Η Kanya King υπήρξε μια πραγματική επαναστάτρια, καταφέρνοντας με ζεστασιά, καλοσύνη και αστείρευτη ενέργεια να φέρει την κουλτούρα των μαύρων καλλιτεχνών στο επίκεντρο της βρετανικής κοινωνίας. Η διαδρομή της ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1990, σε μια εποχή όπου το ενδιαφέρον του εταιρικού κόσμου για τη φυλετική ισότητα ήταν ανύπαρκτο.
Παρά τις αντίξοες συνθήκες, η Kanya King κατάφερε να πείσει το τηλεοπτικό δίκτυο Carlton TV να προβάλει την πρώτη της απονομή βραβείων, δημιουργώντας έναν θεσμό που μέχρι τότε φάνταζε αδιανόητος. Ενώ η ίδια θα μπορούσε να διαθέτει ένα προφίλ επιβλητικό και αυστηρό, όσοι τη γνώρισαν ανακάλυψαν μια γυναίκα σεμνή, αστεία και βαθιά ανθρώπινη. Η αποστολή της δεν ήταν ποτέ η προσωπική προβολή, αλλά η ενίσχυση των μαύρων καλλιτεχνών, την οποία υπηρέτησε ιδρύοντας και το Mobo Trust.
Η αποφασιστικότητά της φάνηκε περίτρανα όταν επέμεινε να μεταφέρει τα βραβεία Mobo εκτός Λονδίνου, όπως στην πόλη Glasgow, παρά τις αμφιβολίες των γύρω της, αποδεικνύοντας ότι η μουσική αυτή είχε μια δυναμική που ξεπερνούσε τα όρια μιας συγκεκριμένης κοινότητας.
Η μεγαλύτερη πρόκληση για την ίδια ήρθε πριν από δύο χρόνια, όταν διαγνώστηκε με καρκίνο. Παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις, αψήφησε τα δεδομένα, καταφέρνοντας να ολοκληρώσει την τελετή για την 30η επέτειο των Mobo τον περασμένο Μάρτιο. Ακόμα και λίγες ημέρες πριν από την εκδήλωση, στο Speaker’s House, μίλησε με πάθος για την επίδραση της μαύρης μουσικής στην εθνική ταυτότητα της Μεγάλης Βρετανίας. Η είδηση του θανάτου της αφήνει πίσω της μια σπουδαία παρακαταθήκη: μια επανάσταση που βασίστηκε στη χαρά και τη γιορτή, μεταμορφώνοντας μόνιμα το πολιτιστικό τοπίο.
