Ο Τζέιμι Ντάιμον, ο σημερινός επικεφαλής της JPMorgan Chase, μίλησε για μια από τις πιο καθοριστικές στιγμές της καριέρας του: την απόλυσή του από τη Citigroup το 1998. Σε συνέντευξή του, ο Ντάιμον περιέγραψε πώς, ενώ βρισκόταν στο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη, δέχτηκε κλήση για συνάντηση με τους τότε επικεφαλής της Citigroup, Σάντι Γουέιλ και Τζον Ριντ. Του ζητήθηκε να οδηγήσει στο γραφείο, όπου του παρουσίασαν δομικές αλλαγές στην ομάδα και τελικά του ζήτησαν να παραιτηθεί.

Ο Ντάιμον, αν και αρχικά ξαφνιασμένος, αντιλήφθηκε γρήγορα ότι η απόφαση ήταν οριστική. “Έκανα ότι δεν καταλάβαινα στην αρχή,” ανέφερε, “αλλά μετά κατάλαβα ότι ήταν όλα προαποφασισμένα. Το Διοικητικό Συμβούλιο είχε ψηφίσει, το δελτίο τύπου ήταν γραμμένο.”

Επιστρέφοντας στο σπίτι, η αποκάλυψη στην οικογένειά του ήταν συγκινητική. Ο Ντάιμον, που τότε ήταν πατέρας τριών κορών ηλικίας 14, 12 και 10 ετών, περιέγραψε τις αντιδράσεις τους. Η μικρότερη ρώτησε αν θα αναγκαστούν να κοιμούνται στο δρόμο, η μεσαία αν θα μπορεί ακόμα να πάει στο κολέγιο, και η μεγαλύτερη, με μια δόση παιδικής ειρωνείας, αν μπορούσε να πάρει το κινητό του τηλέφωνο, αφού πλέον δεν θα το χρειαζόταν.

Αυτές οι στιγμές, αν και δύσκολες, τον σημάδεψαν, όπως ο ίδιος ανέφερε, τονίζοντας ότι “η καθοριστική ήταν η καθαρή μου αξία, όχι η αυτοεκτίμησή μου.” Το διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη, το οποίο διατηρεί ακόμα και σήμερα, γέμισε εκείνο το βράδυ με περίπου 50 ανώτερα στελέχη της τράπεζας, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα “σαν να βρίσκεσαι στην κηδεία σου.”

Μετά την αποχώρησή του από τη Citi, ο Ντάιμον, όντας ήδη σε ηλικία 40 ετών, αναζήτησε την επόμενη πρόκλησή του. Εξετάστηκε ακόμη και η πιθανότητα να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην Amazon, μια συνάντηση που κατέληξε σε μια δια βίου φιλία με τον Τζεφ Μπέζο, αν και η στροφή στο λιανεμπόριο κρίθηκε “υπερβολική.”

Τελικά, η ευκαιρία παρουσιάστηκε με την Bank One, μια προβληματική τράπεζα με έδρα το Σικάγο. Ο Ντάιμον, παρά την αβεβαιότητα, αποφάσισε να αναλάβει τα ηνία, τοποθετώντας μάλιστα το ήμισυ του κεφαλαίου του στην εταιρεία. “Θα ήμουν ο καπετάνιος του πλοίου, θα πήγαινα με αυτό [κάτω ή πάνω],” δήλωσε, επιβεβαιώνοντας την αφοσίωσή του. Η επένδυση των 60 εκατομμυρίων δολαρίων ήταν μια κίνηση στρατηγική, που σήμαινε την απόλυτη δέσμευσή του και την εστίασή του στη μακροπρόθεσμη υγεία της εταιρείας.