Μία εβδομάδα μετά την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Καράκας, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απειλεί με στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη ένα τεράστιο κύμα αντικυβερνητικών διαδηλώσεων. Σε αντίθεση με τη Βενεζουέλα, όμως, ένα χτύπημα με στόχο την ηγεσία του Ιράν θα μπορούσε να αποδειχθεί πιο δύσκολο, δεδομένου ότι το πιο εξελιγμένο σύστημα αεράμυνας της χώρας λέγεται ότι ενσωματώνει την πιο προηγμένη εξαγόμενη τεχνολογία της Κίνας.
Ο Τραμπ έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι οι ιρανικές αρχές θα «πληρώσουν ένα μεγάλο τίμημα» για τον θάνατο αμάχων και προέτρεψε τους πολίτες να «συνεχίσουν τις διαδηλώσεις», προσθέτοντας ότι «η βοήθεια είναι καθ’ οδόν». Οι διαδηλώσεις στο Ιράν, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως οι μεγαλύτερες από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, εντείνονται την τελευταία εβδομάδα, με τον εκτιμώμενο αριθμό νεκρών να κυμαίνεται μεταξύ 2.000 και 12.000.
Ένα από τα καθοριστικά σημεία που οδήγησαν στην κατάληξη του Μαδούρο ήταν η αποτυχία του συστήματος αεράμυνας της Βενεζουέλας, το οποίο αποτελούνταν από ρωσικά συστήματα πυραύλων εδάφους-αέρος S-300VM μεγάλου βεληνεκούς και Buk-M2E μεσαίου βεληνεκούς. Σύμφωνα με αναφορές αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, αυτά τα συστήματα εξουδετερώθηκαν από αμερικανικά χτυπήματα και ηλεκτρονικό πόλεμο, χρησιμοποιώντας αεροσκάφη EA-18G Growler. Οι αναφορές υπέδειξαν επίσης ότι τα ραντάρ αεράμυνας της Βενεζουέλας δεν ήταν δικτυωμένα και ενδέχεται να μην ήταν σε λειτουργία για χρόνια, εξαιτίας δεκαετιών διαφθοράς στην Καράκας και δυσκολιών στη συντήρησή τους, καθώς η Μόσχα επαναπροσδιόριζε την προτεραιότητα εφοδιασμού εξαρτημάτων για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η ανεπάρκεια της βενεζουελάνικης αεράμυνας θεωρείται ένα από τα κρίσιμα στοιχεία που διευκόλυναν την αιχμαλώτιση του Μαδούρο από τις αμερικανικές ειδικές δυνάμεις λίγες ώρες μετά την έναρξη της αποστολής.
Αντίθετα, το δίκτυο αεράμυνας του Ιράν θεωρείται σχετικά πιο ανθεκτικό, με συστήματα όχι μόνο ρωσικά, αλλά και κινεζικά και εγχώριας ανάπτυξης. Ενώ το Ιράν διαθέτει επίσης ρωσικά S-300, τον τελευταίο χρόνο η Τεχεράνη έχει προχωρήσει σε μια σημαντική τεχνολογική αναβάθμιση. Αναφορές του Σεπτεμβρίου, επικαλούμενες τον Abolfazl Zohrevand, μέλος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του ιρανικού κοινοβουλίου, υποδείκνυαν ότι το Ιράν έλαβε κινεζικούς πυραύλους εδάφους-αέρος HQ-9B από την Κίνα, καθώς και τα πιο προηγμένα ρωσικά S-400 τον Ιούλιο. «Ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη MiG-29 έχουν φτάσει στο Ιράν και σταθμεύουν στη Σιράζ, ενώ και αεροσκάφη Sukhoi Su-35 βρίσκονται καθ’ οδόν», είχε δηλώσει τότε ο Zohrevand, προσθέτοντας ότι τα κινεζικά συστήματα HQ-9 και τα ρωσικά S-400 παραδίδονταν στο Ιράν «σε σημαντικούς αριθμούς».
Ορισμένες από τις αμερικανικές αναφορές υπέδειξαν ότι η προμήθεια των HQ-9B από το Πεκίνο ακολούθησε μια συμφωνία «πετρελαίου προς όπλα» με την Τεχεράνη, με ιρανικές αποστολές αργού πετρελαίου να ανταλλάσσονται με προηγμένα κινεζικά συστήματα πυραύλων εδάφους-αέρος. Η πρόσφατη ενίσχυση των συστημάτων αεράμυνας του Ιράν ήρθε μετά την αποτυχία του να αμυνθεί αποτελεσματικά τον Ιούνιο από επανειλημμένες αεροπορικές επιθέσεις, στο πλαίσιο της 12ήμερης αεροπορικής εκστρατείας του Ισραήλ με μαχητικά F-35 και της ανάπτυξης στρατηγικών βομβαρδιστικών και πυρηνικών υποβρυχίων από τις ΗΠΑ. Οι επιθέσεις κατέστρεψαν ιρανικούς πυρηνικούς σταθμούς, καθώς και ιρανικές βάσεις πυραύλων, εγκαταστάσεις ραντάρ και δομές διοίκησης.
Το HQ-9B, μέρος της κινεζικής σειράς πυραύλων εδάφους-αέρος HQ-9 μεγάλου βεληνεκούς, είναι πιθανό να αποτελέσει βασικό συστατικό της αντίδρασης του Ιράν, εάν οι ΗΠΑ προχωρήσουν σε πιθανές αεροπορικές επιθέσεις εναντίον της χώρας, μαζί με τα νέα S-400. Με επιχειρησιακό βεληνεκές 300 χλμ. και υψομετρικό όριο 50 χλμ., το HQ-9B κινείται με προωθητικό στερεού καυσίμου σε ταχύτητα άνω των Mach 4. Το σύστημα καθοδήγησης ημιενεργού ραντάρ έχει ένα ξεχωριστό ραντάρ που στέλνει σήμα στον στόχο, δημιουργώντας ηχώ για την καθοδήγηση των πυραύλων. Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός είναι γνωστό ότι διαθέτει περίπου 300 μονάδες HQ-9, οι οποίες έχουν επίσης εξαχθεί στο Μαρόκο, το Ουζμπεκιστάν, το Τουρκμενιστάν, το Πακιστάν, την Αίγυπτο και το Αζερμπαϊτζάν, καθώς και στο Ιράν. Ωστόσο, ενώ το HQ-9B θεωρείται η πιο προηγμένη κινεζική εξαγωγή αεράμυνας, έχει σχετικά περιορισμένη μαχητική εμπειρία σε σύγκριση με τα ρωσικά συστήματα S-300 και S-400 που αναπτύχθηκαν κατά την εισβολή στην Ουκρανία.
Το Ιράν αναφέρθηκε ότι πραγματοποίησε την πρώτη επιχειρησιακή δοκιμή των S-400 μετά την παράδοσή τους στα μέσα του 2025. Το ρωσικό σύστημα έχει επίσης μεγαλύτερο επιχειρησιακό βεληνεκές, έως 400 χλμ., από το HQ-9B. Το Ιράν έχει επίσης μειώσει την εξάρτησή του από ξένα εξαρτήματα, αναπτύσσοντας εγχώρια συστήματα αεράμυνας, όπως το Bavar-373 μεγάλου βεληνεκούς, το οποίο η Τεχεράνη περιγράφει ως ανταγωνιστή των S-300, αναβαθμισμένο πρόσφατα για να επιτύχει επιχειρησιακό βεληνεκές άνω των 300 χλμ. Παρόλο που οι πραγματικές μαχητικές του ικανότητες είναι άγνωστες, η υβριδική ανάπτυξη διαφόρων συστημάτων αεράμυνας από το Ιράν υποδηλώνει πιο πολυεπίπεδα δίκτυα και λιγότερες ευπάθειες στις ξένες εισαγωγές όπλων σε σύγκριση με την εμπειρία της Βενεζουέλας. Το Ιράν, με την εγχώρια αμυντική του βιομηχανική βάση και προηγμένα συστήματα από την Κίνα και τη Ρωσία, θα μπορούσε να δημιουργήσει μεγαλύτερες περιπλοκές για τυχόν προγραμματισμένες αμερικανικές αεροπορικές επιθέσεις.
