Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε την επιστήμη έναν κόσμο βεβαιότητας, όπου οι μαθηματικοί τύποι και τα πειράματα δίνουν πάντα ξεκάθαρες απαντήσεις. Όμως, πίσω από την αυστηρή βιτρίνα της έρευνας, ειδικά στην Κίνα, η πραγματικότητα είναι συχνά πολύ πιο ζοφερή. Οι στιγμές έμπνευσης είναι σπάνιες, θαμμένες κάτω από τόνους βαρετής καθημερινότητας, ατελείωτων αποτυχιών και την πίεση για αποτελέσματα που θα αποφέρουν κέρδη σε εταιρείες ή το κράτος.

Οι νέοι ερευνητές στην Κίνα βρίσκονται συχνά εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα που απαιτεί παραγωγή ερευνών με εξωπραγματικές προθεσμίες, οδηγώντας συχνά σε εργασίες χαμηλής ποιότητας ή ακόμη και απάτες. Όπως αναφέρει η You Xiaoying σε πρόσφατο άρθρο της στο περιοδικό Nature, η απόγνωση αυτή οδήγησε τους νέους επιστήμονες στη δημιουργία σατιρικών περιοδικών.

Χρησιμοποιώντας ονόματα που διακωμωδούν κορυφαία επιστημονικά έντυπα, όπως το Call (παραλλαγή του Cell), οι ερευνητές έστησαν το Rubbish. Πρόκειται για ένα μέσο όπου δημοσιεύονται από ακατανόητα πειράματα μέχρι κουτσομπολιά από τα εργαστήρια. Μετά την επιτυχία του Rubbish, περισσότερα από 200 τέτοια «περιοδικά του πάτου» έχουν ξεπηδήσει, δεχόμενα καθημερινά υποβολές από ερευνητές που ασφυκτιούν στο κυνήγι του «δημοσίευσε ή χάσου».

Παρά τις ομοιότητες με την έντονη πίεση που αντιμετωπίζουν οι ακαδημαϊκοί στη Δύση, η κινεζική περίπτωση είναι μοναδική. Οι ερευνητές εκεί, μπλεγμένοι ανάμεσα σε αυστηρές παραδόσεις, κρατικές εντολές και απαιτητικούς καθηγητές, βρίσκουν στην άχρηστη, σατιρική γραφή μια μορφή ελευθερίας. Είναι η δική τους απάντηση σε ένα σύστημα που τους θέλει απλούς γραναζωτούς, επιβεβαιώνοντας πως, παρά την αυστηρότητα της κοινωνίας, το πνεύμα και το χιούμορ των Κινέζων βρίσκουν πάντα τρόπο να ξεσπάσουν.