Η Κεντρική Ασία στρέφεται όλο και πιο αποφασιστικά προς την Κίνα, καθώς η γεωπολιτική αβεβαιότητα αυξάνεται και η επιρροή του Πεκίνου επαναπροσδιορίζει τον στρατηγικό προσανατολισμό των πρώην σοβιετικών κρατών. Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν, που διαρκεί τρεις μήνες, έχει διαταράξει τις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, θέτοντας παράλληλα στο επίκεντρο το κρίσιμο ζήτημα της ασφάλειας του νερού. Οι βομβαρδισμοί σε μονάδες αφαλάτωσης σε Ιράν, Μπαχρέιν και Κουβέιτ έχουν προκαλέσει ανησυχία για την ευπάθεια των υποδομών που συντηρούν εκατομμύρια ανθρώπους.
Οι κίνδυνοι αυτοί αντηχούν στην Κεντρική Ασία, η οποία αντιμετωπίζει χρόνιες ελλείψεις νερού λόγω της κλιματικής αλλαγής, της αύξησης του πληθυσμού και της αστικοποίησης. Σε αντίθεση με τις χώρες του Περσικού Κόλπου, η περίκλειστη Κεντρική Ασία εξαρτάται από τους ποταμούς που πηγάζουν από τα βουνά Tian Shan, τα οποία μοιράζεται με την Κίνα. Οι παλαιές σοβιετικές υποδομές έχουν παραμεληθεί, ενώ οι παγετώνες των Tian Shan συρρικνώνονται επικίνδυνα.
Επιστήμονες από την Ελβετία και το Βέλγιο προειδοποιούν ότι οι παγετώνες των Tian Shan ενδέχεται να χάσουν το ένα τρίτο της μάζας τους έως το 2040. Μπροστά σε αυτή την πρόκληση, οι χώρες της περιοχής βλέπουν την Κίνα ως βασικό παίκτη. Ο πρόεδρος Xi Jinping έχει ήδη καλέσει σε συνεργασία για τη χρήση τεχνολογιών εξοικονόμησης νερού, ενώ εταιρείες όπως η PowerChina εκπαιδεύουν εκατοντάδες επαγγελματίες διαχείρισης υδάτων στο Καζακστάν. Στο Ουζμπεκιστάν, η Export-Import Bank of China χρηματοδοτεί την επισκευή 400 χιλιομέτρων αρδευτικών καναλιών, ενώ πέρυσι το Καζακστάν και η Κίνα υπέγραψαν μνημόνιο κατανόησης για τους 25 διασυνοριακούς ποταμούς τους.
Παρά τη στροφή προς το Πεκίνο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η τεχνολογία δεν αρκεί. Το κύριο πρόβλημα παραμένει η δίκαιη κατανομή των υδάτων μεταξύ των κρατών της περιοχής, ειδικά με την αβεβαιότητα που προκαλεί το κανάλι Qosh Tepa που κατασκευάζει το Αφγανιστάν, καθώς και η διαχείριση του κόστους για τις απαραίτητες υποδομές. Όπως αναφέρει η Jessica Neafie από το Nazarbayev University, η συνεργασία με την Κίνα μπορεί να προσφέρει λύσεις στην τεχνολογία και τη χρηματοδότηση, αλλά δεν υποκαθιστά την ανάγκη για συντονισμό μεταξύ των πέντε κρατών της Κεντρικής Ασίας.
