Καθώς η Κίνα βρίσκεται σε μια ριζική οικονομική μετάβαση, οι επαρχίες της προσαρμόζονται επίσης σε αυτές τις αλλαγές. Οι παλιές “δυναμό” της οικονομίας πρέπει να προσαρμοστούν ή να κινδυνεύσουν να μείνουν πίσω, καθώς οι παραδοσιακοί κλάδοι γίνονται λιγότερο αξιόπιστοι μοχλοί ανάπτυξης και νέοι τομείς αποκτούν προτεραιότητα. Σε αυτή τη σειρά, εξερευνούμε τρεις χαρακτηριστικές περιοχές της χώρας καθώς προσπαθούν να πλοηγηθούν σε αυτό το ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Η Τζόις Γου, μετά τη μετακόμισή της από την επαρχία Χαϊνάν στο Χονγκ Κονγκ το 2013, θαύμαζε για χρόνια τον ολοένα και πιο πυκνό ορίζοντα του Χαϊκού κατά τις επισκέψεις της στην πατρίδα. Οι λαμπεροί ουρανοξύστες συνέχιζαν να ξεφυτρώνουν σε όλη την πρωτεύουσα του νότιου νησιού, καθώς μια οικονομική άνθηση, που τροφοδοτήθηκε από τις αξίες των ακινήτων, αναδιαμόρφωνε την πόλη.
Γύρω στο 2020, αυτή η δυναμική άρχισε να ξεθωριάζει. Αντί για γερανούς και τσιμέντο, η Γου παρατήρησε μια πιο ήσυχη αλλαγή: περισσότεροι επαγγελματίες και ξένοι ακαδημαϊκοί έφταναν μέσω πανεπιστημιακών συνεργασιών, και αυξανόμενο επιχειρηματικό ενδιαφέρον από περιοχές εκτός της επαρχίας. «Ήταν σαφές ότι δεν ήταν τουρίστες», είπε. «Ήταν επαγγελματίες ή ερευνητές».
Η παρατήρησή της αντικατοπτρίζει τη ευρύτερη μεταμόρφωση του Χαϊνάν. Μετά τη λήξη τριών κερδοσκοπικών εκρήξεων που τροφοδοτήθηκαν από ευνοϊκές πολιτικές, η προηγουμένως επικεντρωμένη στον τουρισμό οικονομία της επαρχίας κινείται προς ένα πιο βιώσιμο αναπτυξιακό μοτίβο, που περιστρέφεται γύρω από το νέο της καθεστώς ως λιμάνι ελεύθερου εμπορίου, ακόμη και ενώ μακροχρόνιοι δομικοί περιορισμοί παραμένουν πρόκληση.
Στις 18 Δεκεμβρίου, το νησί – με πάνω από 10 εκατομμύρια κατοίκους και ελαφρώς μεγαλύτερη έκταση από το Βέλγιο – έγινε τελωνειακή επικράτεια ξεχωριστή από την υπόλοιπη ηπειρωτική Κίνα. Η κίνηση αυτή απαλλάσσει περίπου 6.600 κατηγορίες αγαθών από δασμούς – περίπου το 74% των φορολογητέων εισαγωγών. Η επαρχιακή κυβέρνηση δεσμεύτηκε επίσης να αυξήσει το ετήσιο όριο αγορών χωρίς δασμούς για τα άτομα έως και 100.000 γιουάν (14.500 δολάρια ΗΠΑ) και να μειώσει τον συντελεστή φόρου εισοδήματος εταιρειών για επιλεγμένες επιχειρήσεις στο 15% από το εθνικό πρότυπο του 25%.
Το Πεκίνο ελπίζει ότι η αλλαγή πολιτικής θα βοηθήσει να μετατραπεί το Χαϊνάν σε έναν νέο κινητήρα εγχώριας κατανάλωσης, και οι πρώτοι δείκτες φαίνονται ενθαρρυντικοί. Το τελωνειακό γραφείο του Χαϊκού ανέφερε ότι οι πωλήσεις χωρίς δασμούς στο νησί τον μήνα μετά την έναρξη ισχύος της πολιτικής ανήλθαν σε 4,86 δισεκατομμύρια γιουάν, αυξημένες κατά 46,8% σε ετήσια βάση, με τον αριθμό των αγοραστών να αυξάνεται κατά 30,2% σε 745.000.
Και κατά τη διάρκεια της περιόδου αιχμής των ταξιδιών για τις φετινές γιορτές του Κινεζικού Νέου Έτους, οι αγορές χωρίς δασμούς από ταξιδιώτες που έφευγαν από το Χαϊνάν ανήλθαν σε 7,49 δισεκατομμύρια γιουάν, αυξημένες κατά 39,8% σε ετήσια βάση, με 937.000 αγοραστές, μια αύξηση 30,5%, σύμφωνα με το τελωνείο του Χαϊκού.
Καθώς ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης της Κίνας επιβραδύνεται και οι παγκόσμιοι γεωπολιτικοί κίνδυνοι, συμπεριλαμβανομένων των εμπορικών πολέμων, αυξάνονται, το Πεκίνο προωθεί μεταρρυθμίσεις και άνοιγμα στο νησί – συχνά περιγραφόμενο ως η «πιο ανοιχτή» περιοχή της Κίνας – με στόχο να το μετατρέψει σε «λιμάνι ελεύθερου εμπορίου με διεθνή επιρροή».
Ο Πενγκ Πενγκ, πρόεδρος της Guangdong Society of Reform, δήλωσε: «Η Σαγκάη, η Γκουάνγκτζου και η Σενζέν επιδίωξαν να γίνουν λιμάνια ελεύθερου εμπορίου… Τελικά, ήταν το Χαϊνάν που έγινε το πρώτο της Κίνας».
Ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ παρουσίασε το όραμά του για το λιμάνι ελεύθερου εμπορίου κατά τη διάρκεια περιοδείας του στο Χαϊνάν το 2018. Το Πεκίνο δημοσίευσε το επίσημο σχέδιο για την κατασκευή του λιμανιού δύο χρόνια αργότερα. Τότε, η Xinhua ανέφερε ότι η ανάπτυξη του νησιού είχε ένα «θεμελιώδες έργο»: να παρέχει ένα στρατηγικό αγκυροβόλιο για την πρωτοβουλία Belt and Road της Κίνας, μια στρατηγική με επίκεντρο τις υποδομές για την αύξηση του παγκόσμιου εμπορίου, και να εξερευνήσει διαδρομές για την επόμενη φάση μεταρρύθμισης και ανοίγματος της χώρας.
«Η Σαγκάη, η Γκουάνγκτζου και η Σενζέν, κάποια στιγμή, επεδίωκαν να γίνουν λιμάνια ελεύθερου εμπορίου», δήλωσε ο Πενγκ Πενγκ, εκτελεστικός πρόεδρος της δεξαμενής σκέψης Guangdong Society of Reform. «Τελικά, ήταν το Χαϊνάν – που δεν έκανε δημόσια προσφορά – που έγινε το πρώτο της Κίνας. Ένας λόγος είναι η γεωγραφία. Σε αντίθεση με άλλες περιοχές, που θα χρειαζόταν να ανεγείρουν φυσικά εμπόδια για την επιβολή τελωνειακών ελέγχων, το Χαϊνάν είναι ένα αυτόνομο νησί που δεν χρειάζεται φράχτες. Ένας άλλος παράγοντας είναι η κλίμακα. Η οικονομία του Χαϊνάν είναι σχετικά μικρή, γεγονός που διατηρεί χαμηλό το κόστος των πειραμάτων πολιτικής».
Ο Πενγκ πρόσθεσε ότι οι πολιτικές αφορολόγητων αγορών θα μπορούσαν επίσης να παράσχουν στο νησί ταχεία χρηματοδότηση ανάπτυξης, «μειώνοντας τόσο τους κινδύνους των δοκιμών μεταρρύθμισης όσο και την ανάγκη για μεγάλες άμεσες δημοσιονομικές εισφορές από την κεντρική κυβέρνηση».
Λιανέμποροι στο κορυφαίο εμπορικό κέντρο αφορολόγητων αγορών της Σάνια, ένα εκτεταμένο συγκρότημα που φιλοξενεί σχεδόν 1.000 διεθνείς μάρκες, εξέφρασαν εμπιστοσύνη στις προοπτικές τους, με τη βαριά κίνηση και τα υπόγεια πάρκινγκ γεμάτα. Μια πωλήτρια σε γαλλική μάρκα καλλυντικών δήλωσε ότι η εταιρεία ήταν αισιόδοξη για τις μελλοντικές πωλήσεις και είχε επεκτείνει τη γκάμα προϊόντων της στο κατάστημα φέτος.
Προηγούμενες πολιτικές προσαρμογές έθεσαν τα θεμέλια για πιο εκτεταμένες αλλαγές. Τον Νοέμβριο, το Χαϊνάν χαλάρωσε τους κανόνες αφορολόγητων αγορών για να συμπεριλάβει όσους έφευγαν από το νησί και τη χώρα, προσελκύοντας περισσότερους ξένους τουρίστες στα εμπορικά κέντρα του. «Μετά τις νέες πολιτικές, έχουμε δει ξεκάθαρα περισσότερες διεθνείς τουριστικές ομάδες να ψωνίζουν εδώ», δήλωσε ένας υπάλληλος της China Duty Free Group, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί.
Ξένοι πελάτες αποτελούν πλέον πάνω από το 10% των αγοραστών σε ορισμένα καταστήματα, από λιγότερο από 5% προηγουμένως, χάρη στη συγκέντρωση δημοφιλών εμπορικών σημάτων. «Οι πελάτες μπορούν να συγκρίνουν τα πάντα σε ένα μέρος», είπε. «Κάποτε είδα μια πελάτισσα στο VIP lounge να συγκρίνει σχεδόν 40 μάρκες κραγιόν – τέτοιο εύρος είναι δύσκολο να το βρει κανείς αλλού».
Ο τουρισμός παραμένει ο άλλος μεγάλος οικονομικός πυλώνας του νησιού, με το Χαϊνάν να προσφέρει πλέον είσοδο χωρίς βίζα σε πολίτες 86 χωρών. Πέρυσι, δέχτηκε 106 εκατομμύρια τουρίστες, με τον τουρισμό να συνεισφέρει το 33,4% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της επαρχίας. Οι αφίξεις περιλάμβαναν 1,5 εκατομμύριο επισκέπτες από το εξωτερικό, αυξημένοι κατά 35,2% σε ετήσια βάση.
Οι Ρώσοι είναι η μεγαλύτερη ξένη τουριστική ομάδα του νησιού με μεγάλη διαφορά. Ενώ πολλοί θεωρούν εδώ και καιρό το Χαϊνάν ως μια βολική στάση για τροπικές διακοπές, έχουν γίνει ιδιαίτερα εμφανείς τα τελευταία χρόνια, με ξενοδοχεία στο τουριστικό κέντρο της Σάνια να φιλοξενούν πάνω από 400.000 Ρώσους επισκέπτες πέρυσι. Στην παραλία Dadonghai και τη λωρίδα δραστηριοτήτων της πόλης, οι πινακίδες με κυριλλικούς χαρακτήρες είναι συχνές, εξυπηρετώντας όχι μόνο τους Ρώσους αλλά και ρωσόφωνους επισκέπτες από την Κεντρική Ασία.
Ένας ανώτερος διευθυντής ρωσικής αεροπορικής εταιρείας δήλωσε ότι η διεθνής ζήτηση γίνεται όλο και πιο διαφοροποιημένη, με τους αριθμούς των επιβατών από το εξωτερικό να αυξάνονται κατά περίπου 30% σε ετήσια βάση. «Αυτό που έχει αλλάξει είναι η σύνθεση – πέρα από τη Ρωσία και την Κεντρική Ασία, βλέπουμε πλέον περισσότερους Ευρωπαίους ταξιδιώτες», είπε, προσθέτοντας ότι υπήρχαν περιορισμοί στην αύξηση της χωρητικότητας. «Χρειαζόμαστε ακόμα καλύτερα συστήματα πληρωμών και εκπαίδευση προσωπικού για να εξυπηρετήσουμε ξένους επισκέπτες, και περισσότερες απευθείας διεθνείς πτήσεις, και πολλοί ταξιδιώτες πρέπει ακόμα να κάνουν διαμετακόμιση μέσω Χονγκ Κονγκ ή άλλων ηπειρωτικών πόλεων, κάτι που δεν είναι ιδανικό για την προώθηση του Χαϊνάν».
Ο Τάο Ζιγκάνγκ, καθηγητής οικονομικών στο Cheung Kong Graduate School of Business στο Πεκίνο, δήλωσε ότι το Χαϊνάν λειτουργεί ως «μια κρίσιμη διεπαφή μεταξύ των εγχώριων και διεθνών οικονομικών κύκλων της Κίνας». «Το Χαϊνάν έχει αποδώσει λογικά στο παρελθόν, αλλά έχει υστερήσει σε σχέση με τις προσδοκίες», έγραψε ο Τάο σε ένα πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο της σχολής. «Αυτή τη φορά, το Πεκίνο βασίζεται στη μοναδική του θέση για να ανεβάσει το νησί στο επόμενο στάδιο ανάπτυξης».
Είπε ότι η ίδρυση του λιμανιού ελεύθερου εμπορίου θα επιτρέψει στο νησί να προσελκύσει υψηλότερου επιπέδου τμήματα των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού χωρίς τις τελωνειακές τριβές που αντιμετωπίζουν κόμβοι παραγωγής όπως η Σενζέν και η Γκουάνγκτζου. «Ταυτόχρονα», είπε ο Τάο, «το Χαϊνάν αναμένεται να αναπτυχθεί σε ένα κέντρο παραγωγικών υπηρεσιών», με έμφαση στην εφοδιαστική, τα χρηματοοικονομικά, την ασφάλιση και τη ναυτιλία. «Στόχος είναι η δημιουργία ενός περιφερειακού κόμβου υπηρεσιών συγκρίσιμου με τη Σιγκαπούρη, με εμβέλεια σε ολόκληρη την ευρύτερη ασιατική αγορά».
Με τους χαμηλούς φόρους και το ξεχωριστό τελωνειακό καθεστώς του, ορισμένοι παρατηρητές έχουν παρομοιάσει το Χαϊνάν με τη Σιγκαπούρη και το Χονγκ Κονγκ. Ωστόσο, μια μελέτη πολιτικής που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του περασμένου έτους από το Asia Competitiveness Institute στο Lee Kuan Yew School of Public Policy του National University of Singapore προειδοποίησε κατά της δημιουργίας τέτοιων παραλληλισμών. Επικαλούμενη διαφορές στις βιομηχανικές βάσεις, τα θεσμικά σημεία εκκίνησης και τους βαθμούς αυτονομίας – καθώς και τα υψηλά ποσοστά αλφαβητισμού και την σχετικά δίκαιη κατανομή εισοδήματος της Σιγκαπούρης και του Χονγκ Κονγκ – η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Χαϊνάν θα δυσκολευόταν σε συγκρίσεις μαζί τους βραχυπρόθεσμα έως μεσοπρόθεσμα.
«Η τρομερή επιτυχία της Σιγκαπούρης και του Χονγκ Κονγκ παρουσιάζει ένα δύσκολο σημείο αναφοράς για τις αναπτυξιακές φιλοδοξίες του Χαϊνάν», ανέφερε. «Το αναπτυξιακό ιστορικό του Χαϊνάν έχει ένα ιστορικό διακοπών από κερδοσκοπική συμπεριφορά, η οποία τελικά οδήγησε σε μέτρια απόδοση ως ειδική οικονομική ζώνη τη δεκαετία του 1980 και ως Εθνικός Στρατηγικός Πυρήνας για τον Τουρισμό και την Οικονομική Μεταμόρφωση τη δεκαετία του 2010. Η πολιτική μεταρρύθμισης και ανοίγματος της Κίνας βρίσκεται σε σταυροδρόμι καθώς εξελίσσεται η παγκόσμια γεωοικονομική πραγματικότητα. Το λιμάνι ελεύθερου εμπορίου του Χαϊνάν παρέχει ένα κρίσιμο τεστ για την προθυμία και την πραγματική δέσμευση της χώρας να εξερευνήσει την απελευθέρωση και την περιφερειακή οικονομική ολοκλήρωση».
Από τότε που το Χαϊνάν άρχισε να λειτουργεί το ξεχωριστό τελωνειακό του καθεστώς, οι επαρχιακοί αξιωματούχοι έχουν περιγράψει επανειλημμένα την κίνηση ως «νέο σημείο εκκίνησης». Ωστόσο, πίσω από αυτή τη ρητορική κρύβεται μια μακρά ιστορία αποτυχημένων πειραμάτων και επώδυνων αναστροφών.
Από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας το 1949 έως τον Απρίλιο του 1988, το Χαϊνάν ήταν διοικητικά μέρος της επαρχίας Γκουανγκντόνγκ. Μόνο τον Ιούνιο του 1980 η κεντρική κυβέρνηση πρότεινε για πρώτη φορά επίσημα την «αναζωογόνηση της οικονομίας του Χαϊνάν» σε μια συνάντηση υψηλού επιπέδου στο Πεκίνο. Όμως, η μεγαλύτερη αυτονομία που χορηγήθηκε τρία χρόνια αργότερα καταχράστηκε γρήγορα μέσω παραθύρων αφορολόγητων εισαγωγών, τροφοδοτώντας μια πανεθνική έκρηξη εμπορίας αυτοκινήτων. Αυτό οδήγησε σε έρευνα που ενορχηστρώθηκε από την κεντρική κυβέρνηση το 1985, και καταδίκη από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης για την «σοβαρή διαταραχή» που προκλήθηκε στον εθνικό σχεδιασμό και την οικονομική τάξη.
Μια δεύτερη ευκαιρία ήρθε το 1988, όταν η νεοσύστατη επαρχία ορίστηκε ως η μεγαλύτερη ειδική οικονομική ζώνη της Κίνας, πυροδοτώντας μια έκρηξη κερδοσκοπίας στα ακίνητα. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που γερανοί κατασκευών αναδιαμόρφωσαν τους ορίζοντες του νησιού. Μέχρι το 1992, οι επενδύσεις σε ακίνητα αντιστοιχούσαν στο ήμισυ των επενδύσεων παγίων του Χαϊνάν. Οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν πενταπλάσια μέσα σε πέντε χρόνια, και το 40% των δημοσιονομικών εσόδων προερχόταν από δραστηριότητες σχετιζόμενες με ακίνητα.
Αυτή η έκρηξη έληξε απότομα το 1993, όταν η μακροοικονομική σύσφιξη έσκασε την φούσκα, αφήνοντας το Χαϊνάν με το 10% των αδιάθετων εμπορικών κατοικιών της χώρας και πάνω από 600 ημιτελή κτίρια. Οι τράπεζες έμειναν επίσης με αυξανόμενες επισφαλείς απαιτήσεις.
Το 2009, μια στρατηγική για την οικοδόμηση του Χαϊνάν ως «διεθνούς τουριστικού νησιού» σηματοδότησε μια τρίτη στιγμή υπόσχεσης, αλλά μέχρι το 2010 το κερδοσκοπικό κεφάλαιο είχε εκτοξεύσει τις τιμές των κατοικιών στα ύψη. Ένα έργο, το Phoenix Island, έφτασε σε κορύφωση 160.000 γιουάν ανά τετραγωνικό μέτρο, ανταγωνιζόμενο πολυτελείς συνοικίες στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη και συμβάλλοντας στην επιστροφή των πηγών δημοσιονομικών εσόδων της επαρχίας σε υπερβολική εξάρτηση από τις επενδύσεις σε ακίνητα.
Τα ακίνητα συνέχισαν να κυριαρχούν στην οικονομία του Χαϊνάν μέχρι την επόμενη δεκαετία, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το ήμισυ των συνολικών επενδύσεων μέχρι και το 2017. Το 2018 – την ίδια χρονιά που ο Σι επιθεώρησε το νησί και εισήγαγε επίσημα την ιδέα του λιμανιού ελεύθερου εμπορίου – ο Λιου Σιγκούι, γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της επαρχίας από το 2017 έως το 2020, αναφέρθηκε δημόσια στο ταραγμένο παρελθόν του Χαϊνάν. Γράφοντας στην Hainan Daily, δήλωσε ότι οι τρεις δραματικοί κύκλοι άνθησης και ύφεσης είχαν μετατρέψει το Χαϊνάν σε «ένα μέρος για γρήγορο κέρδος από κερδοσκόπους».
Η κληρονομιά αυτών των κύκλων παραμένει ορατή σε όλο το νησί, από κενές οικιστικές αναπτύξεις κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου προς το Χαϊκού μέχρι το Ocean Flower Island στην Danzhou, στη βορειοδυτική ακτή, όπου οι τιμές έχουν πέσει από περίπου 26.000 γιουάν ανά τετραγωνικό μέτρο στην κορύφωσή τους σε κάτω από 7.000 γιουάν. Σήμερα, οι περισσότερες ψυχαγωγικές εγκαταστάσεις και χώροι λιανικής πώλησης στο τεχνητό αρχιπέλαγος τριών νησιών – που αναπτύχθηκε από την πλέον ανύπαρκτη Evergrande – παραμένουν ανενεργοί. Υπολογιζόταν να κοστίσει 160 δισεκατομμύρια γιουάν και τελικά να ανταγωνιστεί το Palm Island του Ντουμπάι, αλλά αντιμετώπισε προβλήματα με την κυβέρνηση της πόλης Danzhou το 2022 για 39 παράνομα κατασκευασμένα κτίρια. Όταν οι κατασκευές σταμάτησαν ουσιαστικά, η εταιρεία ανάπτυξης δήλωσε ότι είχε ήδη δαπανήσει περίπου 81 δισεκατομμύρια γιουάν στο έργο.
Σε αντίθεση με τέτοια απομεινάρια προηγούμενων εκρήξεων, άλλα μέρη του νησιού δείχνουν σημάδια οικονομικής ζωής. Στο Χαϊκού, ροφήματα με βάση την καρύδα από την τοπική μάρκα Coconut Palm Juice γεμίζουν τα ράφια των καταστημάτων, ενώ σε μια κοντινή ζώνη υψηλής τεχνολογίας, η εταιρεία, ένας από τους μεγαλύτερους φορολογούμενους της πόλης, επεκτείνει το πέμπτο εργοστάσιό της σε μια βιομηχανική ζώνη έξι πάρκων, ανάμεσα σε συστάδες εταιρειών γαλακτοκομικών προϊόντων, ψυκτικής αλυσίδας και επεξεργασίας τροφίμων.
Η Liang Yan, καθηγήτρια οικονομικών στο Willamette University στις Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε: «Το Χαϊνάν εξακολουθεί να αντιμετωπίζει εμπόδια όπως η έλλειψη ταλέντων και οι υπανάπτυκτες σκληρές και μαλακές υποδομές. Υπάρχει έλλειψη επαγγελματιών σε βασικούς τομείς όπως οι χρηματοοικονομικές και νομικές υπηρεσίες, και οι αστικές υποδομές, η εκπαίδευση και τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης χρειάζονται ακόμα βελτίωση».
Εξωτερικοί παράγοντες επιβαρύνουν επίσης το επενδυτικό κλίμα. «Η γεωπολιτική αβεβαιότητα είναι υψηλή, και ο ανταγωνισμός από καθιερωμένους εμπορικούς και χρηματοοικονομικούς κόμβους όπως το Χονγκ Κονγκ και η Σιγκαπούρη παραμένει έντονος», είπε.
Μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες ανάπτυξης, το ΑΕΠ του Χαϊνάν κατατάχθηκε 28ο μεταξύ των 31 επαρχιακών περιφερειών της ηπειρωτικής Κίνας το 2024, και 18ο κατά κεφαλήν. Η οικονομική του παραγωγή ανήλθε μόλις στο 5,6% αυτής της γειτονικής Γκουανγκντόνγκ. Ωστόσο, οι αξιωματούχοί του διατηρούν την αποφασιστικότητά τους. Μόνο τον Δεκέμβριο, οι τοπικές αρχές φιλοξένησαν τουλάχιστον πέντε εκδηλώσεις υψηλού προφίλ με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων και ταλέντων.
«Η κυβέρνηση δείχνει ισχυρή δυναμική και σαφή πρόθεση, και ελπίζει ότι τα πρώτα αποτελέσματα από τις εισερχόμενες εταιρείες θα βοηθήσουν στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ άλλων πιθανών επενδυτών», δήλωσε μια πηγή με γνώση των εσωτερικών διαβουλεύσεων της κυβέρνησης του Χαϊνάν. Αυτή η αποφασιστικότητα αντικατοπτρίζεται επίσης στα σχέδια δαπανών. Το Χαϊνάν έχει δεσμεύσει 717,5 δισεκατομμύρια γιουάν για επενδύσεις σε 470 μεγάλα έργα φέτος, σε τομείς που περιλαμβάνουν την αναπαραγωγή αγροτικών σπόρων, την αεροδιαστημική, την παραγωγή υψηλής τεχνολογίας, την καθαρή ενέργεια και την υγειονομική περίθαλψη.
Η εγγύτητα του Χαϊνάν στη Νοτιοανατολική Ασία τοποθετεί επίσης το νησί ως μια φυσική πλατφόρμα για τη διαφοροποίηση του εμπορίου και την αντιστάθμιση των κινδύνων δασμών, δήλωσαν αναλυτές. Ως μπλοκ, τα μέλη της Ένωσης Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN) ήταν ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Κίνας πέρυσι, αντιπροσωπεύοντας το 16,6% του συνολικού εμπορίου.
Ο Τάο από το Cheung Kong Graduate School of Business δήλωσε ότι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Χαϊνάν ήταν μια «άψογη σύνδεση με την ASEAN». «Λειτουργεί ως μέρος της εγχώριας αγοράς της Κίνας, ενώ προσφέρει εξωτερική πρόσβαση μηδενικών δασμών – μια αμφίδρομη ευκολία που περιοχές όπως η Σενζέν δεν μπορούν εύκολα να αναπαραγάγουν, και μια που προσφέρει μια βέλτιστη πλατφόρμα για τον συντονισμό της αλυσίδας εφοδιασμού Κίνας-ASEAN», είπε. «Από την οπτική γωνία του Πεκίνου, η συνεργασία με την ASEAN επικεντρώνεται τώρα στην αναδιάρθρωση της αλυσίδας εφοδιασμού και τη βαθύτερη ολοκλήρωση. Το ανεξάρτητο τελωνειακό καθεστώς του Χαϊνάν έχει σχεδιαστεί για να χρησιμεύσει ως βασικό αγκυροβόλιο για την οικοδόμηση αυτού του συστήματος».
