Η điều chuyển ενός αμφίβιου πλοίου εφόδου των ΗΠΑ από την Ιαπωνία προς τη Μέση Ανατολή μπορεί να σηματοδοτεί μια προσωρινή μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, ωστόσο, σύμφωνα με αναλυτές, δεν θα μειώσει απαραίτητα την αποτρεπτική του ικανότητα απέναντι στην Κίνα.
Όπως αναφέρεται σε αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, το αμφίβιο πλοίο εφόδου USS Tripoli εγκατέλειψε την έδρα του στην Ιαπωνία και κατευθύνεται προς τη Μέση Ανατολή, μεταφέροντας 2.500 πεζοναύτες. Σύμφωνα με το Marinetraffic.com, το οποίο παρακολουθεί την κίνηση πλοίων μέσω δεδομένων αυτόματου αναγνωριστικού συστήματος, ένα «μη προσδιορισμένο αμερικανικό πολεμικό πλοίο» εντοπίστηκε τελευταία φορά να αποπλέει από την Οκινάουα και να διαπλέει τα στενά της Μαλάκκας προς τον Ινδικό Ωκεανό την Πέμπτη.
Το Tripoli έχει βάση του το Sasebo στην Κιούσου της Ιαπωνίας, με θέα στην Ανατολική Θάλασσα της Κίνας. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μικρό αεροπλανοφόρο, ικανό να μεταφέρει μαχητικά stealth F-35 και μεταγωγικά MV-22 Osprey, καθώς και σκάφη προσγείωσης για τη μεταφορά στρατευμάτων στην ξηρά. Λειτουργεί ως το κύριο πλοίο μιας ομάδας αμφίβιων επιχειρήσεων, συνήθως συνοδευόμενο από τα πλοία μεταφοράς αμφίβιων αποβάσεων USS New Orleans και USS San Diego, αν και δεν είναι σαφές αν αυτά τα πλοία ακολουθούν επίσης την πορεία προς τη Μέση Ανατολή.
Σύμφωνα με έκθεση της Wall Street Journal, το Πεντάγωνο διέταξε το Tripoli να μεταφέρει επιπλέον αμερικανικά στρατεύματα από την 31η Μονάδα Πεζοναυτών Εφόδου (MEU), μια δύναμη ταχείας αντίδρασης που αποτελείται από περίπου 2.200 άνδρες. Δεν είναι σαφές ποιος ρόλος, αν υπάρχει, ανατίθεται στις MEUs στον πόλεμο με το Ιράν. Τυπικά, αναλαμβάνουν εκκενώσεις και αμφίβιες επιχειρήσεις που απαιτούν κινήσεις από θάλασσα προς ξηρά, όπως επιδρομές και επιθέσεις. Διαθέτουν επίσης χερσαίες και αεροπορικές συνιστώσες μάχης, με ορισμένες μονάδες εκπαιδευμένες για ειδικές επιχειρήσεις. Η điều chuyển της MEU θα προσθέσει περίπου 50.000 αμερικανούς στρατιώτες που ήδη βρίσκονται στη Μέση Ανατολή για τον πόλεμο κατά του Ιράν, υπό την αιγίδα της Αμερικανικής Κεντρικής Διοίκησης (US Central Command).
Η Liselotte Odgaard, ανώτερη ερευνήτρια στο Hudson Institute, ένα think tank με έδρα την Ουάσινγκτον, δήλωσε ότι η điều chuyển του Tripoli αποσκοπεί στην αντιμετώπιση των επιθέσεων του Ιράν εναντίον πλοίων εντός και πλησίον του Στενού του Ορμούζ, το οποίο η Τεχεράνη έχει αποκλείσει. Πρόσθεσε ότι το Tripoli πιθανότατα θα αναλάβει την αντιμετώπιση ναρκών και πυραύλων, ενώ θα είναι έτοιμο να καταλάβει ή να εμποδίσει αποστολές στο Kharg Island, το κύριο θαλάσσιο τερματικό σταθμό πετρελαίου του Ιράν.
Ωστόσο, η Odgaard τόνισε ότι η απουσία του Tripoli «μειώνει την αμφίβια ευελιξία στον Ινδο-Ειρηνικό» και δημιούργησε μια «προσωρινή πτώση» στην πολυδιάστατη αποτρεπτική ικανότητα, καθώς αποτελούσε «θεμέλιο λίθο» της αποτροπής έναντι της στρατιωτικής δραστηριότητας του Πεκίνου γύρω από την Ταϊβάν και στη Νότια Θάλασσα της Κίνας. Το Πεκίνο θεωρεί την Ταϊβάν μέρος της Κίνας που πρέπει να επανενωθεί με τη βία, εάν είναι απαραίτητο. Οι περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, δεν αναγνωρίζουν την Ταϊβάν ως ανεξάρτητο κράτος, αλλά η Ουάσινγκτον αντιτίθεται σε οποιαδήποτε απόπειρα κατάληψης του αυτοδιοικούμενου νησιού με τη βία και έχει δεσμευτεί να της προμηθεύει όπλα.
Η Odgaard δήλωσε ότι η απομάκρυνση του Tripoli «αποδυναμώνει προσωρινά την ικανότητα των ΗΠΑ για ταχεία θαλάσσια παρεμπόδιση, αμφίβια αντίδραση σε κρίσεις και δυνατότητες από πλοίο προς ξηρά, στοιχεία απαραίτητα για έκτακτες καταστάσεις σχετικές με την Ταϊβάν». «Η κίνηση μειώνει την επιχειρησιακή ευελιξία στην πρώτη αλυσίδα νησιών, όπου οι ΗΠΑ βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε κατανεμημένες παράκτιες σχηματισμούς πεζοναυτών, αμφίβια κινητικότητα και προωθημένη αεροπορία, όπως μαχητικά αεροσκάφη σε αμφίβια πλοία», συμπλήρωσε. Η πρώτη αλυσίδα νησιών εκτείνεται κατά μήκος της ακτογραμμής της Ανατολικής Ασίας και αναφέρεται σε μια σειρά από νησιά και αρχιπελάγη από την Ιαπωνία μέσω της Ταϊβάν έως τις Φιλιππίνες και τη Νότια Θάλασσα της Κίνας.
Η Odgaard επισήμανε ότι άλλες ναυτικές δυνάμεις του Ινδο-Ειρηνικού πρέπει «τώρα να καλύψουν περιπολίες παρουσίας στην Ανατολική Θάλασσα της Κίνας, αποτρεπτικές αποστολές γύρω από την Ταϊβάν και περιφερειακές ασκήσεις». Αυτές δεν μπορούν να αντικαταστήσουν πλήρως την ολοκληρωμένη θαλάσσια-αεροπορική-χερσαία ικανότητα του Tripoli και της MEU, πρόσθεσε. «Η Κίνα μπορεί να αντιληφθεί ένα προσωρινό παράθυρο μειωμένης αμερικανικής αμφίβιας ικανότητας, ακόμη και αν οι ομάδες αεροπλανοφόρων παραμένουν», είπε. «Αυτό δεν εξαλείφει την αποτροπή, αλλά τροποποιεί τη σύνθεσή της, μετατοπίζοντάς την προς αεροπορικά και υποβρύχια μέσα, παρά προς συνδυασμένες εκστρατευτικές δυνάμεις».
Ωστόσο, ο Benjamin Barton, αναπληρωτής καθηγητής πολιτικής και διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Nottingham Malaysia, ανέφερε ότι ο πόλεμος εξακολουθεί να στοχεύει σε μια βραχυπρόθεσμη επιχείρηση με σκοπό την αποσταθεροποίηση του Ιράν. Αυτό σημαίνει ότι οι δυνάμεις που μεταφέρονται στη Μέση Ανατολή θα επιστρέψουν στους τόπους προέλευσής τους μόλις «η σύγκρουση τελικά κοπάσει». «Δεν είμαι ακόμη πεπεισμένος ότι η αμερικανική ηγεσία, ιδίως, επιδιώκει έναν πόλεμο φθοράς», δήλωσε ο Barton. «Όσο περισσότερο το Ιράν εδραιώνεται, τόσο πιο δαπανηρή θα είναι αυτή η στρατιωτική επιχείρηση για τον [Αμερικανό] Πρόεδρο [Donald] Trump, ειδικά με τις ενδιάμεσες εκλογές [στις ΗΠΑ] να μην είναι πολύ μακριά στο ορίζοντα. Ως εκ τούτου, πρόκειται ακόμη για ένα προσωρινό μέτρο, όπου ορισμένες ναυτικές και χερσαίες δυνάμεις μετακινούνται για να υποστηρίξουν όποια στρατιωτική τακτική εφαρμόζεται για να περιορίσουν και να αποτρέψουν περαιτέρω το Ιράν».
Εν τω μεταξύ, «σαφή μαθήματα» έχουν αναδειχθεί, είπε ο Barton, προσθέτοντας ότι «για την Ουάσινγκτον, οι συμφωνίες ασφαλείας δεν εγγυώνται πλέον την απόλυτη υποστήριξη των συμμάχων σε στρατιωτικές επιδιώξεις». «Οι σύμμαχοι της Ανατολικής Ασίας θα συμμετάσχουν σε συγκρούσεις στο πλευρό της Αμερικής μόνο εάν αυτή η στρατιωτική επιδίωξη κριθεί ‘νόμιμη’ από την πλειοψηφία της διεθνούς κοινότητας», είπε. «Δεν θα εξαναγκαστούν να το κάνουν, ανεξαρτήτως των απειλών του Trump, ακόμα κι αν υπάρξει ένα τίμημα για αυτό αργότερα. Για το Τόκιο και τη Σεούλ, αυτό αποτελεί μέρος μιας μακροπρόθεσμης πραγματικότητας ότι οι ΗΠΑ χάνουν την όρεξή τους για τη διατήρηση μόνιμης παρουσίας στην περιοχή».
Η μεταφορά του Tripoli ακολουθεί την πρόσφατη điều chuyển αμερικανικών στρατιωτικών περιουσιακών στοιχείων που εδρεύουν στην Ασία-Ειρηνικό προς τη Μέση Ανατολή για την υποστήριξη του πολέμου. Οι ΗΠΑ φέρονται να μετακινούν τμήματα του συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας Terminal High Altitude Area Defence (THAAD) που διαχειρίζονται οι αμερικανικές δυνάμεις στην Κορέα (USFK) προς τη Μέση Ανατολή. Η ζήτηση για αεράμυνες στην περιοχή έχει αυξηθεί, καθώς το Ιράν έχει πραγματοποιήσει επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και drones εναντίον των χωρών του Κόλπου που φιλοξενούν αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις. Ωστόσο, μια τέτοια κίνηση έχει προκαλέσει επίσης ανησυχίες για πιθανά κενά στην ικανότητα προβολής ισχύος των ΗΠΑ σε άλλες περιοχές, ειδικά στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού, όπου οι εντάσεις με την Κίνα γύρω από τα κρίσιμα ύδατα της πρώτης αλυσίδας νησιών παραμένουν.
Η Odgaard δήλωσε ότι εάν ο πόλεμος με το Ιράν συνεχίσει να κλιμακώνεται, περισσότερα αμερικανικά ναυτικά περιουσιακά στοιχεία, όπως αμφίβια πλοία και αντιτορπιλικά, ενδέχεται να ανακατανεμηθούν από τον Ινδο-Ειρηνικό, διαβρώνοντας την πολυδιάστατη αποτρεπτική ικανότητα και την ικανότητα των ΗΠΑ να αντιδρούν σε ταυτόχρονες κρίσεις. «Εάν περισσότερα περιουσιακά στοιχεία εκτραπούν προς τη Μέση Ανατολή, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν προσωρινά κενά ικανοτήτων σε επιχειρήσεις κατά της Ρωσίας στην Ευρώπη, στην παρουσία τους στον Ινδο-Ειρηνικό και σε αποστολές παγκόσμιας ελευθερίας ναυσιπλοΐας», πρόσθεσε. «Μια παρατεταμένη σύγκρουση στο Ιράν αυξάνει τον κίνδυνο οι αντίπαλοι να εκμεταλλευτούν την αντιληπτή απόσπαση προσοχής ή δέσμευση πόρων των ΗΠΑ».
Ο Collin Koh, ανώτερος ερευνητής στο S. Rajaratnam School of International Studies της Σιγκαπούρης, δήλωσε ότι το Tripoli και οι πεζοναύτες στην Ιαπωνία αντιπροσωπεύουν ένα «σημαντικό μέρος» των ικανοτήτων προβολής ισχύος που έχουν αναπτυχθεί στην περιοχή. «Η điều chuyển του USS Tripoli σίγουρα δημιουργεί ένα ακόμη κενό, δεδομένου ότι το αεροπλανοφόρο [USS Abraham] Lincoln έχει ήδη ανακατανεμηθεί στη Μέση Ανατολή», είπε ο Koh, αναφερόμενος στο πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο που συνήθως ανήκει στον στόλο του Ειρηνικού των ΗΠΑ. «Τουλάχιστον προς το παρόν, δεδομένου ότι δεν είναι ακόμη σαφές πόσο θα διαρκέσει ο πόλεμος στο Ιράν, είναι αβέβαιο αν αυτά τα βασικά περιουσιακά στοιχεία θα αποκατασταθούν στο θέατρο του δυτικού Ειρηνικού».
Χωρίς αντικατάσταση των ναυτικών περιουσιακών στοιχείων που ανακατανεμήθηκαν στη Μέση Ανατολή, το ναυτικό κενό στον δυτικό Ειρηνικό θα μπορούσε να δημιουργήσει μια «στρατηγική ευκαιρία» για τις ναυτικές επιχειρήσεις του Πεκίνου κοντά στα σημεία ανάφλεξης στην πρώτη αλυσίδα νησιών, είπε ο Koh. Σύμφωνα με τον Patrick Cronin, πρόεδρο ασφάλειας Ασίας-Ειρηνικού στο Hudson Institute, ένας παρατεταμένος πόλεμος θα «υπονομεύσει την αποτροπή και την ετοιμότητα για την αντιμετώπιση συγκρούσεων σε άλλες περιοχές». «Οι πυρομαχικές δυνάμεις εκτοξεύονται ευκολότερα από ό,τι παράγονται, τα στρατεύματα είναι κουρασμένα και οι πλατφόρμες είναι ακατάλληλα ανατεθειμένες για τις ασιατικές εκτάκτους περιπτώσεις», δήλωσε ο Cronin. «Εν μέρει αντισταθμίζοντας την πεπερασμένη φύση των ανθρώπων και του υλικού είναι η εξαιρετική επιχειρησιακή εκτέλεση στη Μέση Ανατολή, η οποία σηματοδοτεί επίσης υψηλό βαθμό αμερικανικής στρατιωτικής εμπειρίας. Αυτό έχει μεγάλη αξία όσον αφορά την αποτροπή και τη διαβεβαίωση σε άλλες περιοχές».
