Ο πρόεδρος Donald Trump δεσμεύτηκε να ενισχύσει την αγροτική παραγωγή, συγκεντρώνοντας πάνω από 800 αγρότες στον Λευκό Οίκο, όπου ανακοίνωσε την παροχή 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε επιδοτήσεις μέσω του προγράμματος στήριξης “Farmer Bridge Assistance Program” του USDA. Ζήτησε επιπλέον βοήθεια από το Κογκρέσο, υποστηρίζοντας ότι η αμερικανική γεωργία υφίσταται αδικίες λόγω διεθνών εμπορικών πολιτικών και του πολέμου στο Ιράν, που αυξάνουν το κόστος ενέργειας και λιπασμάτων.
Ωστόσο, μια ανάλυση του think tank Cato Institute αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα αυτής της πολιτικής, τονίζοντας ότι ένα σημαντικό μέρος των επιδοτήσεων καταλήγει στα χέρια εύπορων αγροτών. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το μέσο ετήσιο εισόδημα ενός αμερικανικού αγροτικού νοικοκυριού το 2024 ήταν 159.334 δολάρια, ποσοστό 32% υψηλότερο από το εθνικό μέσο όρο. Επιπλέον, η πλειονότητα των επιδοτήσεων, σύμφωνα με εκθέσεις, κατευθύνεται στο κορυφαίο 10% των αγροτικών εκμεταλλεύσεων.
Μια έκθεση του 2023 από την Government Accountability Office (GAO) αποκάλυψε ότι πάνω από 1.300 αγρότες με προσαρμοσμένο ακαθάριστο εισόδημα άνω των 900.000 δολαρίων έχουν λάβει επιδοτήσεις από το ομοσπονδιακό πρόγραμμα ασφάλισης καλλιεργειών. Το πρόγραμμα αυτό, που θεσπίστηκε το 1938 για την αντιμετώπιση της Μεγάλης Ύφεσης και του Dust Bowl, έχει εξελιχθεί σε πυλώνα στήριξης για την προστασία των παραγωγών από φυσικές καταστροφές και οικονομικές διακυμάνσεις, καλύπτοντας πλέον περισσότερες από 120 καλλιέργειες.
Ο Chris Edwards, συντάκτης στο Cato Institute, επικρίνει το πρόγραμμα, χαρακτηρίζοντάς το “μόνιμη πρόνοια για επιχειρήσεις υψηλών εισοδημάτων” και όχι “δίκτυ ασφαλείας για φτωχές αγροτικές οικογένειες”. Επισημαίνει ότι η έλλειψη εισοδηματικών ορίων επιτρέπει στο κορυφαίο 10% των αγροτών να λαμβάνει το 56% όλων των επιδοτήσεων.
Ακόμη και δισεκατούχοι αγρότες, οι οποίοι έχουν πολλαπλές πηγές πλούτου πέραν της γεωργίας, έχουν επωφεληθεί από το πρόγραμμα. Μια έκθεση του 2015 από την GAO ανέφερε ότι τέσσερα άτομα με καθαρή περιουσία 1,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων ή περισσότερο συμμετείχαν στο πρόγραμμα ασφάλισης καλλιεργειών και έλαβαν επιδοτήσεις ασφαλίστρων.
Οι δασμοί και το αυξανόμενο κόστος παραγωγής θέτουν σε αβεβαιότητα σημαντικό μέρος της αμερικανικής γεωργίας. Παράγοντες όπως ο πόλεμος στο Ιράν και η πίεση από την τεχνητή νοημοσύνη, που μετατρέπει γεωργικές εκτάσεις σε data centers, επιδεινώνουν την κατάσταση.
Το 2026, οι φορολογούμενοι αναμένεται να πληρώσουν 14,7 δισεκατομμύρια δολάρια για το πρόγραμμα ασφάλισης καλλιεργειών, ποσό συγκρίσιμο με αυτό που διατίθεται σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες όπως η Environmental Protection Agency. Από αυτό το ποσό, περίπου 9,6 δισεκατομμύρια δολάρια πηγαίνουν απευθείας στους αγρότες και 5,1 δισεκατομμύρια στις ασφαλιστικές εταιρείες. Η αύξηση των δαπανών προβληματίζει, με επικριτές όπως ο Edwards να υποστηρίζουν ότι το πρόγραμμα ωφελεί εξίσου τις ασφαλιστικές εταιρείες, διογκώνοντας τα κέρδη τους.
