Κάθε χρόνο στις 27 Ιουλίου, η Βόρεια Κορέα γιορτάζει την «Ημέρα της Νίκης», παρουσιάζοντας μια δική της εκδοχή για την έκβαση του Κορεατικού Πολέμου. Παρά τις επίσημες διακηρύξεις, η πραγματικότητα είναι πως ο πόλεμος δεν έληξε ποτέ επίσημα. Η συμφωνία του 1953 ήταν απλώς μια ανακωχή, που άφησε τη χερσόνησο σε μια κατάσταση διαρκούς εκκρεμότητας.
Σήμερα, η αστάθεια στην περιοχή έχει πολλούς υπαίτιους. Οι δοκιμές πυραύλων της Βόρειας Κορέας και το διευρυμένο πυρηνικό της οπλοστάσιο έχουν κλονίσει την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, η Ρωσία ενισχύει τον στρατό και την οικονομία της Πιονγιάνγκ, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες επιμένουν σε μια στρατηγική που δείχνει ολοένα και πιο αποκομμένη από την πραγματικότητα. Για δεκαετίες, η Ουάσινγκτον έθετε ως προϋπόθεση για κάθε διάλογο την πλήρη αποπυρηνικοποίηση της Βόρειας Κορέας. Ωστόσο, τα δεδομένα μιλούν από μόνα τους: το 2018 η Βόρεια Κορέα διέθετε 10 έως 20 πυρηνικές κεφαλές, ενώ σήμερα ο αριθμός τους υπολογίζεται σε 50 με 60, με υλικά που αρκούν για να φτάσουν τις 90.
Η χαμένη ευκαιρία των συνόδων κορυφής του 2018 στη Σιγκαπούρη και του 2019 στο Ανόι, επί προεδρίας Donald Trump, παραμένει το μεγαλύτερο «αν» της διπλωματίας. Τότε, μια περιορισμένη συμφωνία θα μπορούσε να είχε επιβραδύνει τον εκσυγχρονισμό των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Βόρειας Κορέας. Αντίθετα, η διπλωματική παράλυση επέτρεψε στο καθεστώς του Kim Jong-un να συσφίξει τις σχέσεις του με τη Μόσχα και το Πεκίνο, καθιστώντας τις κυρώσεις πρακτικά ανενεργές.
Για τη Νότια Κορέα, το περιβάλλον γίνεται όλο και πιο αβέβαιο. Η συμμαχία με τις ΗΠΑ φαίνεται να αλλάζει προτεραιότητες, στρεφόμενη και προς την αντιμετώπιση της Κίνας, ενώ η Ιαπωνία προχωρά στη μεγαλύτερη αμυντική της ενίσχυση από το 1945. Ενώ ο Donald Trump εκφράζει ξανά το ενδιαφέρον του για διάλογο με τον Kim Jong-un, η Πιονγιάνγκ απορρίπτει κάθε άτυπη πρόταση όσο η Ουάσινγκτον επιμένει στο απαίτημα της αποπυρηνικοποίησης ως εισιτήριο εισόδου. Είναι καιρός οι ΗΠΑ να εγκαταλείψουν τις ξεπερασμένες υποθέσεις και να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες προκλήσεις, προτού το κόστος της αδράνειας γίνει μη αναστρέψιμο.
