Μια νέα μελέτη από Κινέζους επιστήμονες έρχεται να ανατρέψει την καθιερωμένη αντίληψη για τα ζωικά λίπη, υποδεικνύοντας ότι η κατανάλωση λίπους χοίρου σε μέτριες ποσότητες μπορεί να μειώσει τη συσσώρευση λίπους και τις φλεγμονές στον οργανισμό. Όπως αναφέρεται στην έρευνα, αυτά τα ευρήματα αμφισβητούν την παραδοσιακή άποψη για τα ζωικά λίπη και αποδεικνύουν ότι η κατανάλωσή τους στο συνιστώμενο επίπεδο (όπου το διατροφικό λίπος παρέχει το 25% της ενέργειας) μπορεί να προσφέρει μεταβολικά οφέλη ρυθμίζοντας την ομοιόσταση του λιπώδους ιστού.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Γεωργίας του Hunan, το Πανεπιστήμιο της Νότιας Κίνας και το Γραφείο Γεωργίας και Υποθέσεων Υπαίθρου της Changsha δημοσίευσαν τα αποτελέσματά τους στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό npj Science of Food. Στην Κίνα, οι ερευνητές υγείας αντιμετωπίζουν ένα παράδοξο: τα ποσοστά παχυσαρκίας έχουν αυξηθεί, παρά τις μακροχρόνιες οδηγίες που προτείνουν την κατανάλωση ακόρεστων λιπαρών οξέων, όπως αυτά που βρίσκονται στα φυτικά έλαια, έναντι των κορεσμένων λιπαρών οξέων από ζωικά λίπη, όπως το λίπος χοίρου.
Οι εθνικές διατροφικές οδηγίες της Κίνας συστήνουν 25 έως 30 γραμμάρια μαγειρικού ελαίου ημερησίως για τους ενήλικες, ενώ παράλληλα προτείνουν τον περιορισμό της κατανάλωσης λιπαρών κρεάτων και εντοσθίων λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε κορεσμένα λιπαρά και χοληστερόλη. Η ερευνητική ομάδα επισήμανε επίσης προηγούμενες μελέτες που συνδέουν τη διατροφή με βάση το χοιρινό και το λίπος χοίρου με “σημαντικά χαμηλότερη συχνότητα παχυσαρκίας και διαβήτη” σε σύγκριση με φυτικές ή χορτοφαγικές δίαιτες. Αυτό το παράδοξο υπογραμμίζει την ανάγκη για μια πιο ολοκληρωμένη κατανόηση των μεταβολικών επιπτώσεων συγκεκριμένων διατροφικών λιπών και απαιτεί την κριτική επανεξέταση των ισχυόντων διατροφικών οδηγιών.
Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές συνέκριναν τις επιδράσεις του λίπους χοίρου, του ελαίου σπόρων καμέλιας και του φυστικέλαιου στη συσσώρευση λίπους στο σώμα. Τα ποντίκια τρέφονταν με μια ολική τροφική δίαιτα, όπου το λίπος παρείχε το 25% της ενεργειακής πρόσληψης για 24 εβδομάδες. Η επιλογή ολικής τροφικής δίαιτας έγινε για να ελαχιστοποιηθεί η απόκλιση μεταξύ του πειράματος και του πραγματικού κόσμου, καθώς “το λίπος λαμβάνεται ως μέρος ολόκληρης της τροφικής μήτρας και όχι ως απομονωμένο καθαρισμένο συστατικό”.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, σε σύγκριση με τα φυτικά έλαια, η μέτρια πρόσληψη λίπους χοίρου μείωσε σημαντικά τη συσσώρευση λιπιδίων στα ποντίκια. Η ανάλυση αποκάλυψε επίσης ότι η μέτρια κατανάλωση λίπους χοίρου αύξησε τα επίπεδα της ταυροχολικής χολής οξέος στον ορό, ενός ουσιώδους παράγοντα για τη διάλυση των λιπών για απορρόφηση. Αυτή η αύξηση ενίσχυσε την έκφραση γονιδίων που σχετίζονται με τη διάσπαση των λιπών και διευκόλυνε τη μετάβαση από προ-φλεγμονώδη σε αντι-φλεγμονώδη κύτταρα.
Η έρευνα αναφέρει επίσης ότι το λίπος χοίρου, ως παραδοσιακό ζωικό λίπος στην Κίνα, έχει αποδειχθεί σε προηγούμενες μελέτες ότι μειώνει τη συχνότητα εμφάνισης παχυσαρκίας όταν συνδυάζεται με σογιέλαιο. Επιπλέον, το λίπος χοίρου είναι πλούσιο τόσο σε κορεσμένα όσο και σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, τα οποία “μπορούν να βελτιώσουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη και να βοηθήσουν στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα”. Το λίπος χοίρου παρουσιάζει επίσης υψηλότερη αναλογία ωμέγα-3 υγιεινών λιπαρών προς ωμέγα-6 σε σύγκριση με το έλαιο καμέλιας και το φυστικέλαιο. Δεδομένου ότι η υπερβολική πρόσληψη ωμέγα-6 επιδεινώνει τις φλεγμονές στους ιστούς, η χρήση λίπους χοίρου μπορεί να οδηγήσει σε λιγότερες φλεγμονές στον οργανισμό με την ίδια ενεργειακή πρόσληψη.
Αυτό το πλεονέκτημα ενισχύεται από προηγούμενα ευρήματα, όπου ένας κατάλληλος συνδυασμός λίπους χοίρου και ηλιέλαιου (πλούσιο σε ω-6 πολυακόρεστα λιπαρά οξέα) μείωσε σημαντικά τη συσσώρευση τριγλυκεριδίων στο ήπαρ, τα επίπεδα ελεύθερων λιπαρών οξέων στον ορό και την υπερτροφία του λιπώδους ιστού, επιδεικνύοντας καλύτερες αντι-λιπιδικές επιδράσεις από το ηλιέλαιο μόνο του. Αυτό επιβεβαιώνει ότι το λιπαρό προφίλ του λίπους χοίρου, όταν χρησιμοποιείται σε συγκεκριμένη αναλογία, αναστέλλει την υπερβολική συσσώρευση λιπιδίων και ανακουφίζει από τις φλεγμονές που προκαλούνται από υπερφόρτωση λιπιδίων.
Τον Δεκέμβριο του 2024, επιστήμονες από την ίδια ομάδα ζήτησαν περισσότερη έρευνα για τη σχέση μεταξύ του λίπους χοίρου και του διαβήτη, καθώς και για τα οφέλη της κατάλληλης πρόσληψης λίπους χοίρου σε σχόλιο στο ίδιο επιστημονικό περιοδικό. “Λαμβάνοντας υπόψη τα παρόντα αποτελέσματα και τα δημοσιευμένα δεδομένα, εάν δεν ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα παρέμβασης, η συχνότητα εμφάνισης του διαβήτη θα αυξηθεί απότομα σε εκείνες τις χώρες και περιοχές με διατροφικά πρότυπα που αποκλείουν το λίπος χοίρου”, ανέφεραν. “Σε χώρες που χαρακτηρίζονται από ταχεία οικονομική ανάπτυξη, όπως η Κίνα, η απομάκρυνση του λίπους χοίρου και του χοιρινού από τις κουζίνες μπορεί να αποτελεί αιτιώδη παράγοντα κινδύνου για την αυξανόμενη συχνότητα εμφάνισης διαβήτη.”
Ωστόσο, μια πολύ υψηλή πρόσληψη λίπους έχει αποδειχθεί επιβλαβής. Μια μελέτη σε ποντίκια που δημοσιεύθηκε από ερευνητές στο Βιετνάμ τον Αύγουστο του 2023 έδειξε ότι 66 ημέρες έκθεσης σε δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά (60% των θερμίδων από σκληρό λίπος χοιρινού) αύξησαν το σωματικό βάρος, διεύρυναν τις λευκές λιπώδεις αποθήκες, διέκοψαν την ανοχή στη γλυκόζη και οδήγησαν σε αφύσικα επίπεδα λιπιδίων, χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων στο αίμα. “Η μακροχρόνια πρόσληψη υψηλών λιπαρών από λίπος χοίρου είχε επιζήμια επίδραση στην υγεία και πιθανή πρόκληση αλλαγών στα επίπεδα έκφρασης των γονιδίων της λιπογένεσης σε ποντίκια”, κατέληξαν.
