Η Sarah Green βρέθηκε αντιμέτωπη με τη φρίκη από πολύ νωρίς, όταν η μητέρα της, Deborah Green, ανάγκασε τρία μέλη της θρησκευτικής κοινότητας στην οποία ανήκαν να ζήσουν σε ένα κλειδωμένο υπόστεγο. Οι τρεις γυναίκες, αποκηρυγμένες από τους συζύγους τους, αναγκάστηκαν να ζουν με υπολείμματα φαγητού. Η Deborah Green, που πίστευε ότι ήταν «χρησμός του Θεού», θεωρούσε αυτή τη μεταχείριση ως τιμωρία για τις αμαρτίες τους. Μία από αυτές, μία παλιά φίλη της οικογένειας ονόματι Maura, αναγκάστηκε να φοράει λευκό σάκο και πήρε το όνομα «Forsaken» (Εγκαταλελειμμένη). Οι άλλες δύο ονομάστηκαν «Barren» (Στείρα) και «Despised» (Μισητή).
Η Sarah, μια δυναμική γυναίκα με οξεία αίσθηση του χιούμορ και εκδηλωτικό γέλιο, δεν μπορεί παρά να δακρύσει καθώς θυμάται: «Ένιωθα αρρώστια στο στομάχι μου. Ακόμα κι αν είχα μεγαλώσει με τη μητέρα μου να μου λέει, ‘Είμαι ο χρησμός του Θεού, ακούω τι θέλει ο Θεός για όλους, και αυτό πρέπει να περάσουν γιατί αμαρτάνουν’, δεν έβγαζε νόημα για μένα». Με δάκρυα στα μάτια, διηγείται πώς έκλεβε κρυφά τροφή για τις γυναίκες του υπόστεγου, αδυνατώντας να κατανοήσει γιατί η Maura, που ήταν μέλος της κοινότητας και είχε παιδιά, έπρεπε να ζει σαν ζώο και να υπομένει εξευτελιστικές πράξεις. «Τι είχε κάνει; Δεν είδα τίποτα, και μεγάλωσα μαζί τους. Από εκείνη τη στιγμή, ζούσες με φόβο, γιατί θα μπορούσες να είσαι η επόμενη στον “κόφτη”». Τελικά, η Sarah έμαθε ότι η «αμαρτία» της Maura ήταν η άρνησή της να ξυλοκοπήσει τα παιδιά της.
Η Deborah Green, γεννημένη στην Καλιφόρνια με το όνομα Lila Carter, ήταν άριστη μαθήτρια και κομμουνίστρια στο Sacramento State College. Εκεί γνώρισε τον Jim Green, πατέρα της Sarah, σε μια κοινότητα χίπηδων. Αργότερα, βρήκαν τον Θεό μέσω της χαρισματικής πεντηκοστιανής εκκλησίας Christ Gospel και έγιναν ιεραπόστολοι. Μετακόμισαν στο Μεξικό, όπου εργάστηκαν σε ορφανοτροφείο και στη συνέχεια σε χριστιανικό κολλέγιο. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, η Sarah και ο νεότερος αδελφός της, Josh, έμεναν υπό την επίβλεψη ενός 18χρονου φοιτητή. Ένα απόγευμα, ο φοιτητής πήρε την Sarah, τότε τεσσάρων ετών, σε μια άδεια εκκλησία, της αποκάλυψε τα γεννητικά του όργανα και της ζήτησε να τον αγγίξει. Αυτή η πράξη επαναλήφθηκε για μερικές εβδομάδες, μέχρι που ο φοιτητής βίασε την Sarah. Η Deborah, ακόμα με το όνομα Lila, ανακάλυψε το περιστατικό βλέποντας αίμα στα εσώρουχα της κόρης της.
Τρομοκρατημένη, η οικογένεια έφυγε από το κολλέγιο και την εκκλησία Christ Gospel, αναζητώντας τον «αληθινό Θεό». Υιοθέτησαν έναν νομαδικό τρόπο ζωής, ταξιδεύοντας στο Μεξικό και την Κεντρική Αμερική. Παρά το τραύμα της βιασμού, η Sarah περιγράφει τα πρώτα της παιδικά χρόνια ως σχετικά λειτουργικά. «Ήμασταν πάντα άθλιοι φτωχοί, επειδή ήμασταν ιεραπόστολοι. Αλλά η μητέρα μου ήταν στοργική. Μου έμαθε μαγειρική και ραπτική. Ήταν μια μέση μάνα στα πρώτα χρόνια». Η Sarah παρακολουθούσε κανονικά σχολεία, ήταν κοινωνική και αγαπούσε να προκαλεί τον εαυτό της ακαδημαϊκά, όπως και η μητέρα της. Όμως, το 1981, η Deborah ανακοίνωσε στην οικογένεια ότι άκουγε πλέον απευθείας τον Θεό. «Έλαβε προφητείες και παρακολούθησα αργά τη μητέρα μου να διαλύεται σε… δεν ξέρω πώς να το περιγράψω.» Η Sarah επιλέγει τη λέξη «τρελαίνεται», αλλά ακόμη κι έτσι, η φράση ακούγεται υπερβολικά ήπια.
Οι γονείς της ίδρυσαν το Aggressive Christianity Missions Training Corps (ACMTC) στο Σακραμέντο της Καλιφόρνια. Αρχικά, ήταν γνωστό ως Free Love Ministries, αν και η Deborah δεν πίστευε πλέον στην ιδέα της ελεύθερης αγάπης των χίπηδων, και η ACMTC είχε λίγα πράγματα που σχετίζονταν με την αγάπη. Απόρριψε το όνομα Lila, παίρνοντας το όνομα Deborah από τον στρατιώτη-προφήτη του Παλαιά Διαθήκης. Η ACMTC λειτουργούσε σαν στρατός, με την Deborah και τον Jim ως στρατηγούς. Η Deborah φορούσε λευκό μπερέ, λευκή στρατιωτική στολή με λευκό ζιβάγκο και μια τεράστια μπεζ ζώνη. Ήταν ταυτόχρονα εικονίδιο στυλ και βάναυση αρχηγός αίρεσης.
Η Deborah είχε βιώσει μια δύσκολη παιδική ηλικία. Μεγάλωσε στη φτώχεια, περιφρονούσε τους γονείς της και έχασε τον αγαπημένο της μικρότερο αδελφό, Carlo, από καρκίνο του πνεύμονα σε ηλικία 21 ετών. Ποτέ δεν ταίριαζε με την οικογένειά της. Για αρχή, έμοιαζε πολύ διαφορετική από τα αδέρφια της. Ήταν ξανθοί, με φακίδες και λευκή επιδερμίδα. Η Deborah είχε μελαμψή επιδερμίδα, έντονα ζυγωματικά, κενό ανάμεσα στα μπροστινά της δόντια και μαύρα μαλλιά. Ο πατέρας της, που ήταν σε μεγάλο βαθμό απούσας, ισχυριζόταν ότι ήταν ιθαγενής Αμερικανός. Οι συγγενείς από την πλευρά της μητέρας της την παρενοχλούσαν, αποκαλώντας την «βρώμικη Ινδιάνα» και ξυλοκοπώντας την. Αποφάσισε να αγκαλιάσει τη διαφορά της. Η Deborah άρχισε να βλέπει τον εαυτό της ως ξεχωριστή. Όταν η Maura την πρωτογνώρισε, τη βρήκε γοητευτική. Ήταν μαγεμένη από την ομορφιά της, την ένταση των συναισθημάτων της και τη βαθιά της διορατικότητα. Όσο για τη Sarah, στη μητέρα της έβλεπε μόνο μια βαθιά ικανότητα χειραγώγησης ανθρώπων, μια εξαιρετική ικανότητα να πείθει άλλους για την «κλήση» της.
Το 1983, σε ηλικία 10 ετών, η Sarah βγήκε από το σχολείο για να εκπαιδευτεί στην πανεπιστημιούπολη. Αρχικά, διδάσκονταν κανονικά μαθήματα – αλλά όχι για πολύ. «Η δασκάλα ήταν μέρος της αίρεσης, οπότε ήταν περίεργο. Για λίγο, είχαμε επιστήμη και γεωγραφία, και μετά έγινε μόνο η Βίβλος. Και μπορείς να διαβάσεις τη Βίβλο μόνο τόσες φορές!»
Ενώ η Deborah ήταν η αρχηγός, ο Jim τιμωρούσε τη Sarah και τον Josh κατόπιν εντολής της μητέρας τους. Ήταν γοητευμένος από την Deborah, «σαν ερωτευμένος κουτάβι», σύμφωνα με τη Sarah, και απόλυτα υποτακτικός σε αυτήν. Όταν η Deborah διέταζε να μαστιγωθούν τα παιδιά, αυτά μαστιγωνονταν καλά. «Ήταν αυτός που σε χτυπούσε στο κεφάλι, ή σε μαστίγωνε, ή σε μαστίγωνε με μια ζώνη.» Η ιστορία της Sarah παρουσιάζεται λεπτομερώς στο βιβλίο «The Oracle’s Daughter: A Woman’s Escape From Her Mother’s Cult», ένα βιβλίο για την ACMTC και τους Green, γραμμένο από τον Harrison Hill. Στο βιβλίο, ο Hill αναφέρει ότι η Sarah μαστιγωνόταν μέχρι υποταγής από τον πατέρα της. «Υπήρξαν κάποιες αρκετά δύσκολες στιγμές,» λέει η Sarah. «Υπέθετα ότι ήταν φυσιολογικό τα παιδιά σου να μαστιγώνονται με μια ζώνη.» Οι γονείς της την τιμωρούσαν επίσης αφαιρώντας της το φαγητό. «Κάποιες φορές τρώγαμε από κάδους απορριμμάτων.»
Η Sarah βρίσκεται στο σπίτι της στη Χαβάη όταν μιλάμε μέσω βιντεοκλήσης. Μια νεανική 53χρονη, ζει τώρα σε οκτώ στρέμματα γης με τον σύντροφό της και 30 κόκορες και 40 κότες. Τελικά, πήγε να εργαστεί στη Wall Street για μια εταιρεία μηχανικών, στη συνέχεια έγινε διαχειρίστρια ακινήτων για έναν αστέρα του Χόλιγουντ, και τώρα επανεκπαιδεύεται στο σχεδιασμό τοπίου. Ωστόσο, η ανάρρωσή της ήταν μια αργή και επώδυνη διαδικασία, και ξέρει ότι δεν έχει φτάσει ακόμα στον προορισμό της. «Γι’ αυτό κλαίω πολύ!» γελάει μέσα από τα δάκρυά της. «Έχω διανύσει πολύ δρόμο, αλλά ακόμα βλέπω ψυχοθεραπευτές και ψυχολόγους. Είναι μια μορφή PTSD.»
Όταν ήταν 14 ετών, η μητέρα της προσπάθησε να την παντρέψει με ένα αρσενικό μέλος της εκκλησίας. Η Sarah μόλις είχε αρχίσει να έχει περίοδο. Είπε στη μητέρα της ότι ήταν απλώς ένα παιδί και ότι ήταν παράνομο. «Η μητέρα μου είπε: ‘Πρέπει να κάνεις ό,τι θέλει ο Θεός. Και ο Θεός μου είπε ότι θέλει να κάνεις πολλαπλά παιδιά’.» Υπό πίεση, το επόμενο πρωί συμφώνησε, και η Deborah ανακοίνωσε τον αρραβώνα στην ομάδα. «Δεν έβλεπα διέξοδο,» λέει. Λίγο αργότερα, ο μελλοντικός της σύζυγος την παγίδευσε σε μια γωνία του ξυλουργείου, την αγκάλιασε και της είπε ότι δεν μπορούσε να του ξεφύγει. Έπιασε μια λεπίδα. «Τον έκοψα από τον καρπό ως τον αγκώνα, και του είπα: ‘Αν με αγγίξεις ξανά, θα σε σκοτώσω’. Ήμουν 14! Ήξερα ότι ήταν λάθος. Ένας ενήλικας άντρας να μου επιτίθεται. Απλά δεν το δεχόμουν.»
Μετά από αυτό το περιστατικό, η Sarah διαχωρίστηκε από την υπόλοιπη κοινότητα και προσπάθησε να αυτοκτονήσει παίρνοντας υπερβολική δόση. «Η μητέρα μου αρνήθηκε να με πάει στο νοσοκο
