Ο Tracy Kidder, ένας πολυβραβευμένος συγγραφέας αφηγηματικής μη λογοτεχνίας, ο οποίος μετέτρεψε τα πάντα, από τη μηχανική υπολογιστών μέχρι τη ζωή σε οίκο ευγηρίας, σε απρόσμενες εκδόσεις-μπεστ σέλερ, απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών. Ο επί μακρόν εκδότης του Kidder, ο οίκος Random House, επιβεβαίωσε τον θάνατό του σε δήλωσή του την Τετάρτη, αναφέροντας: «Το χάρισμα του Tracy στην αφήγηση και η ακούραστη έρευνά του αποτελούν μια διαρκή αντανάκλαση της ενσυναίσθησης, της ακεραιότητας και της ατέλειωτης περιέργειας που έφερνε σε ό,τι έκανε.»
Ο Kidder είχε τιμηθεί με το βραβείο Pulitzer και το National Book Award για το έργο του “The Soul of a New Machine” (1981), το οποίο εμβάθυνε στη λειτουργία μιας νεοσύστατης εταιρείας υπολογιστών, πολύ πριν οι περισσότεροι άνθρωποι ενδιαφερθούν για τις εσωτερικές διαδικασίες της Silicon Valley. «Ήταν σαν να ταξιδεύεις σε άλλη χώρα», είχε δηλώσει τότε ο Kidder στο Associated Press. «Αρχικά, δεν καταλάβαινα τι έλεγε κανείς.»
Με την πάροδο των δεκαετιών, ο Kidder βυθιζόταν σε κόσμους που δεν γνώριζε προηγουμένως, παράγοντας πλούσια ερευνημένα βιβλία για θέματα που μπορεί να μην ακούγονται ως ανάλαφρη ανάγνωση. Για το “Among Schoolchildren” (1989), πέρασε ένα χρόνο σε μια τάξη πέμπτης δημοτικού, αναδεικνύοντας την αφοσίωση μιας δασκάλας σε μια σχολική μονάδα του κέντρου του Holyoke, Massachusetts. Αργότερα, για το “Old Friends” (1993), παρατήρησε τη σκοτεινή πλευρά της γήρανσης στην Αμερική, ενώ παράλληλα κατέγραφε πώς δύο φίλοι διατηρούσαν την αξιοπρέπειά τους σε έναν οίκο ευγηρίας παρά τις αδυναμίες τους.
Η μετατροπή αυτών των γεγονότων σε έναν συνεκτικό αφήγημα σε έναν οίκο ευγηρίας στο Northampton, Massachusetts, αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις του, είχε δηλώσει ο Kidder στο AP. «Δεν συμβαίνουν πολλά, κι όμως πιστεύω ότι όταν το διαβάζεις, νιώθεις ότι συμβαίνουν πολλά. Μικρά πράγματα πρέπει να έχουν μεγάλη βαρύτητα», είχε πει.
Το 2003, ο Kidder έγραψε το “Mountains Beyond Mountains”, για την προσπάθεια ενός γιατρού να προσφέρει υγειονομική περίθαλψη στην Αϊτή. Το έργο αυτό σύστησε τη δουλειά του Kidder σε μια νέα γενιά αναγνωστών, καθώς πολλά πανεπιστήμια το ενέταξαν στις λίστες αναγνωσμάτων τους. «Το Mountains Beyond Mountains άλλαξε τη ζωή μου – και τις ζωές πολλών άλλων σε όλο τον κόσμο», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Τετάρτη ο John Green, συγγραφέας του “The Fault in Our Stars”. Το βιβλίο ενέπνευσε ακόμη και το επιτυχημένο τραγούδι “Sprawl II (Mountains Beyond Mountains)” του indie rock συγκροτήματος Arcade Fire το 2010.
Καθ’ όλη τη διάρκεια, ο Kidder φρόντιζε να αποφεύγει να επικεντρώνεται στα αγαπημένα του χόμπι, όπως το ψάρεμα ή το μπέιζμπολ, φοβούμενος ότι αν περνούσε πολύ χρόνο σε έναν από αυτούς τους τομείς, θα μπορούσε να «νιώσει άρρωστος από αυτό».
Ο Kidder γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1945 και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Harvard, όπου γράφτηκε στο ROTC για να αποφύγει τη στρατολόγηση για τον πόλεμο του Βιετνάμ. Μετά την αποφοίτησή του, παρόλο που πίστευε ότι θα του ανατεθεί ένας ρόλος στην επικοινωνιακή παρακολούθηση στην Ουάσινγκτον, ο Kidder στάλθηκε αντ’ αυτού στο Βιετνάμ, όπου ο 22χρονος ανέλαβε την ευθύνη μιας ομάδας οκτώ ανδρών στην εφεδρεία, η οποία παρακολουθούσε τις επικοινωνίες των εχθρικών μονάδων για να εντοπίσει τις θέσεις τους.
Ο Kidder κατέγραψε αυτή την συγκεχυμένη εμπειρία στο “My Detachment” (2005), ένα συχνά χιουμοριστικό απομνημόνευμα που πρόσφερε πληροφορίες για τις ζωές των στρατιωτών υποστήριξης που αποτελούσαν την πλειονότητα των πάνω από 500.000 αμερικανών στρατιωτικών που βρίσκονταν στο Βιετνάμ κατά την κορύφωση της κλιμάκωσης, όταν ο συγγραφέας υπηρέτησε εκεί το 1968-1969. Ο πόλεμος έγινε μια αφηρημένη έννοια για τον Kidder, ο οποίος δεν είδε ποτέ μάχη και γνώριζε τον εχθρό μόνο ως «τελείες σε έναν χάρτη».
Μετά τον πόλεμο, ο Kidder και η νέα του σύζυγος, Frances Gray Toland, μετακόμισαν στα μέσα της χώρας, ώστε ο Kidder να εγγραφεί στο διακεκριμένο πρόγραμμα δημιουργικής γραφής του Πανεπιστημίου της Αϊόβα, όπου αγκάλιασε το κύμα της Νέας Δημοσιογραφίας που πρωτοστάτησαν συγγραφείς όπως ο Tom Wolfe και ο Truman Capote. Ο Kidder απεχθανόταν τον τίτλο “λογοτεχνικός δημοσιογράφος”, λέγοντας στην Dallas Morning News το 2010 ότι έβρισκε την περιγραφή “παραμυθένια”. Ο όρος “δημιουργική μη λογοτεχνία” τον ενοχλούσε επίσης: «Υποδηλώνει ότι επινοούμε πράγματα.» Αντ’ αυτού, έβλεπε τον εαυτό του ως αφηγητή. «Δεν θεωρώ ότι η λογοτεχνία και η μη λογοτεχνία διαφέρουν τόσο πολύ, εκτός από το ότι η μη λογοτεχνία δεν είναι εφευρημένη», είχε πει στο AP. «Αλλά διαφωνώ με εκείνους που πιστεύουν ότι η μη λογοτεχνία δεν πρέπει να υιοθετεί τις τεχνικές της μυθοπλασίας… Ανήκουν στην αφήγηση.»