Στην πολυσύχναστη καρδιά της ινδικής πρωτεύουσας, μια πιστή ομάδα ανθρώπων διατηρεί ζωντανή την αρχαία παράδοση της εκπαίδευσης περιστεριών, γνωστή ως kabootarbaazi. Αυτή η τέχνη, που άκμασε υπό την προστασία των ηγεμόνων Mughal, απαιτεί εξειδικευμένες δεξιότητες που μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά, διδάσκοντας στα πτηνά να διανύουν τεράστιες αποστάσεις.

Καθημερινά, στα σοκάκια κοντά στο Jama Masjid στο Old Delhi, λίγα μόλις χιλιόμετρα από τις εύπορες γειτονιές του New Delhi, ο 30χρονος Azhar Udeen συγκεντρώνεται στην ταράτσα του μαζί με τον αδελφό του και φίλους. Εκεί, απελευθερώνουν πάνω από 120 περιστέρια διαφορετικών φυλών. Τα πτηνά εκπαιδεύονται να πετούν σε ακριβείς σχηματισμούς, συμμετέχοντας ενίοτε σε αγώνες που παρακολουθούν οι εκπαιδευτές τους με ενθουσιασμό.

«Είδα τον παππού μου να το κάνει όταν ήμουν παιδί και, μεγαλώνοντας, παρακολούθησα και έμαθα από τον ustad μου», δήλωσε ο Azhar Udeen στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters. Η εκπαίδευση των πουλιών να πετούν κόντρα στον άνεμο και να επιστρέφουν από μεγάλες αποστάσεις απαιτεί περίπου τέσσερις μήνες αφοσιωμένης εργασίας. Η διαδικασία περιλαμβάνει τη χρήση θορύβων, όπως το χτύπημα ενός μαστιγίου σε σκληρές επιφάνειες, που ωθεί τα πουλιά να πετάξουν μακρύτερα.

Για τους ασκούμενους, αυτές οι συναντήσεις στις ταράτσες προσφέρουν κάτι πολύ σημαντικότερο από τον ανταγωνισμό. Περιγράφουν το kabootarbaazi ως μια θεραπευτική πρακτική που δημιουργεί ένα καταφύγιο ειρήνης μέσα στο χάος της πόλης. «Καθόμαστε με τους φίλους και τους μαθητές μας και όλη η ένταση από τη δουλειά ή το σπίτι εξαφανίζεται. Αυτός είναι ο κύριος σκοπός της ενασχόλησης με τα περιστέρια», εξηγεί ο Khalifa Mohsin, ένας αφοσιωμένος εκπαιδευτής.