Στην καρδιά του 1999, λίγο πριν την αυγή της νέας χιλιετίας, ένα χριστουγεννιάτικο πάρτι υπαλλήλων στο Woolworths της Οξφόρδης γίνεται το σκηνικό για μια ιστορία γεμάτη ζεστασιά, αμφιβολίες και απρόσμενες συναντήσεις. Η Ζόγια (Γκουρτζότ Νταλιβάλ), με ενθουσιασμό μιλά για τη μαγεία του Woolworths, ενώ η συνάδελφός της, η Ικρά (Πραμπλίν Ομπερόι), με σαρκασμό σχολιάζει ότι έχει “ριζοσπαστικοποιηθεί”. Και οι δύο, με πακιστανικές ρίζες, η Ικρά ως φοιτήτρια πολιτικών επιστημών και η Ζόγια ως νεαρή σύζυγος, σχεδιάζουν τα μελλοντικά τους όνειρα. Η ατμόσφαιρα αλλάζει ριζικά με την εμφάνιση της Φαΐζας (Χάνα Χαλίκ-Μπράουν), μιας μυστηριώδους εποχιακής εργαζόμενης, που φαίνεται να γνωρίζει για εκείνες περισσότερα από όσα θα έπρεπε.

Αρχικά, η Ικρά περιγράφει τη νέα παρουσία ως “British-born confused desi” (Βρετανίδα γεννημένη, μπερδεμένη Ντέσι), εκφράζοντας μια ειρωνική περιέργεια για τους Βρετανούς Πακιστανούς. Ποια είναι όμως πραγματικά η Φαΐζα; Μήπως είναι κατάσκοπος των συγγενών της Ζόγια, ή κάτι πολύ πιο αλλόκοτο; Καθώς οι φίλες μοιράζονται μυστικά, απλές ερωτήσεις ανοίγουν ένα χάσμα ανησυχίας. Στον περιορισμένο χώρο της σκηνής, η ένταση και η επιφυλακτικότητα κυριαρχούν, ενώ μυστικά και εκπλήξεις ξεπηδούν σαν σκόρπια καραμελάκια.

Το έργο του Arim Khan, όπως και στο βραβευμένο “Brown Boys Swim”, ανατρέπει την κλασική, εξιδανικευμένη εικόνα της Οξφόρδης. Εδώ, η πόλη παρουσιάζεται ως ένας τόπος πραγματικής εργασίας και μιας ισχυρής βρετανο-ασιατικής κοινότητας. Η Ικρά αισθάνεται αβέβαιη στο Brasenose College, ενώ η Ζόγια αποταμιεύει χρήματα για την επιστροφή στο Rawalpindi. Η Φαΐζα, παρότι έχει περάσει όλη της τη ζωή στην Οξφόρδη, δηλώνει ότι “ποτέ δεν ένιωσε πραγματικά σαν δική της πόλη”.

Η παράσταση, με σκηνικά στοιχεία όπως τρεις γιρλάντες στολισμένες με χριστουγεννιάτικες μπάλες, υιοθετεί υπερφυσικές πινελιές: απόκοσμος φωτισμός, αλλόκοτη μουσική των Χριστουγέννων και χιονόσφαιρες που, παραδόξως, δεν περιέχουν χιόνι.

Σε αντίθεση με τον Φαντασμαγορικό Επισκέπτη του Μέλλοντος στον “Μαγικό Χριστουγεννιάτικο Εφιάλτη” του Dickens, εδώ η μορφή από το μέλλον μπλέκεται σε ατέρμονες συζητήσεις για το τι έρχεται. Το μέλλον μοιάζει γεμάτο ερωτήματα: Θα εκπληρωθούν τα όνειρα; Θα αντέξει η φιλία; Θα αγκαλιάσει τελικά η Βρετανία τους μουσουλμάνους πολίτες της; Αυτά δεν είναι απλά ερωτήματα. Και, προς το παρόν, τουλάχιστον, το Woolworths φαίνεται ότι θα παραμείνει… έτσι δεν είναι;