Τη σκυτάλη των κινηματογραφικών επανερμηνειών του “Άμλετ” παραλαμβάνει ο Mamoru Hosoda με την ταινία “Scarlet”, ένα έργο που, αν και οπτικά εντυπωσιακό, καταλήγει σε μια βαριά απογοήτευση. Ο Hosoda, γνωστός για την ικανότητά του να δημιουργεί εναλλακτικούς κόσμους, όπως φάνηκε και στην προηγούμενη ταινία του “Belle”, εδώ παρουσιάζει μια ακατανόητη και υπερβολικά φανταστική ιστορία.
Η ταινία ξεκινά με μια εκδοχή του Claudius (με τη φωνή του David Kaye στην αγγλική μεταγλώττιση) και της Gertrude (Michelle Wong) να επιδεικνύουν την πρόθεσή τους να δολοφονήσουν τον άτυχο βασιλιά Amlet (Fred Tatasciore) και να καταλάβουν τον θρόνο. Η κόρη του, Scarlet (Erin Yvette), μένει, όπως και στο θεατρικό έργο, να διστάζει για την εκδίκηση, αλλά ο Claudius προλαβαίνει, προσφέροντάς της ένα φιαλίδιο δηλητηρίου. Ωστόσο, της δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία, καθώς ξυπνά σε μια ερημική κατάσταση εκκαθάρισης, στοιχειωμένη από τον σφετεριστή και τους ιππότες του. Αυτοί οι υπηρέτες, αφού ηττηθούν, διαλύονται σε μια βαθύτερη “ανυπαρξία” που την περιμένει, αν δεν καταφέρει να εκδικηθεί.
Ο κόσμος της “Scarlet” μοιάζει πρόχειρος και αυθαίρετος. Από την παρουσία του ζωντανού Claudius και των υπαλλήλων του, μέχρι το ερπετό που εκτοξεύει κεραυνούς και διασχίζει τον ουρανό σε αφηγηματικά βολικά σημεία. Ο παραϊατρικός Hijiri (Chris Hackney) είναι ο μοναδικός σύγχρονος κάτοικος αυτού του σύμπαντος, λειτουργώντας ως στόμα για τις διδακτικές τάσεις του Hosoda, οι οποίες, αν και ανεκτές σε άλλες ταινίες του, εδώ είναι αδύναμα δραματοποιημένες και ωμά διατυπωμένες. Ο Hijiri, παίζοντας το ρόλο του αντιπάλου στην πριγκίπισσα που επιζητά εκδίκηση, υποστηρίζει τον πασιφισμό του σε σημείο που φτάνει συχνά σε ξεκαρδιστικό βαθμό, όπως όταν δέχεται επίθεση από ληστές πάνω σε άλογο.
Σε συνδυασμό με μια γραμμή κενής φιλοσοφίας (“Τι σημαίνει να πεθαίνεις; Και τι σημαίνει να ζεις;”), η “Scarlet” δεν καταφέρνει να φτάσει στα λυρικά ύψη του ανθρωπισμού του Σαίξπηρ, όσο συχνά κι αν πιέζει την ηρωίδα να μάθει να “συγχωρεί”. Η μόνη αδιαμφισβήτητη επιτυχία είναι η κίνηση: η επιβλητική, αιχμηρή, 3D-ενισχυμένη δουλειά στους χαρακτήρες, σε συνδυασμό με αψεγάδιαστους αμμόλοφους και σχεδόν φωτορεαλιστικά ερείπια, θυμίζει την τελειότητα του μεγάλου καλλιτέχνη κόμικς Jean Giraud. Είναι ακόμη πιο μυστηριώδες, λοιπόν, γιατί τα τμήματα του Elsinore παραμένουν σε συχνά απρόσεκτο και αδέξιο 2D – πιθανώς μια στιλιστική επιλογή, αλλά μια ασυνέπεια που είναι υπερβολικά συνηθισμένη σε ένα απογοητευτικά κατακερματισμένο ταξίδι στον λαγότρυπα.
Η ταινία “Scarlet” προβάλλεται στους κινηματογράφους του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας από τις 13 Μαρτίου.
