Σε μια κρίσιμη συγκυρία, οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν το δίλημμα της επικράτησης στην κατάπαυση του πυρός με το Ιράν και την επίτευξη μιας μακροπρόθεσμης συμφωνίας ειρήνης. Η επιτυχία σε αυτό το μέτωπο κρίνεται υπαρξιακή για τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, καθώς μια αίσθηση ήττας θα μπορούσε να κοστίσει στους Ρεπουμπλικάνους την πλειοψηφία στο Κογκρέσο στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, θέτοντας τον πρόεδρο σε εξαιρετικά δύσκολη θέση για τα τελευταία δύο χρόνια της θητείας του. Αντιθέτως, εάν οι ψηφοφόροι αντιληφθούν ότι η σύγκρουση άξιζε και η ζωή επιστρέψει στην κανονικότητα μέχρι το καλοκαίρι, τότε οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν καλύτερες πιθανότητες να ισοφαρίσουν τις απώλειες.
Για να επιτύχει η Αμερική την επικράτηση στην κατάπαυση του πυρός και τελικά να φτάσει σε μια συμφωνία ειρήνης, απαιτείται μια πολυεπίπεδη στρατηγική. Πρώτον, η στρατηγική οδός του Ορμούζ πρέπει να παραμείνει ανοιχτή σε όλη τη ναυσιπλοΐα. Αυτός ο στόχος έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στην παγκόσμια οικονομία και, κυρίως για το εγχώριο κοινό, στην τιμή του πετρελαίου. Δεύτερον, οι ΗΠΑ πρέπει να αυξήσουν την εσωτερική πίεση στο ιρανικό καθεστώς. Ο τερματισμός των βομβαρδισμών είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος, καθώς το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης έχει αποδυναμωθεί σημαντικά από τις κοινές επιθέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ. Η κοινότητα πληροφοριών καλείται να ενισχύσει το ιρανικό κίνημα διαμαρτυρίας, παρέχοντάς του όπλα και πόρους.
Τρίτον, οι ΗΠΑ οφείλουν να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους με τους παραδοσιακούς συμμάχους, καθώς μια πιο ενωμένη Δύση, ιδίως όσον αφορά τη διατήρηση ανοιχτής της οδού του Ορμούζ, είναι ουσιαστική. Τέταρτον, η κυβέρνηση Τραμπ πρέπει να βελτιώσει την επικοινωνιακή της στρατηγική. Η τρέχουσα ρητορική, που παρουσιάζει τον πρόεδρο ως έναν “τρελό” ικανό να πατήσει το κουμπί, έχει προκαλέσει ανησυχία σε συμμάχους και πολίτες. Η προσέγγιση του Υπουργού Πολέμου Πητ Χέγκσεθ, που παρομοιάζει την κατάσταση με “χριστιανική σταυροφορία”, δεν είναι βοηθητική.
Πέμπτον, ο πρόεδρος πρέπει να παρουσιάσει ένα όραμα για την ειρήνη που θα ωφελήσει τον ιρανικό λαό και την περιοχή. Η αλλαγή στάσης του καθεστώτος, όχι απαραίτητα αλλαγή καθεστώτος, είναι ο ζητούμενος. Έκτον, ο πρόεδρος οφείλει να καθορίσει με σαφήνεια τις απαιτήσεις για μια διαρκή ειρήνη, συμπεριλαμβανομένης της παύσης χρηματοδότησης της τρομοκρατίας και της διασφάλισης ότι το πυρηνικό πρόγραμμα δεν θα εξελιχθεί σε πυρηνικά όπλα.
Τέλος, ο πρόεδρος πρέπει να διασφαλίσει την ευθυγράμμιση των στόχων του Ισραήλ με τους αμερικανικούς, απαιτώντας ειλικρινή συζήτηση με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Η προηγούμενη πεποίθηση για έναν γρήγορο πόλεμο που θα ανέτρεπε το ιρανικό καθεστώς με χαμηλό κόστος, δεν επιβεβαιώθηκε. Η τρέχουσα παύση των εχθροπραξιών προσφέρει μια κρίσιμη ευκαιρία για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να βρεθούν στην ίδια σελίδα, προκειμένου να εδραιώσουν την κατάπαυση του πυρός.
