Σε ένα δείπνο στη Silicon Valley, ανάμεσα σε κορυφαίους ειδικούς της τεχνητής νοημοσύνης, μια φράση προκάλεσε αίσθηση: «Δεν είναι εκπληκτικό ότι είμαστε η τελευταία γενιά ανθρώπων που χρειάζεται να σκεφτεί τη βιολογική αναπαραγωγή; Είμαστε αρκετά τυχεροί ώστε να ζούμε σε μια εποχή όπου μπορούμε απλώς να μεταφορτώσουμε τη συνείδησή μας». Η ιδέα αυτή, αν και ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, βασίζεται στο βιβλίο «Mind Children: The Future of Robot and Human Intelligence» του Hans Moravec, που εκδόθηκε το 1988.
Σύμφωνα με τον οικονομολόγο και μελλοντολόγο Robin Hanson από το George Mason University, η βασική ιδέα είναι ότι η πολιτισμική εξέλιξη έχει αντικαταστήσει τη βιολογική ως την κινητήριο δύναμη της ανθρωπότητας. Έτσι, οι πληροφορίες που κωδικοποιούν τον εαυτό μας θα καταλήξουν να αποθηκεύονται σε υλικό και λογισμικό αντί για το DNA. Αυτά τα «παιδιά του νου» (mind children) θα μπορούν να προσλάβουν οποιαδήποτε φυσική ή μη μορφή.
Η Angela Aristidou, η οποία μελετά την εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στο University College London, επισημαίνει ότι το όραμα του Moravec φαίνεται πλέον εφικτό στους γνώστες του χώρου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πρόσφατο συνέδριο Nvidia GTC στο San Jose της California, όπου παρουσιάστηκε ένα ψηφιακό είδωλο (avatar) του διευθύνοντος συμβούλου της Nvidia, Jensen Huang. Επιπλέον, το φαινόμενο των «γάμων» μεταξύ ανθρώπων και συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης ανοίγει τον δρόμο για τη δημιουργία ψηφιακών απογόνων, τους οποίους οι γονείς θα μπορούν να «σμιλεύσουν» σύμφωνα με τις επιθυμίες τους.
Ωστόσο, οι κοινωνικές και ηθικές προεκτάσεις είναι τεράστιες. Η Aristidou εκφράζει ανησυχία για τη δημιουργία μιας κοινωνίας δύο ταχυτήτων, όπου η εύπορη ελίτ θα έχει τον απόλυτο έλεγχο των ψηφιακών της δημιουργημάτων, ενώ οι υπόλοιποι θα εξαρτώνται από τις επιλογές των εταιρειών ανάπτυξης. Επίσης, παραμένει το ερώτημα αν οι προγραμματιστές θα έπρεπε να θεωρούνται συν-γονείς σε αυτές τις περιπτώσεις. Αν και ο Robin Hanson καθησυχάζει ότι η ανάδυση νέων μορφών ζωής δεν σημαίνει απαραίτητα τον αφανισμό των παλαιότερων, η ιδέα ότι η ανθρωπότητα ίσως διανύει την τελευταία της πράξη παραμένει το πιο ακανθώδες ζήτημα για το μέλλον.
