Η Frida Kahlo έχει μετατραπεί σε ένα παγκόσμιο καταναλωτικό σύμβολο. Το πρόσωπό της κοσμεί αμέτρητα αντικείμενα, από κάλτσες και κούπες μέχρι θήκες τηλεφώνων, ενώ η ζωή της έχει συχνά εξιδανικευτεί μέσα από βιβλία, παρουσιάζοντάς την ως μια ηρωική φιγούρα που νίκησε τον πόνο. Ωστόσο, η πραγματική Frida Kahlo ήταν μια γυναίκα πολύ πιο περίπλοκη, οξυδερκής, με έντονη ροπή στο αλκοόλ, τις καταχρήσεις, το φλερτ και τις κομμουνιστικές πεποιθήσεις.
Η πρόσφατη έκθεση στην Tate Modern του Λονδίνου, με τίτλο «Frida: The Making of an Icon», επιχειρεί να εξετάσει τη δημιουργία αυτού του μύθου. Όπως σημειώνει η Beatriz García-Velasco, συν-επιμελήτρια της έκθεσης, η καθολική αποδοχή της καλλιτέχνιδας είναι μια απόδειξη της επιρροής της σε κινήματα όπως ο φεμινισμός, η τέχνη για την αναπηρία και η queer κουλτούρα. Παρά την εμπορευματοποίηση, η Kahlo παραμένει για πολλές κοινότητες ένα σύμβολο αντίστασης και ταυτότητας, ιδιαίτερα μέσα από τα χειροποίητα λατρευτικά αντικείμενα που δημιουργούν οι θαυμαστές της.
Η τέχνη της Kahlo, η οποία ξεκίνησε μετά το σοβαρό ατύχημα που είχε στα νιάτα της, παραμένει συγκλονιστική στη ωμότητά της. Έργα όπως το «Henry Ford Hospital» (1932) αποτυπώνουν με τρόπο σπαρακτικό την προσωπική της οδύνη και τις αποβολές της, ενώ οι πίνακές της αναδεικνύουν την ταραχώδη σχέση της με τον Diego Rivera. Η Tracey Emin, της οποίας τα έργα εκτίθενται επίσης στην Tate Modern, δηλώνει ότι οι γυναίκες μπορούν να ταυτιστούν με την ειλικρίνεια της Kahlo, η οποία δεν δίστασε να εκθέσει το αίμα, το σώμα και την οικογενειακή της ιστορία.
Ενώ η «Fridamania» γνώρισε άνθηση μετά τη βιογραφία της Hayden Herrera το 1983 και την έκθεση στην Whitechapel Gallery το 1982, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η Kahlo δεν ήταν μια «αγία». Ήταν ένας άνθρωπος με αμφιβολίες, ελαττώματα και μια διαρκή ανάγκη να κατασκευάζει την ταυτότητά της. Από την καταγωγή του πατέρα της, Carl Wilhelm Kahlo από το Pforzheim, μέχρι τις φωτογραφίες του εραστή της Nickolas Muray, η ζωή της υπήρξε ένα κράμα μυθοπλασίας και πραγματικότητας. Η έκθεση στο Λονδίνο θα διαρκέσει έως τις 3 Ιανουαρίου, προσκαλώντας το κοινό να ανακαλύψει τον άνθρωπο πίσω από τη μάσκα του μύθου.
