Ένας κορυφαίος Κινέζος μηχανικός αεροναυπηγικής παρουσίασε ένα αναλυτικό σχέδιο για τη δημιουργία μιας πλήρως αυτάρκους εφοδιαστικής αλυσίδας στον τομέα των μεγάλων επιβατικών αεροσκαφών. Το έγγραφο, που συνέταξε ο Zhang Yanzhong, ανώτερο μέλος της Κινεζικής Ακαδημίας Μηχανικής και πρώην επικεφαλής επιστήμονας της Aviation Industry Corporation of China, αναγνωρίζει τον υπαρκτό κίνδυνο να αποκοπεί πλήρως η χώρα από εξαρτήματα δυτικής προέλευσης.
Ο Zhang, γνωστός ως «πατέρας των μεγάλων αεροσκαφών της Κίνας» λόγω της συμβολής του στο στρατιωτικό μεταγωγικό Y-20 και το επιβατικό C919, προχώρησε σε μια ειλικρινή παραδοχή: πολλά κρίσιμα εξαρτήματα του C919, όπως ο κινητήρας Leap-1C της CFM International (μια κοινοπραξία των αμερικανικών GE και της γαλλικής Safran), βασίζονται σε δυτικές εταιρείες. Από το βοηθητικό σύστημα ισχύος της Honeywell μέχρι τα συστήματα προσγείωσης της Liebherr από τη Γερμανία και τα ηλεκτρολογικά συστήματα της RTX Corporation, η εξάρτηση από αμερικανικούς και ευρωπαϊκούς προμηθευτές παραμένει υψηλή για τα πιο περίπλοκα συστήματα του αεροσκάφους.
Ο Zhang προειδοποίησε ότι ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός και η τάση «αποσύνδεσης» από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη έχουν εντείνει τους κινδύνους για την αεροπορική βιομηχανία της Κίνας. Μάλιστα, ανέφερε ότι το 2020 το πρόγραμμα του κινητήρα Leap-1C αντιμετώπισε κρίση διακοπής της εφοδιαστικής αλυσίδας, η οποία επιλύθηκε μόνο μέσω προσωρινής άδειας εξαγωγής.
Προτείνοντας μια νέα πορεία, ο Zhang υποστήριξε ότι το μοντέλο της παγκοσμιοποιημένης και «ανοιχτής» εφοδιαστικής αλυσίδας δεν εξυπηρετεί πλέον τις ανάγκες της Κίνας. Ζήτησε την υιοθέτηση ενός «συστήματος ολόκληρου του έθνους» για τη κινητοποίηση πόρων από τον στρατιωτικό και πολιτικό τομέα. Το σχέδιο περιλαμβάνει την επιτάχυνση της ανάπτυξης του κινεζικού κινητήρα CJ-1000A και την κατασκευή εγχώριων συστημάτων πτήσης, ελέγχου και ισχύος με χρήση εγχώριων τσιπ, λογισμικού και υλικών. Αν και η έκθεση, που δημοσιεύθηκε στις 30 Απριλίου, αντικατοπτρίζει τις απόψεις των τεχνοκρατών, δεν έχει ακόμη υιοθετηθεί ως επίσημο κρατικό πρόγραμμα, καθώς η κυβέρνηση του Πεκίνου κινείται με προσοχή, σταθμίζοντας το κόστος και τις διπλωματικές επιπτώσεις μιας τέτοιας τεχνολογικής αυτονόμησης.
