Η Κίνα φαίνεται πως έχει πάρει κεφάλι στην κούρσα για την ανάπτυξη πρακτικών συστημάτων πρόωσης scramjet, με την παρουσίαση των νέων υπερηχητικών πυραύλων CJ-1000. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ένα κινεζικό στρατιωτικό περιοδικό, αναφέροντας ότι η χώρα έχει ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα.
Μαζί με τον πλοηγούμενο YJ-19, ο CJ-1000, ένας πύραυλος κρουζ κινητός σε δρόμους, ήταν ανάμεσα στα δύο υπερηχητικά όπλα που κινούνται με προηγμένους κινητήρες scramjet και εκτέθηκαν κατά την στρατιωτική παρέλαση για την Ημέρα της Νίκης στο Πεκίνο τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους. Αυτοί οι δύο πύραυλοι αποτελούν τους μοναδικούς επιχειρησιακούς υπερηχητικούς πυραύλους scramjet στον κόσμο, πέραν του ρωσικού 3M22 “Zircon” που εκτοξεύεται από πλοία. Ο CJ-1000, επομένως, είναι η πρώτη και, μέχρι στιγμής, η μοναδική χερσαία παραλλαγή αυτού του τύπου.
Σύμφωνα με ανάλυση στο τεύχος Φεβρουαρίου του περιοδικού Shipborne Weapons, οι κινητήρες scramjet αντιπροσωπεύουν μια τεχνολογικά ανώτερη, αλλά και πιο δύσκολη, πορεία ανάπτυξης για τους υπερηχητικούς πυραύλους, σε σύγκριση με τα αεροδυναμικά οχήματα τύπου “glider” όπως ο κινεζικός DF-17 και ο ρωσικός Avangard. “Η εμφάνιση του πυραύλου CJ-1000 σηματοδοτεί τη μετάβαση της Κίνας από την στενή παρακολούθηση στην ηγετική θέση στους πιο προηγμένους τομείς της αεροδιαστημικής”, αναφέρει το άρθρο.
Το ύψος πτήσης των πυραύλων scramjet, που κυμαίνεται μεταξύ 20 χλμ και 30 χλμ, είναι πολύ χαμηλότερο από αυτό των οχημάτων glider, τα οποία πετούν περίπου στα 60 χλμ με 80 χλμ. Όσο χαμηλότερα πετά ένας πύραυλος, τόσο πιο δύσκολο είναι για τα εχθρικά ραντάρ άμυνας να τον εντοπίσουν και να αντιδράσουν. Επιπλέον, ο κινητήρας scramjet, λειτουργώντας καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης και της τελικής φάσης, προσφέρει μεγαλύτερη ευελιξία και ακρίβεια έναντι των στόχων, σε σύγκριση με τα οχήματα glider που βασίζονται στην αδράνεια κατά την τελική προσέγγιση.
Οι ΗΠΑ ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που επέδειξε πτήση με κινητήρα scramjet, ήδη από το 1998, και η πρώτη που πέτυχε συνεχή λειτουργία 240 δευτερολέπτων ενός κινητήρα scramjet με υδρογονάνθρακες σε πτήση το 2013. Ωστόσο, το αμερικανικό πρόγραμμα Hypersonic Attack Cruise Missile (HACM) φαίνεται να υστερεί, όπως σημειώνει το άρθρο. “[Οι ΗΠΑ] έχουν μείνει πίσω από την Κίνα στην οπλικοποίηση και την επιχειρησιακή ανάπτυξη συστημάτων υπερηχητικών πυραύλων scramjet”, αναφέρεται. Αυτή η καθυστέρηση αποδίδεται σε “κακώς δομημένο σχεδιασμό έργων, αποδιοργανωμένη διαχείριση και έλλειψη σταθερής πεποίθησης μεταξύ της ανώτατης ηγεσίας σχετικά με τις δυνατότητες της τεχνολογίας”.
Αντίθετα, “η μαζική επένδυση της Κίνας στην ανάπτυξη scramjet, οι πιο επιστημονικά έγκυρες μεθοδολογίες δοκιμών, η ισχυρή συνεργασία μεταξύ βιομηχανίας-ακαδημαϊκών-ερευνητικών φορέων και η σθεναρή υποστήριξη σε εθνικό επίπεδο, αποτέλεσαν κρίσιμους παράγοντες που επέτρεψαν την τελική της ώθηση”, προσθέτει το άρθρο.
Ανάμεσα στους ενεργούς υπερηχητικούς πυραύλους με κινητήρες scramjet, ο CJ-1000 πιστεύεται ότι έχει τη μεγαλύτερη εμβέλεια και τις πιο καταστροφικές κεφαλές. Λόγω της χερσαίας του φύσης, αντιμετωπίζει λιγότερους περιορισμούς σε μέγεθος και βάρος, επιτρέποντας τη μεταφορά περισσότερου καυσίμου και εκρηκτικών σε σύγκριση με τον YJ-19 ή τον Zircon, οι οποίοι έχουν περιορισμένες διαστάσεις στα συστήματα εκτόξευσής τους από πλοία. Προσαρμοσμένος σε ένα εξαιρετικά κινητό μεταφορέα-εκτοξευτή με δέκα τροχούς, ο CJ-1000 εκτιμάται ότι έχει εμβέλεια τουλάχιστον 2.500 χλμ.
Κατά την παρέλαση του Σεπτεμβρίου, περιγράφηκε επίσημα ως όπλο για “χτυπήματα μεγάλης εμβέλειας”. Για σύγκριση, ο CJ-10, που ταξινομείται ως πύραυλος κρουζ “μεσαίας έως μεγάλης εμβέλειας”, έχει εμβέλεια 1.500 χλμ έως 2.500 χλμ, σύμφωνα με το άρθρο. Αυτή η εμβέλεια μπορεί να καλύψει τους περισσότερους κρίσιμους επίγειους στόχους στην Ιαπωνία και τις Φιλιππίνες, καθώς και τα εκτεταμένα νερά του Ειρηνικού Ωκεανού μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης αλυσίδας νησιών. Η πρώτη αλυσίδα νησιών εκτείνεται κατά μήκος των ακτών της Ανατολικής Ασίας, από τα Νησιά Κουρίλ μέσω Ιαπωνίας, Ταϊβάν και Φιλιππίνων μέχρι το Βόρνεο. Η δεύτερη αλυσίδα νησιών βρίσκεται πιο ανατολικά και περιλαμβάνει την αμερικανική επικράτεια Guam, έδρα αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων.
Σε κάθετη “ψυχρή εκτόξευση”, ένας ενισχυτής στερεού πυραύλου επιταχύνει τον πύραυλο σε Mach 4 σε υψόμετρο 20 χλμ. Μετά τον διαχωρισμό του σταδίου, ο scramjet αναφλέγεται και τον ωθεί σε Mach 6 σε υψόμετρο 28 χλμ για συνεχή πτήση, αναφέρει το άρθρο. Με την υπερηχητική του ταχύτητα, σε συνδυασμό με τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν οι scramjets, ο CJ-1000 θα μπορούσε να καταστήσει “ανίσχυρα” τα συμβατικά συστήματα αεράμυνας. Το άρθρο προσθέτει ότι το Terminal High Altitude Area Defence (THAAD) είναι πιθανό να είναι το μοναδικό σύστημα άμυνας κατά βαλλιστικών πυραύλων στο υφιστάμενο αμερικανικό οπλοστάσιο που έχει έστω και περιορισμένη ικανότητα να αναχαιτίζει υπερηχητικούς πυραύλους scramjet.
Οι ΗΠΑ ενδέχεται να βελτιώσουν την ικανότητά τους για ανίχνευση υπερηχητικών πυραύλων scramjet μέσω διαστημικών αισθητήρων στο πλαίσιο του προγράμματος “Golden Dome”, ενώ παράλληλα αναπτύσσουν το προηγμένο Glide Phase Interceptor – ένα πρόγραμμα άμυνας πυραύλων με την Ιαπωνία – κατά των scramjets κατά τη φάση πτήσης. Ωστόσο, αυτά μπορεί να χρειαστούν χρόνια. “Μέχρι να αναπτύξουν οι δυνητικοί αντίπαλοι αντίμετρα σε μερικά χρόνια, οι υπερηχητικοί πύραυλοι της Κίνας με κινητήρες αέρα-καυσίμου μπορεί να έχουν ήδη εξελιχθεί σε ένα νέο επίπεδο, και οι αμυντικές της ικανότητες θα μπορούσαν να είναι σημαντικά πιο ισχυρές”, αναφέρει το άρθρο, καταλήγοντας ότι η επιτυχία στα υπερηχητικά όπλα θα βοηθούσε επίσης αποτελεσματικά στην ανάπτυξη αμυντικών συστημάτων.
