταση που απέρριψε έντονα.
Επίσης, ο Σέιερ είχε μια αμφιλεγόμενη συμμετοχή στο “Celebrity Big Brother” το 2007, όπου έχασε την ψυχραιμία του, αφού του κατάσχεσαν τα εσώρουχά του. Η εμπειρία αυτή, όπως και η προηγούμενη συμμετοχή του στο “Big Brother”, όπου αποχώρησε με μώλωπες μετά από σωματική επίθεση, τον έκανε να συνειδητοποιήσει την αφέλειά του. “Υπήρχε πάντα ένα δέλεαρ,” δηλώνει, αναφερόμενος σε υποσχέσεις για νέες δισκογραφικές συμφωνίες.
Η πιο απίστευτη ιστορία αφορά τον Έλβις Πρίσλεϊ. Λίγο πριν τον θάνατό του, ο Έλβις φέρεται να κάλεσε τον Σέιερ στο Graceland, εκφράζοντας θαυμασμό για το τραγούδι του “You Make Me Feel Like Dancing” και την επιθυμία του να τον συναντήσει για να αντλήσει ενέργεια. Ο Σέιερ, μιλώντας με τον Έλβις για περίπου 25 λεπτά, περιέγραψε τον ίδιο ως ταπεινό και γλυκό. Δυστυχώς, λίγες ώρες αργότερα, ο Έλβις βρέθηκε νεκρός. Ο Σέιερ δεν αποκάλυψε την ιστορία αυτή για χρόνια, φοβούμενος ότι θα τον θεωρούσαν τρελό ή ψεύτη. Επτά χρόνια αργότερα, η Ginger Alden, η φίλη του Έλβις, επιβεβαίωσε την ιστορία, δηλώνοντας ότι τα τελευταία λόγια του Έλβις ήταν ότι ανυπομονούσε να συναντήσει τον Λίο.
Εξίσου συγκλονιστική ήταν η τελευταία νύχτα του Keith Moon, ντράμερ των The Who. Ο Σέιερ βρισκόταν μαζί του, μαζί με τους Paul και Linda McCartney, και περιέγραψε τον Moon ως “απολύτως αλλαγμένο, πραγματικά χαλαρό”, εκφράζοντας την αγάπη του σε όλους. Δυστυχώς, ο Moon πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών την επόμενη μέρα. Ο Σέιερ αναρωτιέται αν ο Moon “ήξερε” κάτι, παραλληλίζοντας την κατάσταση με τον Ayrton Senna, ο οποίος λίγο πριν τον θάνατό του έδειχνε ασυνήθιστη φροντίδα και συγκίνηση προς τους άλλους οδηγούς.
Η λίστα των θρύλων που ο Σέιερ συνάντησε είναι μεγάλη. Μια αξέχαστη εμπειρία ήταν η συνάντησή του με τον Muhammad Ali. Κατά τη διάρκεια μιας πτήσης, ο Ali, που είχε τραυματιστεί σε έναν αγώνα, άρχισε να τραγουδάει το “You Make Me Feel Like Dancing” στον Σέιερ. Πέρασαν την πτήση συζητώντας, και ο Ali αργότερα τον προσκάλεσε στην Santa Barbara για δύο μέρες. Ακόμη και στο 60ο πάρτι του Ali στο Λονδίνο, όπου ο Ali, πάσχοντας από Πάρκινσον, του έδειξε την αγάπη του με μια μεγάλη αγκαλιά και τα λόγια “Σ’ αγαπώ, φίλε μου”.
Ο Σέιερ πιστεύει ότι είναι “ένας από τους τύπους που είναι αιώνια γούρια” και “πολύ γοητευτικός”. Η μόνη του απογοήτευση είναι ότι οι άνθρωποι δεν συνδέουν πάντα τα τραγούδια με το όνομά του. Ζώντας πλέον άνετα με τη δεύτερη σύζυγό του, Donna, και προετοιμάζοντας μια μεγάλη περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Σέιερ παραμένει αισιόδοξος. “Βλέπω θετικότητα σε όλα,” δηλώνει, “αυτή η αισιοδοξία μου μπορεί να είναι τυφλή.”
Ανυπομονώντας για την επικείμενη εμφάνισή του στο Glastonbury, και ετοιμάζοντας ένα νέο άλμπουμ, ο Λίο Σέιερ αποδεικνύει ότι η ενέργεια και η ελπίδα του παραμένουν αμείωτες.
