Σχεδόν 53 ημέρες μετά την έναρξη του πολέμου, η κατάσταση στο εσωτερικό του Ιράν εξακολουθεί να αποτελεί πεδίο έντονης ανάλυσης, παρά τους ισχυρισμούς του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Donald Trump, περί «σοβαρά διχασμένης» ιρανικής ηγεσίας. Ο Donald Trump, ανακοινώνοντας την παράταση της κατάπαυσης του πυρός στις 22 Απριλίου 2026, άφησε να εννοηθεί ότι η ιρανική κυβέρνηση βρίσκεται σε σύγχυση, επιμένοντας ωστόσο στη διατήρηση του ναυτικού αποκλεισμού στα στενά του Ορμούζ.

Η κυβέρνηση του Ιράν, παρά τις πιέσεις, εμφανίζεται συμπαγής στο κεντρικό επίπεδο λήψης αποφάσεων, με τον ανώτατο ηγέτη Mojtaba Khamenei να διατηρεί τον έλεγχο, παρά τις φήμες για τραυματισμούς του από τις αεροπορικές επιδρομές της 28ης Φεβρουαρίου που στοίχισαν τη ζωή στον πατέρα του, Ali Khamenei. Από την άλλη πλευρά, ο πρόεδρος του κοινοβουλίου, Mohammad Bagher Ghalibaf, ηγείται των διαπραγματεύσεων στο Ισλαμαμπάντ, επιδιώκοντας να μετατρέψει τα στρατιωτικά κέρδη σε διπλωματικά οφέλη.

Ωστόσο, η δυναμική μεταξύ του διπλωματικού επιτελείου και των σκληροπυρηνικών του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) παρουσιάζει τριγμούς. Ενώ ο Mohammad Bagher Ghalibaf υποστηρίζει την ανάγκη διαλόγου, το IRGC συνεχίζει τις επιθετικές ενέργειες, όπως οι επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια, υπογραμμίζοντας την απόσταση μεταξύ της διπλωματικής οδού και της στρατιωτικής στρατηγικής. Παράλληλα, οργανώσεις όπως το Paydari Front ενισχύουν την εσωτερική κριτική, αμφισβητώντας τη σκοπιμότητα των διαπραγματεύσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρά την εσωτερική ρητορική, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι εάν επιτευχθεί μια τελική συμφωνία, αυτή θα φέρει τη σφραγίδα του καθεστώτος, με το IRGC να αποτελεί τον εγγυητή της τελικής απόφασης.