Μια σημαντική ανάσα στην κρίση ενέργειας της Κούβας έδωσε ένα ρωσικό δεξαμενόπλοιο, το οποίο έφτασε στο νησί μεταφέροντας 730.000 βαρέλια πετρελαίου. Η άφιξη του “Anatoly Kolodkin”, το οποίο έπλευσε υπό ρωσική σημαία, σηματοδοτεί την πρώτη παράδοση καυσίμων μετά από τρεις μήνες αποκλεισμού. Το πλοίο, που διασχίζει την Μπαΐα ντε Ματάνζας, το μεγαλύτερο λιμάνι αποθήκευσης καυσίμων της Κούβας, έφτασε νωρίς το πρωί της Τρίτης.
Η αμερικανική διοίκηση του προέδρου Donald Trump επέτρεψε στο Aframax tanker να προχωρήσει, παρά τον συνεχιζόμενο ενεργειακό αποκλεισμό των ΗΠΑ. Το πλοίο εισήλθε στα κυριαρχικά ύδατα της Κούβας αργά την Κυριακή, κοντά στη ναυτική βάση των ΗΠΑ στο Γκουαντάναμο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δήλωσαν ότι επέτρεψαν την παράδοση καυσίμων για ανθρωπιστικούς λόγους.
Όταν το “Anatoly Kolodkin” έφτασε στο λιμάνι, μεγάλο μέρος της γύρω πόλης, και κατά συνέπεια η πλειοψηφία της Κούβας, βρίσκονταν χωρίς ρεύμα. Η Κούβα δεν είχε παραλάβει πετρελαιοφόρο εδώ και τρεις μήνες, σύμφωνα με τον πρόεδρο Miguel Diaz-Canel, γεγονός που επιδείνωσε μια ενεργειακή κρίση, οδηγώντας σε ατελείωτες διακοπές ρεύματος σε όλη τη χώρα των 10 εκατομμυρίων κατοίκων. Αυτή η κατάσταση έχει φέρει νοσοκομεία, δημόσιες συγκοινωνίες και αγροτική παραγωγή στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Ο υπουργός Ενέργειας και Ορυκτών, Vicente de la O Levy, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς την Κυβέρνηση και τον Λαό της Ρωσίας για την υποστήριξη, χαρακτηρίζοντας την αποστολή “πολύτιμη” και αναγκαία λόγω της “πολύπλοκης ενεργειακής κατάστασης”. Τα καύσιμα αυτά αναμένεται να δώσουν ανάσα στην κομμουνιστική κυβέρνηση της Κούβας, η οποία δέχεται αυξανόμενη πίεση από την κυβέρνηση Trump.
Το πετρέλαιο που μεταφέρει το πλοίο είναι ρωσικό Urals, ένα μέσο βαρύ αργό πετρέλαιο, κατάλληλο για τα παλαιωμένα διυλιστήρια της Κούβας. Η χώρα παράγει μόλις το 40% των απαιτούμενων καυσίμων της και εξαρτάται από εισαγωγές για να διατηρήσει το ενεργειακό της δίκτυο. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η αποστολή αυτή μπορεί να παράγει περίπου 180.000 βαρέλια ντίζελ, ποσότητα επαρκής για την κάλυψη της ημερήσιας ζήτησης της Κούβας για εννέα έως δέκα ημέρες. Η Κούβα συνήθως λάμβανε το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου της από τη Βενεζουέλα, αλλά αυτές οι αποστολές είχαν σταματήσει μετά τις εξελίξεις στη χώρα της Νότιας Αμερικής.
