Η κλιμακούμενη ένταση και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, λόγω του πολέμου στο Ιράν, ανέδειξαν τους κινδύνους της υπερβολικής εξάρτησης της Κίνας από τον Περσικό Κόλπο για τον εφοδιασμό της με πετρέλαιο. Πλέον, η στρατηγική στροφή της Κίνας στη Βόρεια Αφρική για την ενεργειακή της ασφάλεια δεν αποτελεί απλώς έναν μακροπρόθεσμο στόχο, αλλά μια επείγουσα αναγκαιότητα. Το Πεκίνο φαίνεται να επιταχύνει σημαντικά έργα στην Αλγερία, το Μαρόκο και την Αίγυπτο, στοχεύοντας στη δημιουργία ενός κόμβου στη Μεσόγειο που θα στηρίξει την εφοδιαστική αλυσίδα της πράσινης ενέργειας.
Στην Αλγερία, οι κινεζικές κρατικές εταιρείες ενισχύουν την παρουσία τους μέσω συνεργασιών μεταξύ της Sonatrach και της Sinopec, ενώ προωθείται το μεγαλεπήβολο έργο του λιμανιού El Hamdania στο Cherchell. Στο Μαρόκο, η έμφαση δίνεται στον τομέα των μπαταριών για ηλεκτρικά οχήματα, με επίκεντρο το εργοστάσιο της Gotion High-Tech στην Kenitra, το οποίο εκμεταλλεύεται τις εμπορικές συμφωνίες της χώρας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα, στην Αίγυπτο, η επένδυση 500 εκατομμυρίων δολαρίων στη ζώνη TEDA-Suez ενισχύει την παραγωγή ηλιακών κυψελών και συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, όπως η Chuchu Zhang από το Fudan University, η περιοχή της Βόρειας Αφρικής προσφέρει στην Κίνα μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση. Ενώ η Αλγερία παρέχει άμεσα αποθέματα υδρογονανθράκων, το Μαρόκο αναδεικνύεται σε πρωτοπόρο του πράσινου υδρογόνου και η Αίγυπτος προσφέρει κρίσιμη εφοδιαστική ευελιξία μέσω της Διώρυγας του Σουέζ. Μετά τις 28 Φεβρουαρίου, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν και τα Στενά του Ορμούζ κατέστησαν ουσιαστικά απροσπέλαστα, η ανάγκη για διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας έγινε πιο επιτακτική από ποτέ. Παρά την προσωρινή κατάπαυση του πυρός, η κατάσταση παραμένει ασταθής, με τον Donald Trump να έχει μπλοκάρει τη διέλευση πλοίων στην περιοχή, αναγκάζοντας το Πεκίνο να αναζητήσει τρόπους θωράκισης της οικονομίας του από μελλοντικές διαταραχές.
