Η Κίνα γιορτάζει φέτος τα 20 χρόνια από την ολοκλήρωση της ανάπτυξης του πρώτου της κινητήρα υψηλής ώσης για μαχητικά αεροσκάφη, του WS-10, γνωστού και ως Woshan-10 ή «Taihang» – από την ομώνυμη οροσειρά. Ο κινητήρας αυτός αποτελεί πλέον τη ραχοκοκαλιά του κινεζικού στόλου, τροφοδοτώντας από τα J-10C και J-11B μέχρι τα J-16 και τα J-15 του ναυτικού, ενώ παίζει καθοριστικό ρόλο και σε παραλλαγές του stealth μαχητικού J-20.
Η επιτυχία του WS-10 δεν είναι μόνο τεχνική, αλλά και στρατηγική. Πριν από την ωρίμανσή του, η παραγωγή σύγχρονων μαχητικών στην Κίνα ήταν πλήρως εξαρτημένη από τις ρωσικές άδειες εξαγωγής και την ικανότητα παραγωγής των κινητήρων AL-31. Αυτός ο περιορισμός δημιουργούσε ένα επικίνδυνο «λαιμό» στην εφοδιαστική αλυσίδα. Με τη σειρά WS-10, η Κίνα απέκτησε τη δυνατότητα μαζικής παραγωγής, αλλά και την ελευθερία να προχωρά σε αναβαθμίσεις –όπως η ενσωμάτωση ακροφυσίων stealth– χωρίς να εξαρτάται από τρίτους. Παράλληλα, άνοιξε ο δρόμος για εξαγωγές, όπως στην περίπτωση του J-10CE.
Σε τεχνικό επίπεδο, ο WS-10B ανταγωνίζεται ή και ξεπερνά τον ρωσικό AL-31F, ενώ πλησιάζει σε απόδοση τον αμερικανικό F110, παρά το γεγονός ότι υστερεί ακόμα σε διάρκεια ζωής και διαστήματα συντήρησης. Με μέγιστη ώση 130-145 kiloNewtons (kN), η κινεζική τεχνολογία αποδεικνύει ότι έκανε άλματα από το 1987, όταν ο Ντενγκ Σιάοπινγκ έδωσε την εντολή για το πρόγραμμα, με αρχικό προϋπολογισμό λιγότερο από 10 εκατομμύρια γουάν.
Σήμερα, η σειρά WS-10 περιλαμβάνει τουλάχιστον έξι κύριες παραλλαγές, από το ναυτικό WS-10H που αντέχει στη διάβρωση, μέχρι τον WS-10C για το J-20. Ενώ το μέλλον ανήκει στον επερχόμενο WS-15 «Emei», που στοχεύει σε επιδόσεις αντίστοιχες με τον κινητήρα του αμερικανικού F-22, ο WS-10 παραμένει το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίστηκε η σύγχρονη κινεζική αεροπορική κυριαρχία.
