Πριν από δέκα χρόνια, η Phoebe Waller-Bridge κοίταξε απευθείας τον φακό και ρώτησε το κοινό της: «Έχω έναν τεράστιο κώλο;». Με αυτή την αναπάντεχη ατάκα, που ακολούθησε μια μονόλογο για μια βραδινή ερωτική συνεύρεση, η σειρά Fleabag συστήθηκε στον κόσμο και καθιέρωσε τη δημιουργό της ως ένα νέο αστέρι της βρετανικής τηλεόρασης. Η σειρά έσπασε τον «τέταρτο τοίχο» και κατέκτησε το διαδίκτυο, με τη δεύτερη σεζόν να γίνεται ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία, φέρνοντας στο προσκήνιο τον Andrew Scott ως τον «καυτό ιερέα» και την περίφημη ολόσωμη φόρμα από τα Topshop που φορούσε η Waller-Bridge.
Το Fleabag θεωρήθηκε η απαρχή μιας νέας εποχής, ανοίγοντας τον δρόμο για δημιουργούς γυναίκες. Η επιτυχία αυτή εξασφάλισε στη Waller-Bridge ένα αποκλειστικό συμβόλαιο με την Amazon ύψους 20 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Ωστόσο, μια δεκαετία αργότερα, με τη βρετανική τηλεοπτική βιομηχανία να έχει μετασχηματιστεί από την άνοδο των πλατφορμών streaming, τις περικοπές προϋπολογισμών και τον περιορισμό των ευκαιριών για νέα ταλέντα, γεννάται το ερώτημα: πώς άλλαξε πραγματικά το τοπίο της τηλεόρασης;
Στα μέσα της δεκαετίας του 2010, παρά το γεγονός ότι η ποπ φεμινιστική κουλτούρα βρισκόταν παντού, η βρετανική τηλεόραση υστερούσε σημαντικά. Σύμφωνα με έρευνα της Writers’ Guild of Great Britain, από το 2001 έως το 2016, μόλις το 14% των εκπομπών prime time είχε γραφτεί από γυναίκες. Ο Chris Sussman, πρώην στέλεχος κωμωδίας του BBC, επισημαίνει ότι η ανάγκη για αλλαγή της έμφυλης ισορροπίας ήταν πάντα έντονη.
Η αλλαγή ήρθε σταδιακά, με επιρροές από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπως η σειρά Girls της Lena Dunham, που δημιούργησε μια «όρεξη» για κωμωδίες με γυναικεία υπογραφή, που δεν φοβούνταν να είναι αμήχανες ή ευάλωτες. Σειρές όπως τα Catastrophe, Back to Life και This Way Up ακολούθησαν αυτό το κύμα. Το Fleabag, όμως, κατάφερε να ξεχωρίσει, αν και η ακαδημαϊκός Faye Woods επισημαίνει πως άλλες εξαιρετικές δουλειές, όπως το Chewing Gum της Michaela Coel, χρειάστηκαν περισσότερο χρόνο για να αναγνωριστούν.
Η επιτυχία της σειράς I May Destroy You της Michaela Coel, η οποία συνδυάζει το χιούμορ με βαθιά κοινωνικά ζητήματα, όπως η σεξουαλική κακοποίηση και το πένθος, απέδειξε ότι οι βρετανικές κωμωδίες μπορούσαν να είναι οπτικά φιλόδοξες και δομικά καινοτόμες, συχνά με τη στήριξη αμερικανικών χρημάτων από το HBO.
Παρά την επιτυχία, η παραγωγή νέων σειρών παραμένει μια πρόκληση. Οι παραγωγοί τονίζουν ότι η αγορά έχει γίνει πιο επιφυλακτική απέναντι στα ρίσκα, αναζητώντας συχνά δοκιμασμένες συνταγές. Όπως σημειώνει η παραγωγός Lydia Hampson, αν και οι μεγάλες πλατφόρμες προσφέρουν πλούσιες παραγωγές, υπάρχει κίνδυνος να χαθεί η «σπιρτάδα» και η πρωτοτυπία που γέννησαν επιτυχίες όπως το Fleabag. Η Waller-Bridge, παρότι δεν βρίσκεται πλέον στην πρώτη γραμμή της παραγωγής με την ίδια ένταση, κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα της, αποδεικνύοντας ότι μια αυθεντική γυναικεία οπτική μπορεί να κυριαρχήσει στις οθόνες μας.
