Ο πόλεμος στο Ιράν προκάλεσε ένα τεράστιο σοκ στην ασφάλεια και την οικονομία του Περσικού Κόλπου, καταρρίπτοντας κάθε προηγούμενη βεβαιότητα. Τα γεγονότα αυτά παρέλυσαν τα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται το ένα πέμπτο της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου, ενώ οι ιρανικές επιθέσεις έπληξαν κρίσιμες υποδομές, από λιμάνια μέχρι ενεργειακούς τερματικούς σταθμούς. Η κρίση αυτή απέδειξε πως η προστασία που παρείχαν οι 13 βάσεις των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή ήταν στην πραγματικότητα μια ψευδαίσθηση.

Μέσα σε αυτό το κλίμα αβεβαιότητας, η Κίνα αναδεικνύεται σε καθοριστικό παίκτη. Το Πεκίνο, ακολουθώντας μια προσεκτική διπλωματική γραμμή, αποφεύγει τη στρατιωτική εμπλοκή και δίνει προτεραιότητα στον διάλογο και την αποκλιμάκωση. Οι ισχυροί οικονομικοί δεσμοί της Κίνας με το Ιράν, που αγγίζουν τα 400 δισεκατομμύρια δολάρια σε βάθος 25ετίας, επιτρέπουν στην κινεζική πλευρά να ασκεί επιρροή χωρίς να διακινδυνεύει μια κλιμάκωση που θα έβλαπτε τα ενεργειακά της συμφέροντα.

Για τα κράτη του Κόλπου, η συνεργασία με την Κίνα δεν σημαίνει την αντικατάσταση των ΗΠΑ, αλλά μια στρατηγική επιλογή για τη διασφάλιση της ανάπτυξής τους. Μέσω της πρωτοβουλίας Belt and Road Initiative, επενδύονται δισεκατομμύρια σε υποδομές, λιμάνια και σιδηροδρομικά δίκτυα, τα οποία προσφέρουν εναλλακτικές διαδρομές και μειώνουν την εξάρτηση από τα ευάλωτα Στενά του Ορμούζ. Η Κίνα, ως ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος πολλών χωρών της περιοχής, φαίνεται να αποτελεί πλέον τον «διπλωματικό θώρακα» που χρειάζονται οι χώρες του Κόλπου για να προστατεύσουν την οικονομική τους σταθερότητα απέναντι σε μελλοντικές συστημικές κρίσεις.