Παρακολουθώντας τον Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, Pete Hegseth, στο πρόσφατο συνέδριο Shangri-La Dialogue στη Σιγκαπούρη, μου ήρθε στο μυαλό η κλασική κινεζική όπερα του Σιτσουάν, όπου οι ερμηνευτές αλλάζουν μάσκες σε μια στιγμή. Πέρυσι, η ομιλία του Hegseth ήταν γεμάτη επιθέσεις κατά της Κίνας. Φέτος, όμως, παρουσίασε ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο, δηλώνοντας πως υπό την ηγεσία του Προέδρου Donald Trump, οι σχέσεις ΗΠΑ και Κίνας είναι καλύτερες από ό,τι ήταν εδώ και πολλά χρόνια.

Γιατί αυτή η στροφή 180 μοιρών; Η απάντηση βρίσκεται στην πρόσφατη επίσκεψη του Donald Trump στο Πεκίνο, την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε ως «τεράστια επιτυχία». Αν η ακλόνητη πίστη είναι το κύριο ζητούμενο για τον Trump, τότε η στάση του Hegseth, ως ένας από τους κορυφαίους συνεργάτες του, ενσαρκώνει απόλυτα αυτή τη φιλοσοφία.

Στην ομιλία του, ο Hegseth δεν ανέφερε καθόλου την Ταϊβάν. Αυτό δεν προκάλεσε έκπληξη. Φαίνεται πως ούτε ο Trump είχε πολλά να πει για το ζήτημα αυτό στο Πεκίνο. Κατά την επιστροφή του, δήλωσε πως δεν έχει αποφασίσει ακόμα για τις πωλήσεις όπλων στην Ταϊβάν, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Υποτίθεται ότι πρέπει να ταξιδέψουμε 15.300 χιλιόμετρα για να πολεμήσουμε. Δεν επιδιώκω κάτι τέτοιο».

Η Ουάσινγκτον θα δυσκολεύεται ολοένα και περισσότερο να εξάγει όπλα στην Ταϊβάν. Καθώς το χάσμα ισχύος μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ μειώνεται, το Πεκίνο διαθέτει πλέον μια σειρά από αντίμετρα: από την ακύρωση παραγγελιών σε αμερικανικές εταιρείες και την επιβολή κυρώσεων σε αμυντικούς εργολάβους, μέχρι τη διεξαγωγή συχνότερων και πιο σύνθετων στρατιωτικών ασκήσεων γύρω από το νησί.

Επιπλέον, ο Hegseth σημείωσε ότι ο αμερικανικός στρατός συναντάται συχνότερα με τους Κινέζους ομολόγους του. Αν ισχύει, αυτό είναι θετικό. Ωστόσο, η ουσία παραμένει: σε έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη αναπτύσσεται ραγδαία στα πεδία των μαχών, όπως δείχνουν οι επιθέσεις με drones στη Ρωσία και την Ουκρανία, οι δύο υπερδυνάμεις πρέπει να ηγηθούν στον καθορισμό δεσμευτικών κανόνων για τη στρατιωτική χρήση της τεχνολογίας.

Τελικά, αν οι ΗΠΑ γίνονται πιο απρόβλεπτες και παράτολμες, όπως φαίνεται από τη στάση τους, η παρακμή τους ίσως είναι πραγματική. Το ερώτημα είναι πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει μια τέτοια κατάσταση. Η επίσκεψη του Trump στο Πεκίνο έφερε μια συναίνεση για «εποικοδομητική στρατηγική σταθερότητα», αλλά η πρόκληση παραμένει: πώς μπορεί αυτή να διατηρηθεί εν μέσω του σκληρού ανταγωνισμού;