Η Goldman Sachs εκφράζει επιφυλακτικότητα για την αμερικανική οικονομία, αναθεωρώντας προς τα πάνω τις προβλέψεις της για τον πληθωρισμό και προς τα κάτω για την ανάπτυξη, ως αντίδραση στην εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου λόγω διαταραχών στα Στενά του Ορμούζ. Παρότι οι κίνδυνοι για ύφεση αυξάνονται, η πλειονότητα των αναλύσεων στη Wall Street εξακολουθεί να βασίζεται στην πρόβλεψη μιας περιόδου πιο αργής ανάπτυξης και όχι σε μια άμεση οικονομική κατάρρευση.
Στην εβδομαδιαία οικονομική της έκθεση για τις ΗΠΑ, η Goldman ανέφερε ότι αναμένει το ακατέργαστο πετρέλαιο Brent να φτάσει κατά μέσο όρο τα 105 δολάρια το βαρέλι τον Μάρτιο και τα 115 δολάρια τον Απρίλιο, πριν υποχωρήσει στα 80 δολάρια έως το τέλος του έτους, υποθέτοντας διαταραχές στην προσφορά για περίπου έξι εβδομάδες. Βάσει αυτού του αναθεωρημένου πετρελαϊκού προφίλ, η τράπεζα αύξησε την πρόβλεψή της για τον πληθωρισμό (PCE) κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας στο 3,1% έως τον Δεκέμβριο του 2026, και μείωσε ελαφρώς την εκτίμηση για την ετήσια ανάπτυξη του ΑΕΠ στο 2,1%. Η Goldman αύξησε επίσης την πιθανότητα ύφεσης κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας το 30%, τονίζοντας, ωστόσο, ότι μια ύφεση εξακολουθεί να μην αποτελεί τη βασική της πρόβλεψη.
Μία σχετική καθησυχαστική νότα είναι ότι η Goldman δεν αναμένει το πετρελαϊκό σοκ να αποσταθεροποιήσει μόνιμα τις προσδοκίες για τον πληθωρισμό. Ακόμη και τα μεγάλα ενεργειακά σοκ της πρόσφατης ιστορίας δεν προκάλεσαν μακροχρόνιες μετατοπίσεις στα επίπεδα όπου οι καταναλωτές και οι επιχειρήσεις περιμένουν να σταθεροποιηθούν οι τιμές, σημείωσε η τράπεζα, αν και επισήμανε την ψυχολογία του πληθωρισμού μετά την πανδημία ως έναν κίνδυνο που χρήζει προσοχής.
Κάποιοι αναλυτές βλέπουν ακόμη υψηλότερες πιθανότητες ύφεσης
Οι απόψεις στη Wall Street αποκλίνουν σημαντικά, με κάποιους να εκφράζουν πιο δραματικές προειδοποιήσεις από τη Goldman για μια πιθανή ύφεση. Ο Bob Michele της JPMorgan έχει προειδοποιήσει ότι ο πόλεμος στο Ιράν δεν είναι απλώς ένα «ταχύμετρο» πληθωρισμού, αμφισβητώντας τις δικές του προβολές της Fed και υποστηρίζοντας ότι οι πιέσεις στις τιμές θα μπορούσαν να παραμείνουν επίμονες μέχρι το δεύτερο εξάμηνο του έτους.
Η EY-Parthenon τοποθετεί τις πιθανότητες ύφεσης στο 40%, επικαλούμενη τις διαδοχικές επιπτώσεις στις υποδομές LNG και τα συστήματα διύλισης, πέρα από την ίδια την αγορά πετρελαίου.
Ο επικεφαλής οικονομολόγος της Moody’s Analytics, Mark Zandi, έχει υποστηρίξει ότι οι πιθανότητες ύφεσης ήταν σχεδόν ισομερείς – πριν ξεσπάσει ο πόλεμος.
Ωστόσο, άλλοι θεωρούν το ποτήρι της οικονομίας πολύ περισσότερο από μισογεμάτο.
Η BNP Paribas υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ είναι «σε καλή θέση για να απορροφήσουν το σοκ», επισημαίνοντας την θέση της Αμερικής ως του μεγαλύτερου παραγωγού πετρελαίου στον κόσμο και καθαρού ενεργειακού εξαγωγέα – ένα δομικό πλεονέκτημα που απλώς δεν υπήρχε κατά τα ενεργειακά σοκ της δεκαετίας του 1970 και του 1980. Οι υψηλότερες τιμές πετρελαίου αναδιανέμουν το εισόδημα εντός της αμερικανικής οικονομίας αντί να το εκτοξεύουν στο εξωτερικό, περιορίζοντας τη μακροοικονομική ζημιά. Οι ΗΠΑ επίσης καταναλώνουν σημαντικά λιγότερη ενέργεια ανά μονάδα ΑΕΠ σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες, μειώνοντας την πληθωριστική ισχύ που προκαλούσαν προηγούμενα σοκ προσφοράς.
Η Fed διατηρεί λεπτή ισορροπία
Η Federal Reserve διατήρησε το επιτόκιο πολιτικής της σταθερό στο 3,5%-3,75% στην τελευταία συνεδρίαση της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Ανοικτών Αγορών (FOMC) – μια απόφαση την οποία η Goldman χαρακτήρισε «λίγο πιο γερακίσια από το αναμενόμενο». Ο Πρόεδρος Jerome Powell αναγνώρισε τον πληθωριστικό κίνδυνο από το πετρέλαιο, θέτοντας την απασχόληση και τις ανησυχίες για τις τιμές σε ίση μοίρα, σηματοδοτώντας ότι οι μειώσεις επιτοκίων παραμένουν πιθανές, αλλά όχι άμεσες. Η Goldman εξακολουθεί να αναμένει δύο μειώσεις κατά 25 μονάδες βάσης τον Σεπτέμβριο και τον Δεκέμβριο, φέρνοντας τα επιτόκια στο 3-3,25% έως το τέλος του έτους, και αντέκρουσε τις τιμολογήσεις της αγοράς που έχουν αρχίσει να ενσωματώνουν αυξήσεις επιτοκίων.
Το αποτέλεσμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από μια μεταβλητή: πόσο θα διαρκέσουν οι διαταραχές στο Στενά του Ορμούζ. Μια γρήγορη αποκλιμάκωση θα επέτρεπε στις ενεργειακές πριμοδοτήσεις κινδύνου να ξεθωριάσουν και θα περιόριζε την οικονομική ζημιά σε μερικά δέκατα του ποσοστιαίου σημείου ανάπτυξης. Μια παρατεταμένη σύγκρουση, αντίθετα, θα εδραίωνε τα ενεργειακά κόστη, θα περιόριζε την καταναλωτική δαπάνη και θα ανάγκαζε τη Fed σε μια ολοένα και πιο άβολη γωνία. Η Goldman αυτή τη στιγμή τοποθετεί αυτό το χειρότερο σενάριο – σοβαρό και παρατεταμένο – απλώς ως τέτοιο: έναν κίνδυνο από την πλευρά της κατανομής, όχι μια πρόβλεψη.
Προς το παρόν, η βασική υπόθεση σε όλη σχεδόν τη Wall Street είναι μια οικονομία που επιβραδύνεται αλλά αντέχει – με τον πληθωρισμό να τρέχει υψηλότερα από ό,τι θα ήθελε η Fed, την ανάπτυξη κάτω από το μακροπρόθεσμο δυναμικό της, και τους επόμενους μήνες των γεωπολιτικών ειδήσεων να καθορίζουν ποιο σενάριο θα επικρατήσει τελικά.
