Σε μια πρωτοφανή κίνηση, το Κογκρέσο των ΗΠΑ ενέκρινε σε διάστημα μόλις 48 ωρών μια σειρά νομοθετικών πρωτοβουλιών για την ασφάλεια των παιδιών στο διαδίκτυο, τις πιο ουσιαστικές την τελευταία δεκαετία. Παράλληλα, ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο υπενθύμισε την πιθανότητα αντισυνταγματικής αμφισβήτησης του πλαισίου, όπου η ασφάλεια συγκρούεται με την ιδιωτικότητα.
Στις 4 Μαρτίου, η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε με ψήφους 26-23 τον “App Store Accountability Act”. Μια ημέρα αργότερα, η ίδια επιτροπή προώθησε τον “Kids Internet and Digital Safety (KIDS) Act”, που περιλαμβάνει τον “Kids Online Safety Act” (KOSA), με ψήφους 28-24. Την ίδια περίοδο, η Γερουσία πέρασε ομόφωνα τον “Children’s Online Privacy Protection Act” (COPPA) 2.0. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, και τα δύο σώματα του διαιρεμένου Κογκρέσου έλαβαν δράση για την ψηφιακή ασφάλεια των παιδιών μέσα στην ίδια εβδομάδα. Ενώ η κυβέρνηση θέτει τους κανόνες, οι εταιρείες κοινωνικής δικτύωσης αγωνίζονται να ανταποκριθούν, κινούμενες σε τεντωμένο σχοινί μεταξύ ιδιωτικότητας και ασφάλειας.
Η πίεση προς τις εταιρείες κοινωνικής δικτύωσης για την αντιμετώπιση του ζητήματος των ανηλίκων στις πλατφόρμες τους προηγείται κατά πολύ των νέων αυτών νόμων. Μετά από χρόνια κοινοβουλευτικών ακροάσεων, ερευνών από γενικούς εισαγγελείς πολιτειών και έναν αυξανόμενο όγκο δικαστικών αγωγών, εταιρείες όπως η Meta, η Snap, η TikTok και η YouTube αντιμετωπίζουν κατηγορίες ότι εξέθεσαν εν γνώσει τους παιδιά σε επιβλαβές περιεχόμενο και εθιστικά χαρακτηριστικά σχεδιασμού.
Η αυτορρυθμιστική απάντηση του κλάδου, η οποία περιλαμβάνει ελάχιστα όρια ηλικίας στα 13, ρυθμίσεις γονικού ελέγχου κρυμμένες σε μενού εφαρμογών και όρους χρήσης που οι ανήλικοι συνήθως παρακάμπτουν, έχει απογοητεύσει σχεδόν τους πάντες. Αυτό που άλλαξε το 2026 είναι ότι οι νομοθέτες σταμάτησαν να περιμένουν από τη βιομηχανία να βρει λύσεις. Δύο νομοσχέδια που εξετάζονται από το Κογκρέσο υιοθετούν θεμελιωδώς διαφορετικές προσεγγίσεις στην ίδια κρίση.
Ο KOSA απαιτεί από τις εταιρείες να διεξάγουν αξιολογήσεις κινδύνου, να περιορίζουν τις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις στους λογαριασμούς ανηλίκων έως 17 ετών, να αποκαλύπτουν πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι σύστασής τους και να παρέχουν στους γονείς ουσιαστικά εργαλεία εποπτείας. Από την άλλη, ο App Store Accountability Act επιδιώκει να σταματήσει το πρόβλημα πριν καν ένα παιδί κατεβάσει μια εφαρμογή, απαιτώντας επαλήθευση ηλικίας σε επίπεδο λογαριασμού, γονική συναίνεση για κάθε λήψη από ανήλικο και σύνδεση της συσκευής ενός παιδιού με έναν γονέα ή κηδεμόνα. Η Αλαμπάμα έγινε η τέταρτη πολιτεία που ενέκρινε παρόμοιο νόμο τον Φεβρουάριο του 2026, ακολουθώντας τη Γιούτα, τη Λουιζιάνα και το Τέξας, ενώ και άλλες πολιτείες εξετάζουν παρόμοιες νομοθεσίες.
Οι νόμοι των πολιτειών έχουν προσθέσει ένα επιπλέον επίπεδο πολυπλοκότητας, δεδομένων των ποικίλων περιορισμών που επιβάλλει ο καθένας. Η Jacqueline Klosek, συνεργάτης στο παγκόσμιο δικηγορικό γραφείο Goodwin, αναφέρει ότι οι επικαλυπτόμενες απαιτήσεις έχουν ήδη φέρει σε δύσκολη θέση τους πελάτες. “Ως επαγγελματίας, δυσκολεύομαι πολύ από το χάος των νόμων σε επίπεδο πολιτείας, και οι πελάτες μου αντιμετωπίζουν επίσης αυτή τη δυσκολία. Κανείς δεν λειτουργεί μόνο σε μία πολιτεία, και υπάρχει πληθώρα νόμων”, δήλωσε στο Fortune. Ο KOSA, που αυξάνει την ηλικία προστασίας στα 17, κλείνει ένα “παράθυρο” που χρησιμοποιούσε η βιομηχανία, υποχρεώνοντάς την να εξετάζει πιο ολιστικά την ιδιωτικότητα, την ασφάλεια και την προστασία, ακόμη και για τους χρήστες κάτω των 18 ετών.
Κριτικοί, συμπεριλαμβανομένων Δημοκρατικών της Βουλής, υποστηρίζουν ότι η έκδοση του νομοσχεδίου που προέρχεται από τη Βουλή είναι πιο αδύναμη από την αντίστοιχη της Γερουσίας, καθώς αφαιρεί μια διάταξη “καθήκοντος φροντίδας” που θα απαιτούσε από τις εταιρείες να σχεδιάζουν προϊόντα με γνώμονα την ασφάλεια των παιδιών.
Ο Roman Karachinsky, Chief Product Officer της Incode Technologies, η οποία συνεργάζεται με εταιρείες όπως η TikTok, βλέπει την πολυπλοκότητα της συμμόρφωσης ως σύμπτωμα μιας νομοθεσίας που δεν έχει ακόμη προλάβει τις τεχνολογικές εξελίξεις. “Υπάρχουν πολλές καλοπροαίρετες ρυθμιστικές απαιτήσεις που είναι γραμμένες με λογικό τρόπο, αλλά δεν είναι αρκετά συγκεκριμένες”, ανέφερε στο Fortune. “Κάθε εταιρεία πρέπει να βρει μόνη της πώς θα επιβεβαιώσει ότι οι χρήστες της δεν είναι ανήλικοι, παρόλο που έχει αυτό το καθήκον φροντίδας.”
Ο COPPA, που θεσπίστηκε αρχικά το 1998 (πριν από την εποχή των social media), απαιτεί από ιστοτόπους και εφαρμογές να λαμβάνουν επαληθεύσιμη γονική συναίνεση πριν συλλέξουν προσωπικά δεδομένα από παιδιά κάτω των 13 ετών. Ο COPPA 2.0 καλύπτει ηλικίες 13 έως 16, απαγορεύει πλήρως τη στοχευμένη διαφήμιση προς ανηλίκους και δημιουργεί μια ειδική μονάδα επιβολής του νόμου στην FTC, κλείνοντας το “παράθυρο” που επέτρεπε στις εταιρείες να αντιμετωπίζουν τους εφήβους ως χρήστες χωρίς προστασία.
Όσον αφορά τη σύγκρουση για τη συλλογή ιδιωτικών δεδομένων ανηλίκων στο όνομα της ασφάλειας, ο Karachinsky τόνισε ότι με τη νέα έκδοση του COPPA, “τουλάχιστον αυτή η αντίφαση έχει επιλυθεί εν μέρει. Μπορείς να επεξεργαστείς δεδομένα ανηλίκων μόνο για σκοπούς επαλήθευσης ηλικίας, εφόσον δεν τα αποθηκεύεις, δεν τα επαναχρησιμοποιείς για κανέναν άλλο σκοπό και τα διαγράφεις αμέσως, κάτι που θεωρείται εύλογο.” Ωστόσο, η παγκόσμια εικόνα παραμένει χαοτική. “Αν σκεφτεί κανείς μια παγκόσμια εταιρεία που δραστηριοποιείται σε σχεδόν κάθε αγορά του κόσμου, το βάρος συμμόρφωσης για να κατανοήσει όλες αυτές τις διαφορετικές απαιτήσεις είναι πραγματικά υψηλό”, πρόσθεσε.
Η Klosek, η οποία παρακολουθεί τους πελάτες της να πλοηγούνται σε αυτό το τοπίο εδώ και χρόνια, θεωρεί ότι η απογοήτευση είναι δομική. “Πιστεύω ότι ο κλάδος, οι γονείς και η κυβέρνηση βλέπουν όλοι ένα πρόβλημα, αλλά απλώς δυσκολευόμαστε να εντοπίσουμε τις καλύτερες λύσεις.”
