Οι Ηνωμένες Πολιτείες αλλάζουν ρότα στη στρατηγική τους για τα κρίσιμα ορυκτά, εστιάζοντας πλέον στη χρηματοδότηση υποδομών επεξεργασίας και εξόρυξης εντός της Αφρικής. Η αλλαγή αυτή έρχεται μετά την παραδοχή ότι η χώρα δεν διαθέτει ακόμη την ικανότητα να επεξεργαστεί μόνη της τα απαραίτητα υλικά που προσπαθεί να εξασφαλίσει από την ήπειρο, σε μια προσπάθεια να αντισταθμίσει την κυριαρχία της Κίνας.
Ο Tom Haslett, υπεύθυνος πολιτικής για τα κρίσιμα ορυκτά στην US International Development Finance Corporation (DFC), παραδέχθηκε πρόσφατα στο Nairobi ότι, σε αντίθεση με την Κίνα, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη δεν έχουν αναπτύξει ακόμα την απαραίτητη βιομηχανική βάση για την επεξεργασία και την κατασκευή τελικών προϊόντων. Αυτό το κενό, ωστόσο, δημιουργεί ευκαιρίες για τις αφρικανικές χώρες να αναπτύξουν τη δική τους τοπική παραγωγή.
Το πρόβλημα είναι ότι η Δύση δυσκολεύεται να αναπτύξει κλίμακα με την ταχύτητα που απαιτούν οι συνθήκες. Η US Trade and Development Agency (USTDA) παρεμβαίνει προσφέροντας επιχορηγήσεις για μελέτες σκοπιμότητας, ώστε να μειωθεί το ρίσκο πριν η DFC προχωρήσει σε μεγάλες επενδύσεις. Παράλληλα, η DFC διατηρεί ήδη ένα χαρτοφυλάκιο ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην υποσαχάρια Αφρική, με έργα που περιλαμβάνουν χαλκό, κοβάλτιο και σπάνιες γαίες σε χώρες όπως η Αγκόλα, η Τανζανία, το Mozambique και η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
Αναλυτές όπως ο Aly-Khan Satchu επισημαίνουν ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται περίπου πέντε χρόνια πίσω από την Κίνα στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας, καθιστώντας την έννοια του «de-risking» (απομείωσης κινδύνου) εξαιρετικά δύσκολη στην πράξη. Ενώ η Ουάσινγκτον προσπαθεί να αμφισβητήσει την κινεζική κυριαρχία –όπως φάνηκε και με την εξαγορά της Chemaf από την Virtus Minerals– ο ανταγωνισμός παραμένει έντονος, με το Πεκίνο να ελέγχει ακόμα το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής μέσω κολοσσών όπως η CMOC Group και η Zijin Mining.
