Μέχρι σήμερα, η 16η Οκτωβρίου 1846 θεωρούνταν η ημέρα ορόσημο για τη σύγχρονη χειρουργική, όταν ο Αμερικανός οδοντίατρος William T.G. Morton παρουσίασε στο Massachusetts General Hospital της Βοστώνης τη χρήση εισπνεόμενης αναισθησίας με αιθέρα. Ωστόσο, η ιστορία ίσως χρειαστεί να γραφτεί ξανά, καθώς νέα στοιχεία αποδεικνύουν ότι ήδη από τον 14ο αιώνα, Κινέζοι γιατροί παρασκεύαζαν τα δικά τους αναισθητικά από φυτά.
Η επιβεβαίωση ήρθε από τον τάφο του φημισμένου χειρουργού παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής Xia Quan, που ανακαλύφθηκε το 1974 στο Jiangyin, στην επαρχία Jiangsu. Ο Xia, ο οποίος έζησε από το 1348 έως το 1411, άφησε πίσω του πάνω από 10 χειρουργικά εργαλεία, ανάμεσά τους νυστέρια, λαβίδες, ψαλίδια και βελόνες. Πρόσφατα, ο Zhao Congcang από το Northwest University στο Xian χρησιμοποίησε τεχνολογία φασματοσκοπίας Raman για να αναλύσει υπολείμματα πάνω σε δύο από αυτά τα εργαλεία, το ψαλίδι και τη λαβίδα. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά: βρέθηκε ακονιτίνη, μια τοξίνη γνωστή και ως λυκοκτόνο, που διαθέτει ισχυρές αναισθητικές ιδιότητες.
Σύμφωνα με αρχαία κινεζικά κείμενα, οι χειρουργοί επεξεργάζονταν την ακονιτίνη με ξύδι ή φασόλια για να μειώσουν την τοξικότητά της και την εφάρμοζαν στο δέρμα του ασθενούς. Αν και ο θρυλικός γιατρός Hua Tuo, που έζησε κατά την περίοδο των Τριών Βασιλείων, είχε επινοήσει το «mafeisan» –το πρώτο καταγεγραμμένο φυτικό αναισθητικό– η συνταγή του χάθηκε με τον θάνατό του το 208 μ.Χ. από τον Cao Cao. Η ανακάλυψη στα εργαλεία της δυναστείας των Ming αποτελεί πλέον την πρώτη οριστική επιστημονική απόδειξη ότι οι Κινέζοι χειρουργοί χρησιμοποιούσαν πράγματι εξειδικευμένα αναισθητικά κατά τη διάρκεια των επεμβάσεών τους. Η έρευνα δημοσιεύθηκε την Τρίτη στο περιοδικό Antiquity.
