Ο Σου Σαοτζούν ξεκίνησε ένα τολμηρό σχέδιο για να χτίσει μια ρεπλίκα του Τιτανικού σε πραγματικό μέγεθος, πιστεύοντας ότι θα ήταν μια σίγουρη επιτυχία. Άλλωστε, η εμβληματική ταινία του Τζέιμς Κάμερον του 1997 είχε γίνει παγκόσμια επιτυχία, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, όπου είχε εισπράξει πάνω από 200 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

Σε μια συνέντευξη Τύπου το 2014 για την παρουσίαση του έργου, ο Σου προσκάλεσε τον ηθοποιό Μπέρναρντ Χιλ – που υποδύθηκε τον καπετάνιο του Τιτανικού στην ταινία – να παρευρεθεί μαζί του. Ο Σου δήλωσε στους δημοσιογράφους στο Χονγκ Κονγκ ότι η εταιρεία του στόχευε να δημιουργήσει ένα τουριστικό θέρετρο παγκόσμιας κλάσης.

Το έργο του Τιτανικού φαινόταν έτοιμο να “αρμενίσει” σε ένα κύμα κινεζικών επενδύσεων. Οι τοπικές κυβερνήσεις σε όλη τη χώρα διοχέτευαν δισεκατομμύρια σε πολιτιστικά και τουριστικά έργα εκείνη την εποχή, με στόχο την τόνωση της ανάπτυξης και τη διαφοροποίηση των οικονομιών τους.

Πεπεισμένος για την επιτυχία, ο Σου – ένας έμπειρος επιχειρηματίας – αποφάσισε να ποντάρει όλες τις αποταμιεύσεις του στην προσπάθεια, πουλώντας τα μερίδιά του σε 13 υδροηλεκτρικούς σταθμούς στις επαρχίες Zhejiang και Sichuan για να χρηματοδοτήσει το όραμά του.

Ωστόσο, 11 χρόνια αργότερα, η προσπάθεια του Σου να δημιουργήσει μια ρεπλίκα του Τιτανικού σε πλήρες μέγεθος υπέστη παρόμοια μοίρα με το αρχικό πλοίο – το σκουριασμένο του κύτος βρίσκεται εγκαταλελειμμένο σε ένα κατάφυτο οικόπεδο στην κομητεία Daying, στη νοτιοδυτική επαρχία Sichuan της Κίνας.

Τα χρήματα τελείωσαν πριν ολοκληρωθεί ποτέ το σκάφος μήκους 269 μέτρων και πλάτους 28 μέτρων. Η εσωτερική διακόσμηση δεν ξεκίνησε καν.

Τον Μάρτιο, η εταιρεία του Σου, Qixing Cultural Tourism Development, κήρυξε επίσημα πτώχευση, καθώς ο Σου έβαλε οριστικό τέλος στο όνειρό του.

«Πουλήσαμε όλους τους υδροηλεκτρικούς μας σταθμούς και επενδύσαμε σχεδόν όλα τα περιουσιακά μας στοιχεία, κι όμως δεν μπορέσαμε να συνεχίσουμε την κατασκευή», δήλωσε, σύμφωνα με το περιοδικό China Newsweek, σε ένα ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στις αρχές Απριλίου.

Το έργο έχει γίνει το τελευταίο σύμβολο μιας περιόδου ανεξέλεγκτων επενδύσεων στην Κίνα, η οποία άφησε τις τοπικές αρχές φορτωμένες με μια σειρά από παρακμάζουσες “φιάσκες” και ιλιγγιώδη χρέη που συνεχίζουν να βαραίνουν τους κρατικούς προϋπολογισμούς.

Αρχικά, η εταιρεία του Σου σχεδίαζε να δαπανήσει 600 εκατομμύρια γιουάν (88 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) μόνο για την κατασκευή της ρεπλίκα του Τιτανικού, με τη συνολική επένδυση στο έργο να αναμένεται τελικά να φτάσει το 1 δισεκατομμύριο γιουάν.

Ακόμη και κατά τα χρόνια της κινεζικής άνθησης, αυτά ήταν τεράστια ποσά. Το σχέδιο ήταν να βασιστεί σε μεγάλο βαθμό στη χρηματοδότηση από εργολάβους και σε τραπεζικά δάνεια για την ολοκλήρωση των εργασιών, αλλά και οι δύο “σωσίβιες βάρκες” τελικά έσπασαν.

Ο κρατικός εργολάβος απέσυρε το κεφάλαιό του λόγω περιορισμών πολιτικής, ενώ η China Zheshang Bank, ένας δανειστής κοινοπραξίας στην ανατολική επαρχία Zhejiang της Κίνας, ανέστειλε περαιτέρω δανεισμό μετά από μια αρχική πληρωμή.

Καθώς η ύφεση της κτηματαγοράς της Κίνας άρχισε να εδραιώνεται μετά την αλλαγή της δεκαετίας, ο Σου δυσκολεύτηκε να βρει εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης για να συνεχίσει την κατασκευή, παρά τις επανειλημμένες δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων ως εξασφάλιση.

Η τοπική κυβέρνηση στην Daying πλήρωσε επίσης ένα τίμημα, αφού κάλυψε το κόστος μετεγκατάστασης και τις αποζημιώσεις για την έκταση 450 εκταρίων του έργου, καθώς και παρέχοντας δεκάδες εκατομμύρια γιουάν σε υποστήριξη βιομηχανικών κεφαλαίων.

Όπως και άλλες τοπικές αρχές εκείνη την εποχή, η Daying απέτυχε να εκτιμήσει την κλίμακα των κινδύνων που ενέχονταν στο έργο.

Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της κομητείας έφτασε τα 22,1 δισεκατομμύρια γιουάν πέρυσι, ωστόσο ο τομέας του πολιτιστικού τουρισμού δημιούργησε μόνο 3,1 δισεκατομμύρια γιουάν – υποδηλώνοντας ότι η τοπική αγορά απλώς δεν ήταν αρκετά μεγάλη για να δικαιολογήσει ένα τόσο τεράστιο έργο.

Τα τελευταία χρόνια, οι ηγέτες της Κίνας έχουν προειδοποιήσει επανειλημμένα για τους κινδύνους των σπάταλων τοπικών επενδύσεων, καθώς η κεντρική κυβέρνηση έχει προσπαθήσει να αποκλιμακώσει τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους που συνδέονται με τα χρέη της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Τον Ιανουάριο, ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ επανέλαβε τα προβλήματα που προκλήθηκαν από την υπερβολική δόμηση κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας στην Κεντρική Σχολή του Κόμματος, σύμφωνα με την κρατική εφημερίδα People’s Daily.

«Ορισμένοι σταθμοί τρένων υψηλής ταχύτητας και αστικές σιδηροδρομικές γραμμές αντιμετωπίζουν λειτουργικές δυσκολίες μετά την ολοκλήρωσή τους», ανέφερε ο Σι.

«Ορισμένα μεγάλα γήπεδα, εκθεσιακά κέντρα και μουσεία υπο-αξιοποιούνται, ορισμένα βιομηχανικά πάρκα παραμένουν αχρησιμοποίητα και ο συντονισμός μεταξύ διαφορετικών τύπων υποδομών είναι ανεπαρκής.»

Εν τω μεταξύ, ο δείκτης μόχλευσης της κινεζικής τοπικής αυτοδιοίκησης – μετρούμενος ως δείκτης χρέους προς ΑΕΠ – αυξήθηκε κατά 3,8 ποσοστιαίες μονάδες πέρυσι σε 39,1%, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Οικονομικών και Ανάπτυξης.

Οι επενδύσεις σε υποδομές της Κίνας μειώθηκαν 1,5% σε ετήσια βάση το 2025, σύμφωνα με την πάροχο χρηματοοικονομικών δεδομένων Wind.