Πρόσφατα ατυχήματα που αφορούν το αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford, το πιο προηγμένο πυρηνικό αεροπλανοφόρο στον κόσμο, υποδηλώνουν ότι ο αμερικανικός στρατός είναι υπερβολικά πιεσμένος και η βιομηχανική του βάση έχει αποδυναμωθεί, σύμφωνα με Κινέζους αναλυτές. Το πολεμικό πλοίο, που υποστηρίζει την επιχείρηση των ΗΠΑ κατά του Ιράν στην Ερυθρά Θάλασσα, αναμένεται να κατευθυνθεί προς την Ελλάδα για επισκευές μετά από μια πυρκαγιά διάρκειας 30 ωρών την περασμένη Πέμπτη, η οποία κατέστρεψε τους χώρους διαμονής περισσότερων από 600 ναυτών.
Αυτό ακολούθησε αναφορές τον Ιανουάριο για βλάβες στα υδραυλικά συστήματα του πλοίου, αξίας 13 δισεκατομμυρίων δολαρίων, οι οποίες άφησαν το πλήρωμα χωρίς λειτουργικές τουαλέτες. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ δήλωσε ότι η πυρκαγιά ξεκίνησε στο πλυντήριο του πολεμικού πλοίου και η αιτία διερευνάται ακόμα. Ένα σενάριο που εξετάζεται είναι εάν η πυρκαγιά τέθηκε σκόπιμα από ναύτες για να τερματίσουν την παρατεταμένη ανάπτυξή τους.
Ανεξάρτητα από την αιτία, το περιστατικό προκύπτει από την υπερβολική χρήση της στρατιωτικής ισχύος της Ουάσινγκτον παγκοσμίως, γεγονός που οδηγεί σε συστημική κόπωση και κρίση, σύμφωνα με αναλυτές στο Πεκίνο. «Αν ήταν ατύχημα, αποκαλύπτει χαλαρή πειθαρχία και κακή διαχείριση. Αν ήταν εμπρησμός, αντανακλά χαμηλό ηθικό και αντίσταση του προσωπικού στην ανάπτυξη στις πρώτες γραμμές», δήλωσε ο Yue Gang, συνταξιούχος συνταγματάρχης του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού. «Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είναι συνεχώς απασχολημένο παγκοσμίως με εκτεταμένες αναπτύξεις και το προσωπικό είναι εξαντλημένο σωματικά και ψυχικά, γεγονός που αυξάνει κατά πολύ τον κίνδυνο λαθών ή δυσαρέσκειας», πρόσθεσε.
Ο Yue επεσήμανε ένα άλλο περιστατικό τον Μάιο του περασμένου έτους που αφορούσε το αεροπλανοφόρο USS Harry S. Truman, όταν ένα μαχητικό αεροσκάφος F/A-18F Super Hornet έπεσε στην Ερυθρά Θάλασσα μετά από αποτυχημένη προσγείωση. Σημείωσε ότι έρευνα διαπίστωσε ότι ο υψηλός ρυθμός επιχειρήσεων και η έλλειψη καλά εκπαιδευμένου προσωπικού είχαν συμβάλει σε αυτό. Η μαραθώνια ανάπτυξη του Ford, που βρίσκεται στη θάλασσα για σχεδόν εννέα μήνες, επισημάνθηκε από την κρατική ραδιοτηλεόραση της Κίνας CCTV αυτή την εβδομάδα. Μια έκθεση την Τρίτη ανέφερε ότι οι αποστολές του είχαν παραταθεί επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια. Η τρέχουσα ανάπτυξη βρίσκεται σε εξέλιξη από τις 24 Ιουνίου 2025, μεγαλύτερη από μια αποστολή του 2022-23 που διήρκεσε 261 ημέρες.
Ο στρατιωτικός σχολιαστής Zhang Xuefeng δήλωσε ότι οι συχνές αναπτύξεις υψηλού ρυθμού μπορούν να οδηγήσουν σε επαγγελματική εξουθένωση του προσωπικού, μειώνοντας παράλληλα τον διαθέσιμο χρόνο για συντήρηση. Είπε ότι αυτό θα μπορούσε να επιταχύνει τη φθορά του πολεμικού πλοίου και ενδεχομένως να οδηγήσει σε μεγαλύτερα προβλήματα. «Εάν το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ κανονικοποιήσει αυτό το μοντέλο ανάπτυξης υψηλής συχνότητας και μεγάλης διάρκειας, σοβαρά προβλήματα θα είναι αναπόφευκτα», δήλωσε ο Zhang στο CCTV.
Ο στρατιωτικός αναλυτής Wei Dongxu σημείωσε ότι τα πρόσφατα ατυχήματα του Ford συνέβησαν στο πλυντήριο και στις τουαλέτες – από τους λιγότερο τεχνολογικά προηγμένους χώρους του πυρηνικά τροφοδοτούμενου πολεμικού πλοίου, που λέγεται ότι είναι το πιο προηγμένο στον κόσμο. Σχεδόν μια δεκαετία μετά την ανάθεση του Ford, εξακολουθεί να μαστίζεται από λειτουργικά προβλήματα και προβλήματα απόδοσης με βασικά συστήματα, όπως τα ηλεκτρομαγνητικά καταπέλτα, οι ανελκυστήρες προηγμένων όπλων και τα διπλά ραντάρ.
Σύμφωνα με τον Zhang, αυτά τα προβλήματα «σχετίζονται στενά με το άδειασμα της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανικής βάσης, ένα πρόβλημα που είναι ιδιαίτερα εμφανές στη ναυπηγική της βιομηχανία». «Η αμερικανική πολιτική ναυπηγική είναι πολύ πίσω από τον κόσμο», πρόσθεσε. Η Ουάσινγκτον προσπαθεί να αναζωογονήσει τη ναυπηγική βιομηχανία της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της αναζήτησης υποστήριξης και συνεργασίας από συμμάχους όπως η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Φινλανδία, για να ανοικοδομήσει τη ναυτική ισχύ της Αμερικής και να μειώσει το χάσμα με την Κίνα. Ο Zhang δήλωσε ότι ορισμένες από τις νέες τεχνολογίες που ενσωματώθηκαν στα πολεμικά πλοία της κλάσης Ford ήταν υπερβολικά επιθετικές αλλά όχι ακόμη ώριμες, αντικατοπτρίζοντας το χάσμα μεταξύ των φιλόδοξων στόχων της Αμερικής και των φθινουσών βαριών βιομηχανικών της δυνατοτήτων.
