Η φρενίτιδα των φεστιβάλ στη Βρετανία αποτελεί πλέον ένα από τα πιο ισχυρά πολιτιστικά και οικονομικά φαινόμενα της εποχής μας. Σε μια χώρα που συχνά μοιάζει διχασμένη, η ανάγκη των πολιτών να συγκεντρώνονται σε πάρκα και χωράφια για να τραγουδήσουν, να χορέψουν και να αποδράσουν από την καθημερινότητα, έχει μετατρέψει τη Μεγάλη Βρετανία σε μια παγκόσμια δύναμη της βιομηχανίας του θεάματος.

Από το Gala στο Peckham μέχρι το Cursus στο Dorset και το Radio 1 Big Weekend στο Sunderland, η θερινή σεζόν είναι γεμάτη από εκδηλώσεις. Αν και η βιομηχανία αντιμετωπίζει επικρίσεις για την εμπορευματοποίησή της, τις υψηλές τιμές και την εταιρική διαχείριση δημόσιων χώρων, η επιθυμία για συλλογική έκφραση παραμένει αμείωτη. Σύμφωνα με αναλυτές, η σύγχρονη έκρηξη αυτών των εκδηλώσεων δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά μια αναγέννηση αρχαίων τελετουργιών. Οι ρίζες τους εντοπίζονται σε εορτασμούς αιώνων, όπως το ιστορικό Peckham fair του 18ου αιώνα, το οποίο απαγορεύτηκε το 1827 λόγω της “ανηθικότητας” που υποτίθεται ότι προκαλούσε.

Η σύγχρονη “φεστιβαλοποίηση” της βρετανικής ζωής περιλαμβάνει τα πάντα: από μουσική και αθλητισμό μέχρι πολιτικές συζητήσεις και ευεξία. Παρά το γεγονός ότι οι διοργανώσεις είναι πλέον πιο ελεγχόμενες και εμπορικές, η ουσία παραμένει η ίδια: η προσωρινή κατάργηση των κοινωνικών ιεραρχιών σε έναν χώρο ελευθερίας. Όπως αποδεικνύει η μαζική προσέλευση κόσμου, ακόμα και πριν ανακοινωθούν τα ονόματα των καλλιτεχνών, οι Βρετανοί επέστρεψαν στη συνήθεια να γιορτάζουν μαζί, αποδεικνύοντας ότι η ανθρώπινη ανάγκη για συντροφικότητα είναι πιο ισχυρή από τις οικονομικές προκλήσεις της εποχής.