Όλα ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1970 στην Αμπιτζάν, όταν η μανία με τις ταινίες του θρυλικού Bruce Lee κατέκλυσε τους κινηματογράφους της Ακτής Ελεφαντοστού. Αυτό που τότε φάνταζε ως μια απλή κινηματογραφική εμμονή, μεταμορφώθηκε σταδιακά σε ένα οργανωμένο κίνημα που άλλαξε την τοπική κουλτούρα. Ο Meite Siaka, ανώτερος φορολογικός υπάλληλος, λέκτορας και αντιδήμαρχος της Κανί, είναι σήμερα ο άνθρωπος πίσω από την ομοσπονδία κουνγκ φου (FIAMC) που ίδρυσε το 2008, επιδιώκοντας να δώσει δομή σε αυτό το αυθόρμητο πάθος.

Όπως επισημαίνει ο καθηγητής κοινωνιολογίας Alessandro Jedlowski, οι ταινίες δράσης λειτουργούσαν για τους νέους της Αμπιτζάν ως ένα «κοινωνικό εργαστήριο», όπου αντέγραφαν κώδικες ηθικής και κινήσεις. Αυτή η επιρροή διαμόρφωσε ακόμη και το Nouchi, τη γλώσσα του δρόμου, ενώ ενέπνευσε το κίνημα Ziguehi. Ήδη από τη δεκαετία του 1980, οι πρώτοι πρωτοπόροι, όπως ο Boni Yao Alfred, ταξίδεψαν μέχρι τον ναό Σαολίν στην Κίνα για να εκπαιδευτούν και να φέρουν πίσω την τέχνη του Nanquan.

Σήμερα, η Ακτή Ελεφαντοστού αποτελεί περιφερειακό κόμβο για το άθλημα, φιλοξενώντας διοργανώσεις όπως το όγδοο Αφρικανικό Πρωτάθλημα Wushu το 2023. Υπάρχουν περίπου 250 επίσημα εγγεγραμμένα σωματεία, ενώ η χώρα έχει κατακτήσει 115 μετάλλια σε αφρικανικούς αγώνες. Ωστόσο, ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Ο Meite Siaka τονίζει ότι η χρηματοδότηση παραμένει ένα «αγκάθι», αναγκάζοντας τους αθλητές συχνά να δανείζονται χρήματα για να συμμετέχουν σε διεθνείς διοργανώσεις. Παρά τις δυσκολίες και την έλλειψη ενιαίας τυποποίησης μεταξύ των σχολών στις περιοχές Κοκόντι, Αμπομπό και στην πρωτεύουσα Γιαμουσούκρο, το πάθος των νέων παραμένει ζωντανό, μετατρέποντας το κουνγκ φου σε έναν τρόπο ζωής που διδάσκει πειθαρχία και ευεξία, πέρα από τον δρόμο.