Μια πρόσφατη μελέτη από το University of Chile φέρνει στο προσκήνιο νέα δεδομένα για τα τεχνητά γλυκαντικά, υποστηρίζοντας ότι ουσίες όπως η σουκραλόζη και η στέβια μπορεί να προκαλέσουν βιολογικές αλλαγές που μεταφέρονται στις επόμενες γενιές. Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Nutrition τον Απρίλιο, εξετάζει πώς αυτά τα δημοφιλή υποκατάστατα ζάχαρης επηρεάζουν τη μικροχλωρίδα του εντέρου, την έκφραση των γονιδίων και τον μεταβολισμό.

Η επικεφαλής της έρευνας, Francisca Concha, σημειώνει ότι η μελέτη ξεκίνησε με αφορμή την αύξηση των ποσοστών διαβήτη και παχυσαρκίας, παρά την ευρεία χρήση των εν λόγω γλυκαντικών. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ποντίκια στο εργαστήριο, χορηγώντας τους την επιτρεπόμενη ημερήσια δόση που έχει εγκρίνει ο United States Food and Drug Administration. Τα αποτελέσματα έδειξαν αλλαγές στη μικροχλωρίδα του εντέρου όχι μόνο στα ποντίκια που κατανάλωναν τα γλυκαντικά, αλλά και στους απογόνους τους, οι οποίοι δεν είχαν έρθει ποτέ σε άμεση επαφή με τις ουσίες αυτές.

Αν και πρόκειται για ενδείξεις που προέρχονται από πειραματόζωα και απαιτούν προσοχή πριν γενικευτούν στον άνθρωπο, οι επιστήμονες τονίζουν ότι παρατηρήθηκε μια ήπια αλλοίωση στον μεταβολισμό της γλυκόζης στους απογόνους που εκτέθηκαν στη σουκραλόζη. Παράλληλα, διαπιστώθηκε σημαντική μείωση στην παραγωγή λιπαρών οξέων βραχείας αλυσίδας, η οποία επίσης κληρονομήθηκε.

Ο Martin Gotteland, ερευνητής στο Institute of Nutrition and Technology of Foods, εξηγεί ότι αυτές οι αλλαγές πιθανώς οφείλονται σε επιγενετικούς μηχανισμούς, οι οποίοι τροποποιούν τη δραστηριότητα των γονιδίων χωρίς να αλλάζουν την αλληλουχία του DNA. Οι αλλαγές αυτές μπορεί να οδηγήσουν σε φλεγμονές και να επηρεάσουν τον τρόπο που το συκώτι διαχειρίζεται το λίπος και τη γλυκόζη, δημιουργώντας, σύμφωνα με την ομάδα, εν δυνάμει προϋποθέσεις για μεταβολικές παθήσεις στο μέλλον.