Μετά τις ετήσιες «δύο συνεδριάσεις» στο Πεκίνο, είναι σαφές ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής του Χονγκ Κονγκ έχουν πολλή δουλειά να κάνουν. Έχει γίνει απόλυτα ξεκάθαρο τι αναμένεται από το Χονγκ Κονγκ: να σταματήσει τις αναποφασιστικότητες και να προχωρήσει σύμφωνα με το εθνικό πρόγραμμα.
Το Χονγκ Κονγκ αποτελεί μέρος των σχεδίων της χώρας για πρόοδο. Η Κίνα γνωρίζει ακριβώς πού εντάσσεται η πόλη στη μεγάλη εικόνα, πώς μπορεί να εκτοξεύσει την ανάπτυξη σε βασικούς τομείς και να λειτουργήσει ως «υπερ-συνδετικός κρίκος» μεταξύ της Κίνας και του υπόλοιπου κόσμου.
Το 15ο πενταετές σχέδιο περιέγραψε το καθήκον της πόλης να δημιουργήσει ένα οικοσύστημα εμπορίας εμπορευμάτων, ένα κέντρο υπηρεσιών εφοδιαστικής αλυσίδας υψηλής ποιότητας και έναν παγκόσμιο κόμβο ταλέντων. Το Πεκίνο έχει επαναλάβει την υποστήριξή του στο Χονγκ Κονγκ για να συνεχίσει την προσπάθειά του όχι μόνο να είναι ένα διεθνές χρηματοοικονομικό κέντρο, αλλά και το κέντρο για τη ναυτιλία, το εμπόριο, την αεροπορία, καθώς και την καινοτομία και την τεχνολογία. Η Βόρεια Μητρόπολη εξακολουθεί να βρίσκεται στο ραντάρ του Πεκίνου.
Ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας, John Lee Ka-chiu, έχει δεσμευτεί να ευθυγραμμιστεί με τις εθνικές στρατηγικές και επανέλαβε ότι η διοίκησή του θα διαμορφώσει το σχέδιο της πόλης. Ο Lee δήλωσε ότι θα ολοκληρώσει αυτό το έργο πριν από το τέλος του έτους και θα ηγηθεί όλων των γραφείων για την ολοκλήρωση του σχεδίου.
Ο Lee έχει πολλά στις αρμοδιότητές του· δεν μπορούμε να περιμένουμε από αυτόν να ασχολείται προσωπικά με τα πάντα. Το Χονγκ Κονγκ λειτουργεί με ένα σύστημα που ηγείται η εκτελεστική εξουσία, αλλά δεν μπορεί να είναι ένα σύστημα όπου τα πράγματα γίνονται μόνο αν ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας ηγείται προσωπικά και επιβλέπει τα πάντα.
Το Πεκίνο γνωρίζει αυτό. Ο Κινέζος Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Ding Xuexiang έχει τονίσει ότι η εφαρμογή ενός εκτελεστικά κατευθυνόμενου συστήματος διακυβέρνησης στο Χονγκ Κονγκ είναι μια «κοινή ευθύνη». Τα νομοθετικά και δικαστικά όργανα, και η κοινωνία στο σύνολό της, πρέπει να υποστηρίξουν το μοντέλο.
Το Νομοθετικό Συμβούλιο είχε ήδη παράσχει σημαντική υποστήριξη στη διοίκηση Lee, εμπιστευόμενο την «προσανατολισμένη σε αποτελέσματα» κυβέρνησή του για να κάνει τα πράγματα. Η προηγούμενη νομοθετική περίοδος ενέκρινε αριθμό ρεκόρ νομοσχεδίων. Ωστόσο, το να μην μπαίνει εμπόδιο στην εκτελεστική εξουσία δεν έφερε ακριβώς τα ιδανικά αποτελέσματα.
Ως εκ τούτου, είναι θετικό να βλέπουμε τη μοναδική εκπρόσωπο της πόλης στο Μόνιμο Διευρυμένο Σώμα του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου, Starry Lee Wai-king – που είναι επίσης πρόεδρος του Legco – να σκέφτεται δυνατά τον ρόλο του νομοθετικού κλάδου.
Η παρεμποδιστική πολιτική που κάποτε καθόριζε την τεταμένη σχέση μεταξύ των εκτελεστικών και νομοθετικών κλάδων έχει παρέλθει εδώ και καιρό. Η δυσλειτουργία της κατηγορούνταν ότι κρατούσε την πόλη πίσω. Αλλά τι προέκυψε υπό το νομοθετικό σώμα μόνο με «πατριώτες»; Νόμοι, όπως αυτός που απαιτεί από τους επιβάτες να φορούν ζώνες ασφαλείας στα λεωφορεία, που δεν συντάχθηκαν με επάρκεια, για παράδειγμα.
Η Starry Lee δήλωσε ότι το νομοθετικό σώμα θα εξετάσει τη θέσπιση ενός νέου μηχανισμού για τον έλεγχο της εφαρμογής των εγκεκριμένων νομοσχεδίων και της χρηματοδότησης, και ότι θα αντλήσει έμπνευση από το σύστημα επιθεώρησης επιβολής νόμου της ηπειρωτικής χώρας. Αυτό είναι σίγουρα ένα καλό σημείο εκκίνησης, διότι οι ρόλοι και οι αρμοδιότητες του Legco χρειάζονται ανανέωση. Ο έλεγχος των νομοσχεδίων, η υποβολή ερωτήσεων και το έργο του νομοθετικού σώματος πρέπει να εκτελούνται αποτελεσματικά.
Στην προηγούμενη νομοθετική θητεία, οι νομοθέτες έπρεπε να σταθμίσουν αν η υποβολή δύσκολων ερωτήσεων θα μπορούσε να παρερμηνευθεί ως «ανυπακοή» ενώ αγωνίζονταν ενάντια στην αντίληψη ότι ήταν απλώς «πολυπράμονες».
Μιλώντας για αυτό, η πρώην νομοθέτης Doreen Kong Yuk-foon, η οποία επεσήμανε το λάθος στη νομοθεσία για τις ζώνες ασφαλείας, είχε αποκληθεί «άτακτο κορίτσι» και είχε κατηγορηθεί για «μαϊμουδίστικη συμπεριφορά που ζητά προσοχή» από συνάδελφό της ενώ βρισκόταν εν ενεργεία, απλώς και μόνο επειδή έθεσε ένα νομικό ζήτημα που το Ανώτατο Δικαστήριο εν τέλει συμφώνησε.
Με την ανοιχτή «αντιπολίτευση» να θεωρείται «μαϊμουδίστικη συμπεριφορά», οι συνεδρίες ανταλλαγής στο Ante Chamber του Legco – το χαρακτηριστικό γνώρισμα μιας συνεργατικής σχέσης όπου οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και οι νομοθέτες διεξάγουν ειλικρινείς και ανοιχτές συζητήσεις μακριά από τα αυτιά του κοινού – χρειάζεται να είναι κάτι παραπάνω από φιλικές κουβέντες.
Αν χρειάζεται η υιοθέτηση νέων μεθόδων για την εποπτεία του έργου της κυβέρνησης, τότε αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει το Legco. Η υιοθέτηση μεθόδων από το βιβλίο του NPC και η προσαρμογή τους στο σύστημα της πόλης δεν θα προκαλέσει περιττή ανησυχία.
Η προσοχή που δίνεται στις διαδικασίες πρέπει να χαιρετιστεί, διότι ο κύριος όγκος της δουλειάς βρίσκεται στην υλοποίηση. Η πόλη έμαθε με τον δύσκολο τρόπο ότι η υπερβολική εστίαση στα «αποτελέσματα» και η «απλοποίηση» των διαδικασιών σήμαινε θυσία της ποιότητας για την ταχύτητα.
Ο ίδιος ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας φαίνεται να έχει αλλάξει τη στάση του, λέγοντας ότι η διοίκησή του θα υιοθετήσει ένα «συστηματικό πλαίσιο πολιτικής» για να «διαμορφώσει μια πιο ολοκληρωμένη, ακριβή και σχολαστική στρατηγική ανάπτυξη για βασικούς τομείς ανάπτυξης».
Ίσως η ανάληψη ενός εποπτικού ρόλου είναι αυτό που χρειάζεται το Legco για να παράσχει τα «πρακτικά αποτελέσματα» που ζήτησε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Το εκτελεστικά κατευθυνόμενο σύστημα διακυβέρνησης μπορεί απλώς να χρειάζεται ένα διαφορετικό σύστημα εποπτείας, όπου το Legco μπορεί να αποδώσει καλά.
