«Σήμερα θα φάτε τέχνη και ιστορία», λέει ο Federico Valdez, σεφ στη Σχολή Μεξικανικής Κουζίνας, καθώς παρουσιάζει ένα μενού τριών πιάτων εμπνευσμένο από τη ζωή και τους έρωτες της Frida Kahlo. Στο Mexico City, εκεί όπου οι τεράστιες τζακαράντες ανθίζουν στους δρόμους, το πνεύμα της σπουδαίας ζωγράφου παραμένει πιο ζωντανό από ποτέ, εν όψει της έκθεσης Frida: The Making of an Icon στην Tate Modern του Λονδίνου.

Το γεύμα του Valdez δεν είναι τυχαίο. Το κυρίως πιάτο, με τίτλο «Frida κατά του κόσμου», συνοδεύεται από pulque, το παραδοσιακό ποτό που λάτρευε η καλλιτέχνις, ενώ οι προσθήκες από σύκα παραπέμπουν στη σεξουαλικότητα και την αντισυμβατική φύση της. Η διαδρομή στα χνάρια της Kahlo ξεκινά φυσικά από το Casa Azul, στο Coyoacán, το «Μπλε Σπίτι» όπου γεννήθηκε και έζησε για 47 χρόνια. Εκεί, ανάμεσα στους καταπράσινους κήπους, η ιστορία της ξεδιπλώνεται μέσα από τα προσωπικά της αντικείμενα: από το προσαρμοσμένο καβαλέτο που της επέτρεπε να ζωγραφίζει ξαπλωμένη, μέχρι τα διακοσμημένα ιατρικά κορσέ που φορούσε μετά το τρομερό ατύχημα που την καθήλωσε.

Οι επισκέπτες στο Mexico City ανακαλύπτουν την απίστευτη ανθεκτικότητα της γυναίκας που μετέτρεψε τον πόνο της σε τέχνη. Από το κρεβάτι με τον καθρέφτη στο ταβάνι, όπου ζωγράφιζε τον εαυτό της επειδή ήταν «το υποκείμενο που γνώριζε καλύτερα», μέχρι την τελευταία της δημιουργία, το Viva la Vida, η Kahlo προσκαλεί τον θεατή να αγκαλιάσει τη ζωή παρά τις δυσκολίες. Σήμερα, η επιρροή της επεκτείνεται σε ζητήματα όπως η γυναικοκτονία και τα έμφυλα δικαιώματα, με τη συγγραφέα Helena Chávez Mac Gregor να υπογραμμίζει πως οι «βόμβες» που άφησε πίσω της η Frida συνεχίζουν να εκρήγνυνται, εμπνέοντας τις νέες γενιές. Το ταξίδι ολοκληρώνεται στα κανάλια του Xochimilco, όπου οι βάρκες πλέουν στα νερά που κάποτε αγαπούσε να επισκέπτεται η Kahlo, υπενθυμίζοντάς μας ότι, όπως είπε και ο Valdez, η Frida δεν έφυγε ποτέ· «πήγε απλώς πιο ψηλά, σαν πύραυλος».