Αν δείτε ένα Harbin Z-20 δίπλα σε ένα Sikorsky UH-60 Black Hawk, η αλήθεια είναι πως θα δυσκολευτείτε να τα ξεχωρίσετε. Τα δύο ελικόπτερα μοιάζουν σχεδόν ίδια, όμως κάτω από το περίβλημά τους κρύβεται μια τεράστια προσπάθεια της Κίνας να κλείσει την ψαλίδα στην αεροναυπηγική έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας.
Αν και το Black Hawk της δεκαετίας του 1970 αποτέλεσε τη βάση, το κινεζικό Z-20 υπερέχει σε ορισμένους τομείς. Για παράδειγμα, το πεντάφυλλο στροφείο του προσφέρει μεγαλύτερη άνωση, λιγότερους κραδασμούς και αθόρυβη πτήση, στοιχεία κρίσιμα για τις αποστολές στο οροπέδιο του Θιβέτ. Επιπλέον, το σύστημα ελέγχου πτήσης fly-by-wire και οι ισχυροί κινητήρες WZ-10 δείχνουν ότι η Κίνα άφησε πίσω της την εποχή που βασιζόταν αποκλειστικά σε εισαγωγές, όπως τα 24 S-70C που αγοράστηκαν το 1984.
Σήμερα, η οικογένεια των Z-20 έχει επεκταθεί παντού. Από το επιθετικό Z-20T με τους πυραύλους, μέχρι το ναυτικό Z-20J με τις ειδικές προδιαγραφές για τα καταστρώματα των πλοίων του κινεζικού ναυτικού και το Z-20F που κυνηγά υποβρύχια, η Κίνα έχει πλέον ένα εργαλείο για κάθε σενάριο – ακόμα και για μια ενδεχόμενη επιχείρηση στο Στενό της Ταϊβάν.
Το επόμενο μεγάλο στοίχημα είναι το Z-21. Βασισμένο στην τεχνολογία του Z-20, αυτό το νέο επιθετικό ελικόπτερο αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς από τις αρχές του 2024, με στόχο να ανταγωνιστεί το αμερικανικό AH-64 Apache. Όπως φαίνεται, η Κίνα δεν θέλει πια απλώς να αντιγράφει, αλλά να κυριαρχήσει στον αέρα.
