Ο ποταμός Tumen έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα για όσους παρακολουθούν στενά τις σχέσεις μεταξύ Κίνας και Βόρειας Κορέας. Παρά την πρόσφατη συνάντηση των ηγετών των δύο χωρών, το θέμα δεν αναφέρθηκε στις επίσημες δηλώσεις, γεγονός που δείχνει πως η διαμάχη παραμένει στο τραπέζι. Ο ποταμός αποτελεί ένα φυσικό σύνορο μεταξύ Κίνας, Βόρειας Κορέας και Ρωσίας, αλλά ένα στενό πέρασμά του εμποδίζει την Κίνα από το να έχει άμεση πρόσβαση στα ανοιχτά νερά.
Το Πεκίνο προσπαθεί εδώ και χρόνια να πείσει τους γείτονές του να ανοίξουν τη θαλάσσια οδό για κινεζικά πλοία. Αν και η Μόσχα έδειξε ορισμένα θετικά σημάδια τον περασμένο μήνα, η σιωπή μετά τη σύνοδο υπογραμμίζει την καχυποψία που επικρατεί στην Πιονγιάνγκ και τη Μόσχα για την αυξανόμενη επιρροή της Κίνας. Για το Πεκίνο, η πρόσβαση μέσω του Tumen –τον οποίο στη χερσόνησο της Κορέας αποκαλούν Duman ή Tuman– θα σήμαινε τη δημιουργία ενός κομβικού οικονομικού και στρατιωτικού διαδρόμου, ενισχύοντας τη θέση του απέναντι στον ρωσικό στόλο του Ειρηνικού στο Vladivostok, αλλά και απέναντι σε συμμάχους των ΗΠΑ, όπως η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία.
Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από μια συμφωνία του 2024 μεταξύ του Kim Jong-un και του Vladimir Putin για την κατασκευή μιας οδικής γέφυρας πάνω από το ποτάμι, η οποία θα μπορούσε να μπλοκάρει τη διέλευση κινεζικών σκαφών. Όπως επισημαίνει ο Kang Jun-young, καθηγητής στο Hankuk University of Foreign Studies στη Σεούλ, οι τρεις χώρες βρίσκονται στο «ίδιο κρεβάτι, αλλά βλέπουν διαφορετικά όνειρα». Η ανησυχία είναι έντονη, καθώς η κινεζική πρόσβαση στο Sea of Japan –γνωστό στη Νότια Κορέα ως East Sea– θα μπορούσε να επιτρέψει τον ελλιμενισμό ακόμα και πολεμικών πλοίων.
Παράλληλα, η Βόρεια Κορέα εστιάζει στην ενίσχυση των αμυντικών δεσμών με τη Ρωσία, ανταλλάσσοντας τεχνολογία και οπλισμό για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Ο Cho Han-bum, ερευνητής στο Korea Institute for National Unification στη Σεούλ, τονίζει ότι μια επέκταση της Κίνας στη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή θα αποτελούσε βάρος για την Πιονγιάνγκ, η οποία ήδη εξαρτάται υπερβολικά οικονομικά από το Πεκίνο, ενώ και η Ρωσία φοβάται μήπως βρεθεί «περικυκλωμένη» από την κινεζική ισχύ.
