Η Ινδία, η χώρα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό παγκοσμίως, έθεσε σε εφαρμογή μια απογραφή πληθυσμού, ένα εγχείρημα αξίας 1,24 δισεκατομμυρίων δολαρίων που αναμένεται να διαρκέσει ένα έτος. Περισσότεροι από τρία εκατομμύρια Ινδοί υπάλληλοι θα εξετάσουν περίπου 1,4 δισεκατομμύρια πολίτες, καταγράφοντας τη σύνθεση των νοικοκυριών, τις συνθήκες διαβίωσης και την πρόσβαση σε βασικές παροχές. Η τελευταία απογραφή είχε διενεργηθεί το 2011, με την προγραμματισμένη για το 2021 να αναβάλλεται λόγω της πανδημίας COVID-19, καθιστώντας τα δημογραφικά στοιχεία, τις στεγαστικές συνθήκες και τις κοινωνικές παροχές της χώρας ξεπερασμένα.
Η φετινή απογραφή, η όγδοη μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας, θα πραγματοποιηθεί σε 28 πολιτείες και 8 ομόσπονδες περιοχές, καλύπτοντας πάνω από 7.000 πόλεις και 640.000 χωριά. Για πρώτη φορά, η διαδικασία θα είναι ψηφιακή, με τους 30 εκατομμύρια υπαλλήλους να χρησιμοποιούν εφαρμογές σε smartphones για τη συλλογή και υποβολή δεδομένων μέσω 33 ερωτήσεων. Οι πολίτες θα έχουν επίσης τη δυνατότητα αυτο-απογραφής μέσω διαδικτυακής πύλης, λαμβάνοντας έναν μοναδικό ψηφιακό κωδικό.
Η απογραφή διεξάγεται σε δύο φάσεις. Η πρώτη, που ξεκίνησε την Τετάρτη και θα διαρκέσει έως τον Σεπτέμβριο, αφορά την καταγραφή των κατοικιών και την πρόσβαση σε βασικές παροχές. Η δεύτερη, προγραμματισμένη για τον Φεβρουάριο, θα εστιάσει σε κοινωνικοοικονομικά στοιχεία, εκπαίδευση, μετανάστευση και γονιμότητα, συμπεριλαμβανομένης της καταγραφής της κάστας. Η απογραφή αναμένεται να ολοκληρωθεί στις 31 Μαρτίου του επόμενου έτους.
Η σημασία μιας απογραφής είναι τεράστια, καθώς παρέχει ζωτικής σημασίας δημογραφικά στοιχεία, δημογραφικές τάσεις, την κατανομή του πληθυσμού μεταξύ αγροτικών και αστικών περιοχών, καθώς και στοιχεία για τα επαγγέλματα και τις θρησκείες. Αυτές οι πληροφορίες είναι θεμελιώδεις για τον σχεδιασμό κυβερνητικών πολιτικών, την διεκδίκηση δικαιωμάτων από τους πολίτες και την κατανομή πόρων για προγράμματα καταπολέμησης της φτώχειας.
Η φετινή απογραφή λαμβάνει ιδιαίτερη προσοχή λόγω των κυβερνητικών σχεδίων για αναδιάρθρωση των εκλογικών περιφερειών (delimitation) βάσει του πληθυσμού. Πολιτικοί από τη νότια Ινδία, όπου η αύξηση του πληθυσμού είναι πιο περιορισμένη, εκφράζουν ανησυχίες ότι μια καθαρά πληθυσμιακή αναδιάταξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερεκπροσώπηση της βόρειας Ινδίας, εντείνοντας τις βορειο-νότιες εντάσεις. Επιπλέον, η πρόσφατη ψήφιση του νόμου για την κράτηση γυναικών στο κοινοβούλιο, που προβλέπει την αύξηση της εκπροσώπησης των γυναικών στο ένα τρίτο μετά την ολοκλήρωση της απογραφής και της αναδιάρθρωσης, καθιστά την απογραφή ένα γεγονός με σημαντικό αντίκτυπο.
Η Ινδική απογραφή έχει εξελιχθεί σημαντικά από την εποχή της βρετανικής κατοχής, όταν οι ερωτήσεις επικεντρώνονταν σε βασικά δημογραφικά στοιχεία και την γνώση της αγγλικής γλώσσας. Μετά την ανεξαρτησία, οι ερωτήσεις διευρύνθηκαν για να καλύψουν την κοινωνικοοικονομική κατάσταση και τις συνθήκες διαβίωσης. Το 2011, συμπεριλήφθηκαν στοιχεία για την εσωτερική μετανάστευση, την απασχόληση, την αναπηρία και τη γονιμότητα. Φέτος, προστέθηκαν ερωτήσεις σχετικά με την κατάσταση των ζευγαριών, συμπεριλαμβανομένων των ζευγαριών που συζούν και θεωρούν τη σχέση τους ως σταθερή ένωση.
Η πενταετής καθυστέρηση της απογραφής, αποδοθείσα αρχικά στην πανδημία και αργότερα σε διοικητικά ζητήματα, έχει δημιουργήσει σημαντικά κενά δεδομένων. Αυτό επηρεάζει την ακρίβεια όλων των μεγάλων ερευνών που βασίζονται στην απογραφή ως δειγματοληπτικό πλαίσιο.
Η φετινή απογραφή είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη λόγω της αρχικής αντίστασης της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι στην συμπερίληψη ερωτήσεων για την κάστα. Η καταγραφή ολοκληρωμένων στοιχείων για την κάστα είχε σταματήσει το 1951 για να αποφευχθούν οι “κοινωνικές διαιρέσεις”. Παρά τις αντιδράσεις, η κυβέρνηση ανακοίνωσε τελικά την συμπερίληψη της καταγραφής της κάστας, μετά από πιέσεις. Αυτή θα είναι η πρώτη συστηματική, πανεθνική καταμέτρηση της κάστας από το 1931, καθιστώντας την ένα ιστορικό και αμφιλεγόμενο εγχείρημα.
Οι υπέρμαχοι της καταγραφής της κάστας υποστηρίζουν ότι χωρίς αυτά τα δεδομένα, η Ινδία “πετάει στα τυφλά” ως προς την κατανομή πόρων, ευκαιριών και στερήσεων. Αντίθετα, οι πολέμιοι εκφράζουν ανησυχίες ότι η καταγραφή θα εδραιώσει τις ταυτότητες, θα ενισχύσει τις διαιρέσεις και θα δώσει μόνιμη υπόσταση στην κάστα. Η συζήτηση αυτή έχει άμεσες επιπτώσεις στην πολιτική των διακρίσεων, την πολιτική εκπροσώπηση και τις νομικές μάχες σχετικά με την κατηγοριοποίηση των “Άλλων Καθυστερημένων Τάξεων” (OBC).
Η καταγραφή της κάστας είναι σημαντική, καθώς το σύστημα, που υφίσταται χιλιάδες χρόνια, χώρισε την κοινωνία σε προνομιούχες και μη προνομιούχες ομάδες. Παρόλο που η Ινδική Σύνταγμα απαγόρευσε τις διακρίσεις βάσει κάστας, αναλυτές υποστηρίζουν ότι αυτές συνεχίζονται. Η συλλογή δεδομένων είναι απαραίτητη για την κατανόηση και αντιμετώπιση των ειδικών προβλημάτων κάθε ομάδας, συμπεριλαμβανομένων των φυλετικών μειονοτήτων και των θρησκευτικών ομάδων.
Υπάρχουν επίσης ανησυχίες σχετικά με την χρήση των δεδομένων της απογραφής, σε συνδυασμό με την κυβερνητική δέσμευση για την εφαρμογή Εθνικού Μητρώου Πολιτών (NRC) και τον Νόμο για την Τροποποίηση της Ιθαγένειας (CAA). Κριτικοί κατηγορούν την κυβέρνηση ότι χρησιμοποιεί αυτούς τους νόμους για να στοχεύσει τους Μουσουλμάνους. Επίσης, εκφράζονται ανησυχίες για την αξιοπιστία των δεδομένων, την έλλειψη διαφάνειας και τις συχνές αλλαγές στη μεθοδολογία.
