Ο Stefan Golaszewski, γνωστός για τις αγαπημένες του κωμωδίες του BBC “Him & Her” και “Mum”, φέρνει την ίδια σχολαστική παρατήρηση της καθημερινότητας στη νέα του σειρά, “Babies”. Στην τελευταία του δουλειά, οι συνηθισμένες πράξεις που συνθέτουν μια ζωή – η αναπλήρωση του υγρού σαπουνιού, το στήριγμα στον πάγκο της κουζίνας ενώ διπλώνεις φέτα ζαμπόν στο στόμα σου, και φυσικά, το άδειασμα του πλυντηρίου πιάτων – λαμβάνουν την ίδια βαρύτητα με κάποιες από τις πιο συγκλονιστικές εμπειρίες που μπορεί κανείς να φανταστεί.
Η σειρά, με πρωταγωνιστές τους Siobhán Cullen και Paapa Essiedu, ακολουθεί το ζευγάρι της δεκαετίας των 30, τη Lisa και τον Stephen, στην προσπάθειά τους να διαχειριστούν την πρόσφατη απώλεια του πρώτου τους παιδιού. Όταν φτάνουν σε μια οικογενειακή συγκέντρωση, η Lisa δεν αντέχει να βλέπει τους συγγενείς του Stephen για περισσότερο από λίγα λεπτά, αναγκάζεται να φύγει, αποκαλύπτοντας την κρυφή τους οδύνη. Ανίκανοι να μοιραστούν τη θλίψη και την απογοήτευσή τους με φίλους και οικογένεια, αναγκάζονται να βασιστούν αποκλειστικά ο ένας στον άλλον. Ωστόσο, οι προσπάθειες του Stephen να παρηγορήσει τη Lisa, όπως μια προσφορά για παγωτό Solero ή μια βόλτα για να ταΐσουν τις πάπιες, υπογραμμίζουν την αδεξιότητά τους. Η σειρά δεν εστιάζει μόνο στον τρόμο και τη σκληρότητα της απώλειας ενός παιδιού, αλλά και στη συλλογική μας αποτυχία να την αντιμετωπίσουμε.
Για τη 36χρονη Siobhán Cullen, η συμμετοχή στην ταινία “Babies” ήταν μια αποκάλυψη. Η ηθοποιός από το Δουβλίνο, η οποία μέχρι πρότινος ήταν γνωστή για την ιρλανδική κωμική-δραματική σειρά “The Dry”, βρίσκεται σε μια ηλικία όπου η δημιουργία οικογένειας είναι “ένα θέμα που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή πολλών από τις σκέψεις μας, είτε το θέλουμε είτε όχι”. Πριν αναλάβει τον ρόλο της Lisa, η πραγματικότητα της αποβολής ήταν ένα άγνωστο πεδίο. “Είναι τρελό για μένα ότι έχω φτάσει ως εδώ χωρίς να γνωρίζω τόσα πολλά. Μου έδωσε μια τεράστια εικόνα για το πόσοι πολλοί άνθρωποι γύρω μου περνούν ή έχουν περάσει κάτι παρόμοιο.” Η σειρά υπογραμμίζει την “αδεξιότητα που όλοι μπορεί να έχουμε με τα συναισθήματα των άλλων – τον τρόπο που μιλάμε μεταξύ μας χωρίς καμία γνώση του κόσμου των δυσκολιών που συχνά βιώνουν οι άνθρωποι. Ένα απρόσεκτο σχόλιο μπορεί να χτυπήσει πραγματικά κάποιον, βασιζόμενο σε ό,τι έχει βιώσει εκείνη την ημέρα ή εκείνο τον χρόνο.”
Ο Golaszewski έγραψε το σενάριο χρόνια μετά την προσωπική του εμπειρία απώλειας παιδιού. Τονίζει ότι η σειρά δεν είναι αυτοβιογραφική, “αλλά είναι κάτι που έχω βιώσει. Αυτή η εμπειρία δεν είναι κάτι που έχω δει να αντικατοπτρίζεται [στην τηλεόραση] και δεν είναι κάτι για το οποίο μιλούν οι άνθρωποι. Και μετά, όταν το βιώνεις, ξαφνικά όλοι εμφανίζονται και σου λένε τις ιστορίες τους.”
Γιατί πιστεύει ότι το θέμα είναι καλυμμένο από σιωπή; “Επειδή είναι θάνατος και ο θάνατος είναι πάντα δύσκολο να συζητηθεί. Αλλά πιστεύω ότι είναι ακόμα πιο δύσκολο να μιλήσουμε γι’ αυτό, επειδή πολλοί άνθρωποι δεν το θεωρούν θάνατο και το ιατρικοποιούν. Υπάρχει μια ασυμφωνία μεταξύ της προσωπικής εμπειρίας και της κοινωνικής αντίληψης.” Ένας λόγος γι’ αυτό, πιστεύει, είναι ότι “θεωρείται γενικά μια γυναικοκεντρική κατάσταση. Ίσως αν συνέβαινε στα σώματα των ανδρών για τα τελευταία χιλιάδες χρόνια, θα είχε μια πολύ συμβολική θέση στην κοινωνία μας.”
Στο “Babies”, δεν είναι μόνο ο γάμος της Lisa και του Stephen που βρίσκεται υπό πίεση. Ένα άλλο θέμα είναι η δυσλειτουργική ανδρική φιλία, η οποία εκδηλώνεται σε μια εξαιρετικά θλιβερή ιστορία που αφορά τον Stephen και τον αποκρουστικό του φίλο από το σχολείο, Dave (Jack Bannon). Η αδυναμία του Dave να επεξεργαστεί τα δικά του συναισθήματα τον καθιστά έναν τρομακτικά αδιάφορο πατέρα στον μικρό του γιο. Όταν ο Dave εμπλέκεται σε μια περίεργη σχέση με μια συναισθηματικά απομακρυσμένη μεγαλύτερη γυναίκα (Charlotte Riley), φαίνεται να δημιουργείται ένα ρήγμα μεταξύ αυτού και του Stephen. Στην πραγματικότητα, η σύνδεσή τους είχε αρχίσει να φθίνει εδώ και καιρό, κάτι που η σειρά αποδεικνύει μέσω ατελείωτης, ηλίθιας φλυαρίας.
Για τον Paapa Essiedu, ο οποίος παρομοιάζει τη φιλία τους με “παλιό γάλα (που ξινίζει)”, τέτοιου είδους συζητήσεις μπορεί να μην αντικατοπτρίζουν πάντα την πραγματικότητα, αλλά η αδεξιότητα στην έκφραση συναισθημάτων μπορεί να οδηγήσει σε τέτοιες ανούσιες συζητήσεις. Ο Golaszewski έχει σκεφτεί βαθιά την αλληλογραφία των δύο ανδρών. “Αν έχεις δύο άνδρες που είναι άβολοι να δείξουν οποιαδήποτε μορφή ευαλωτότητας ή συναισθήματος – και υπάρχουν τόσοι πολλοί άνδρες έτσι στον κόσμο – πρέπει να κατεβάσουν τα ρολά της φλυαρίας. Είναι ένας τρόπος να φαίνεται ότι μιλούν, αλλά το αποτέλεσμα των λόγων είναι το ίδιο με τη σιωπή – είναι ανούσιο. Δύο γάτες μπορούν να περάσουν η μία δίπλα στην άλλη χωρίς να πουν τίποτα, αλλά για δύο ανθρώπους είναι πολύ δύσκολο.”
Όταν ο Essiedu άκουσε για το “Babies”, ήταν διατεθειμένος να αναλάβει τη δουλειά ούτως ή άλλως. “Μεγάλωσα βλέποντας το ‘Him & Her’ και λάτρευα το ‘Mum'”, λέει ο ηθοποιός από το Λονδίνο, ο οποίος έγινε γνωστός χάρη στην ταινία “I May Destroy You” της Michaela Coel και έκτοτε έχει γίνει ένας από τους πιο αναγνωρισμένους ηθοποιούς μας. “Όταν λαμβάνεις ένα σενάριο από κάποιον που θαυμάζεις, ελπίζεις να μην είναι σκουπίδι, γιατί είναι σαν, ‘Ω, ίσως να το κάνω ούτως ή άλλως’. Το διάβασα και δεν ήταν σκουπίδι. Ήταν πραγματικά απίστευτο.”
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ο Essiedu συνειδητοποίησε ότι η αφοσίωση του Golaszewski στην αναπαράσταση της πραγματικής ζωής στην οθόνη είναι αποτέλεσμα σχολαστικού σχεδιασμού. “Λέμε κυριολεκτικά ακριβώς αυτό που έχει γράψει ο Stefan, μέχρι και την τελεία. Κάθε ‘εμ’, κάθε ‘σαν’, κάθε ‘λοιπόν’. Και πιστέψτε με, αν δεν το κάνεις σωστά, θα το μάθεις!”
Παρόλο που η δουλειά του ήταν πάντα αυστηρά φυσιοκρατική, το “Babies” απέχει πολύ από τις κωμωδίες που τον έκαναν γνωστό. Μετά την καθιέρωσή του στον χώρο της κωμωδίας ως μέλος της ομάδας sketch Cowards, έκανε το ντεμπούτο του ως σεναριογράφος με το “Him & Her” το 2010. Ακολούθησε το “Mum” το 2016, μια συγκινητική κωμωδία για μια χήρα. Πιο πρόσφατα, ο Golaszewski στράφηκε στο δράμα με το “Marriage”, το οποίο απεικόνιζε τη ζωή του ζευγαριού Emma και Ian, με μια προσέγγιση που για κάποιους ήταν συγκινητικά αληθινή και για άλλους βαρετή.
Για το “Babies”, ο Golaszewski άλλαξε τακτική. “Το ‘Marriage’ ήταν μια αρκετά απότομη παρατήρηση. Ο φυσιοκραλισμός του Sean Bean να μετακινεί τα παπούτσια του σε έναν διάδρομο – η επιλογή να γίνει τόσο φυσιοκρατικό – ήταν για να ενισχυθεί αυτή η ιδέα της παρατήρησης μιας σχέσης και από εκεί να επεκταθούμε στην ιδέα της ομαδικότητας γενικότερα”, λέει ο 45χρονος. Στο “Babies”, ο φυσιοκραλισμός έχει σκοπό να “χτίσει μια συναισθηματική σύνδεση και να φέρει το κοινό μέσα. Στο ‘Marriage’ κρατούσα λίγο περισσότερο το κοινό απ’ έξω”, λέει.
Κάτι άλλο που βοηθά στην καλλιέργεια συναισθηματικής σύνδεσης είναι το μουσικό θέμα του Golaszewski: ένα γλυκό, ανεξάρτητο μπαλάντα με πικρία, σε ύφος Billy Bragg-meets-Kate Nash, ερμηνευμένο από τον ίδιο τον σκηνοθέτη. Αρχικά, το “Babies” επρόκειτο να έχει “χορευτική μουσική”, αλλά όταν άλλαξε γνώμη, η παραγωγή είχε ξεμείνει από χρήματα, “οπότε το έκανα δωρεάν”. Ο Golaszewski ήταν αρχικά “εντελώς αντίθετος σε οποιοδήποτε είδος μουσικής επένδυσης” λόγω της “κατευθυντικής” (δηλαδή χειριστικής) φύσης της μουσικής όσον αφορά τα συναισθήματα του κοινού. Πρέπει να ομολογήσω ότι η μουσική του με έκανε να κλάψω περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
Στυλιστικά, υπάρχει κάτι στο “Babies” που διαπερνά απευθείας τη φαντασία σου: μετά, είναι δύσκολο να μην νιώσεις ότι βρίσκεσαι σε ένα από τα δράματα του Golaszewski καθώς σκουπίζεις τον νεροχύτη ή σκρολάρεις στο τηλέφωνό σου στο κρεβάτι (ένας από τους κύριους μηχανισμούς αντιμετώπισης της Lisa). Πιο ουσιαστικά, σου αφήνει την αίσθηση ότι χρειαζόμαστε επειγόντως έναν καλύτερο τρόπο να μιλήσουμε για την απώλεια παιδιού. Η Cullen λέει ότι τα γυρίσματα την έκαναν “πιο συνειδητό και καλό” άτομο. Ο Golaszewski ελπίζει ότι το “Babies” θα διευρύνει τη συζήτηση που ήδη λαμβάνει χώρα στα μέσα ενημέρωσης. “Βλέπεις πλέον άρθρα όπου οι άνθρωποι μιλούν για αυτά τα πράγματα, κάτι που αισθάνεται πολύ υγιές”, λέει. Όταν βιώνεις απώλεια παιδιού, “νιώθεις τόσο μόνος. Όσο περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να είναι ειλικρινείς γι’ αυτό, ελπίζουμε ότι θα είναι πιο εύκολο για την επόμενη παρτίδα δυστυχών ψυχών που το περνούν.” Το “Babies” προβάλλεται στο BBC One και στο iPlayer τη Δευτέρα 30 Μαρτίου.
