Η «εξαναγκαστική επιστράτευση» αποτελεί τη νέα πραγματικότητα για χιλιάδες μετανάστες από την Κεντρική Ασία στη Ρωσία, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα φρικτό δίλημμα: είτε να πολεμήσουν στο πλευρό των ρωσικών δυνάμεων στην Ουκρανία είτε να υποστούν διώξεις, φυλακίσεις και απέλαση. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Al Jazeera, η περίπτωση του 26χρονου Hushruzjon Salohidinov από το Τατζικιστάν είναι χαρακτηριστική. Ο Salohidinov, εργαζόμενος ως διανομέας στην Αγία Πετρούπολη, συνελήφθη με αμφίβολες κατηγορίες και κρατήθηκε στο κέντρο κράτησης Kresty-2. Εκεί, οι δεσμοφύλακες τον πίεσαν να υπογράψει συμβόλαιο για να πολεμήσει, απειλώντας τον με σεξουαλική βία και εξευτελισμούς, υποσχόμενοι παράλληλα αμνηστία και χρηματικά ποσά που δεν δόθηκαν ποτέ.
Η τακτική των ρωσικών αρχών περιλαμβάνει τη σύλληψη ατόμων που δεν έχουν σλαβικά χαρακτηριστικά, συχνά με πρόσχημα γραφειοκρατικά ζητήματα, όπως ληγμένες άδειες εργασίας. Ο επικεφαλής εισαγγελέας Alexander Bastrykin είχε δηλώσει τον Μάιο του 2025 ότι οι αρχές έχουν «συλλάβει» 80.000 Ρώσους πολίτες —πολλοί εκ των οποίων είναι πρόσφατα πολιτογραφημένοι μετανάστες— και έχουν στείλει 20.000 εξ αυτών στην πρώτη γραμμή. Η προσδοκώμενη διάρκεια ζωής για αυτούς τους στρατιώτες στο μέτωπο υπολογίζεται σε μόλις τέσσερις μήνες, με τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να κάνουν λόγο για «καταστροφικές απώλειες».
Μετά από μια σύντομη και ανεπαρκή εκπαίδευση στο Voronezh, ο Salohidinov στάλθηκε στην κατεχόμενη περιοχή του Luhansk. Εκεί, βιώνοντας τη φρίκη του πολέμου και την εχθρική στάση των Ρώσων αξιωματικών απέναντι στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, αποφάσισε να παραδοθεί στις ουκρανικές δυνάμεις τον Ιανουάριο του 2026. Σήμερα, ο ίδιος δηλώνει ανακουφισμένος που αιχμαλωτίστηκε, καθώς αυτό τον απομάκρυνε από τον θάνατο, ενώ απευθύνει έκκληση να μην επιστραφεί στη Ρωσία μέσω ανταλλαγής αιχμαλώτων, καθώς γνωρίζει ότι θα οδηγηθεί ξανά στο μέτωπο. Η κατάσταση αυτή αναδεικνύει την ευαλωτότητα των εργατών από το Τατζικιστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Κιργιστάν, οι οποίοι έχουν γίνει τα «αναλώσιμα» πιόνια σε μια σύγκρουση που δεν τους αφορά, με τα κράτη καταγωγής τους να μην παρεμβαίνουν ουσιαστικά για την προστασία τους.
