Μπορεί οι ΗΠΑ να στοχεύουν στη μετατροπή των Φιλιππίνων σε ένα προκεχωρημένο κέντρο επιχειρήσεων για την αντιμετώπιση της Κίνας, ωστόσο η πραγματικότητα δείχνει πως η επέκταση των στρατιωτικών βάσεων προχωρά με ρυθμούς πιο αργούς από τους αναμενόμενους. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του South China Sea Strategic Situation Probing Initiative (SCSPI) με έδρα το Πεκίνο, η οποία βασίστηκε σε δορυφορικές εικόνες, η πρόοδος στις εννέα τοποθεσίες που καλύπτονται από τη Συμφωνία Ενισχυμένης Αμυντικής Συνεργασίας (EDCA) κρίνεται περιορισμένη.
Οι εννέα αυτές τοποθεσίες περιλαμβάνουν πέντε αρχικές εγκαταστάσεις και τέσσερις επιπλέον που ανακοινώθηκαν το 2023, με τρεις από αυτές να βρίσκονται στο βόρειο τμήμα της Luzon, κοντά στην Ταϊβάν, και μία στο Palawan, απέναντι από τη Νότια Σινική Θάλασσα. Οι ειδικοί υποστηρίζουν πως η πρόσβαση των ΗΠΑ σε αυτές τις περιοχές αποσκοπεί στον έλεγχο των κινήσεων στην περιοχή, «κλειδώνοντας» το στενό της Ταϊβάν από τον βορρά και ελέγχοντας τη Νότια Σινική Θάλασσα από τον νότο.
Στο αεροδρόμιο Lal-lo στην επαρχία Cagayan, παρατηρήθηκε επέκταση στους χώρους στάθμευσης αεροσκαφών, ενώ στη Ναυτική Βάση Camilo Osias —που απέχει περίπου 400 χιλιόμετρα από το νότιο άκρο της Ταϊβάν— οι εργασίες φαίνονται ακόμη περιορισμένες. Παρά τα σχέδια για νέες προβλήτες και συστήματα διοίκησης, η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι βάσεις απέχουν πολύ από το να χαρακτηριστούν πλήρως εξοπλισμένες.
Ο διευθυντής του SCSPI, Hu Bo, υπογραμμίζει πως η καθυστέρηση οφείλεται στο τεράστιο κόστος των επενδύσεων, στην πολιτική αβεβαιότητα, αλλά και στην αυξανόμενη εθνικιστική διάθεση στις Φιλιππίνες. Παρά την ενσωμάτωση των αμερικανικών δυνάμεων σε ένα πλήρως λειτουργικό σύστημα, η χρησιμότητά τους σε περίπτωση σύγκρουσης με έναν ισχυρό αντίπαλο όπως η Κίνα παραμένει, σύμφωνα με την έκθεση, περιορισμένη. Μπορείτε να δείτε περισσότερα στο παρακάτω βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=azRdCpRCN-g
