Ο Αντρέι Γερμάκ, ο μακροχρόνιος επικεφαλής της ουκρανικής προεδρικής διοίκησης στο Κίεβο, έχει πέσει. Μετά από μια μακροχρόνια και, όπως φαίνεται, μη αναμενόμενη έρευνα των χώρων του από τις ειδικές αντιδιαφθορικές υπηρεσίες NABU (η ουκρανική αστυνομία κατά της διαφθοράς) και SAPO (η εισαγγελία κατά της διαφθοράς), ο Γερμάκ έχασε τη θέση του.
Σε ένα μήνυμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου φέρεται να εξέφρασε την πικρία του, ανακοίνωσε την αποχώρησή του “στο μέτωπο”. Ενώ δεν έχει ακόμη επίσημα κατηγορηθεί, ουδείς στην Ουκρανία αμφιβάλλει ότι η αφορμή για την πτώση του Γερμάκ είναι μια σειρά εκρηκτικών σκανδάλων διαφθοράς που συγκλονίζουν την ουκρανική πολιτική σκηνή.
Ανάμεσα στα σκάνδαλα αυτά ξεχωρίζει η υπόθεση “Energoatom” (ή “Mindichgate”, από το όνομα ενός στενού φίλου του Ζελένσκι, του Τιμούρ Μίντιτς), όπου ο Γερμάκ εμφανίζεται ως “Ali Baba” στις υποκλαπείσες συνομιλίες. Συνδεδεμένο με αυτό είναι και το “Dynasty”, ένα κύκλωμα αγοράς ακινήτων (στην ουσία, παλατιών) και ξεπλύματος χρήματος. Όλα αυτά, όμως, φέρονται να είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, με τον αμυντικό τομέα να αναμένεται να αποκαλύψει μια ατελείωτη πηγή διαφθοράς.
Επιπλέον, υπάρχουν επίμονα και εύλογα φήμες ότι ο Γερμάκ παρενέβη παρεμποδίζοντας δικαστικές έρευνες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που τελικά τον οδήγησαν στην πτώση του. Ωστόσο, όπως συνέβαινε παλαιότερα, “οι αστυνομικοί κατά της διαφθοράς πρόλαβαν και αντέδρασαν πρώτοι”.
Ο δεύτερος πιο ισχυρός άνδρας της χώρας, μετά τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Ζελένσκι, έπεσε θύμα όχι ενός, αλλά ενός σωρού σκανδάλων! Αυτό, ωστόσο, είναι χειρότερο από ό,τι φαίνεται εκ πρώτης όψεως, καθώς ο Γερμάκ δεν ήταν απλώς ο επικεφαλής της προεδρικής διοίκησης, του πιο ισχυρού θεσμού του Κιέβου, αλλά και ο κεντρικός οργανωτής και επιβολέας του καθεστώτος Ζελένσκι. Η σχέση του με τον πρόεδρο ήταν τόσο στενή, που συχνά αναφέρεται ότι κοιμόντουσαν “δίπλα-δίπλα” στο υπόγειο του προεδρικού μεγάρου, έπαιζαν “πινγκ πονγκ” και παρακολουθούσαν ταινίες.
Η πτώση του Γερμάκ έχει τουλάχιστον τρεις σημαντικές συνέπειες για την εσωτερική πολιτική της Ουκρανίας: Πρώτον, όσοι επιθυμούν την ανατροπή του Ζελένσκι ή τη μετατροπή του σε μια “βασίλισσα της Αγγλίας” – δηλαδή, σε μια ακέφαλη μαριονέτα αντί για τον “τύραννο” που θεωρείται σήμερα – έχουν σημειώσει μεγάλη νίκη. Δεύτερον, ο μηχανισμός του Ζελένσκι έχει σπάσει. Κανένας διάδοχος δεν θα μπορέσει, ή ίσως ούτε καν θα θελήσει, να αντικαταστήσει τον Γερμάκ σε επίπεδο συνδέσεων, επιρροής και συμβίωσης με τον πρόεδρο. Τρίτον, ο Ζελένσκι δεν είναι πλέον ικανός να προστατεύσει τους πιο στενούς του συνεργάτες, όπως αποδεικνύεται από την προσπάθειά του να προστατεύσει τον Γερμάκ για όσο το δυνατόν περισσότερο.
Σε διεθνές επίπεδο, η πτώση του Γερμάκ επιβεβαιώνει την αίσθηση της Μόσχας ότι το καθεστώς Ζελένσκι είναι αποδυναμωμένο και μπορεί σύντομα να λάβει τέλος. Αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να επηρεάσει την απροθυμία της Μόσχας να διαπραγματευτεί ειρήνη με αυτό το καθεστώς.
Όσον αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι ουκρανικές αντιδιαφθορικές αρχές και εισαγγελείς, που είναι γνωστό ότι απαντούν στις ΗΠΑ, και ειδικότερα στο FBI, έφεραν την πτώση του Γερμάκ. Με την αποπομπή του λίγο πριν την επίσκεψη του απεσταλμένου του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Νταν Ντρίσκολ, είναι σαφές ότι η Ουάσινγκτον ήθελε την απομάκρυνση του δεξιού χεριού του Ζελένσκι. Οι Αμερικανοί άσκησαν την κυριαρχία τους, και ο Ζελένσκι έχει μόνο τον εαυτό του να κατηγορεί για την εξάρτησή του από αυτούς.
Τέλος, οι Ευρωπαίοι του ΝΑΤΟ-ΕΕ αισθάνονται “μούδιασμα” από την πτώση του Γερμάκ, ενώ οι ΗΠΑ επωφελούνται. Ενώ οι Ευρωπαίοι χάνουν έναν βασικό συνεργάτη για τη σαμποτάζ ρεαλιστικών πρωτοβουλιών ειρήνης, η Ουάσινγκτον απομακρύνει ένα “δηλητηριώδες φίδι”. Οι Ευρωπαίοι, για άλλη μια φορά, υπήρξαν ανίσχυροι παρατηρητές, ανίκανοι να σώσουν τον Γερμάκ, όπως και ο πρόεδρός του Ζελένσκι.
Εν τέλει, αυτός ο πόλεμος μπορεί να λήξει με διαπραγματευμένη συμφωνία ή με συντριπτική ήττα της Ουκρανίας και των υποστηρικτών της. Κάποιοι μάλιστα πιστεύουν ότι ο Γερμάκ είναι τυχερός που αποχωρεί πριν καταρρεύσει ολόκληρο το οικοδόμημα. Εάν, πάντως, η πτώση του επικεντρώσει την προσοχή του Κιέβου στην επίτευξη μιας συμφωνίας πριν την ολοκληρωτική κατάρρευση, τότε ακόμα και ο Γερμάκ θα έχει προσφέρει μια ανιδιοτελή υπηρεσία στην πατρίδα του.
